Rezerwat przyrody Jezioro Łuknajno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jezioro Łuknajno
{{{Opis_zdjęcia}}}
Rybitwa rzeczna
Rodzaj rezerwatu ornitologiczny
Państwo  Polska
Data utworzenia 1947
Powierzchnia 710 ha
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jezioro Łuknajno
Jezioro Łuknajno
Ziemia 53°49′N 21°38′E/53,816667 21,633333Na mapach: 53°49′N 21°38′E/53,816667 21,633333
Rezerwaty przyrody w Polsce
Portal Portal Ochrona środowiska
Widok na jezioro Łuknajno na Mazurach

Rezerwat przyrody Jezioro Łuknajno – teren uznany za rezerwat przyrody (ornitologiczny) w 1947 (Dz. Urz. WRN w Olsztynie nr 10/24).

Rezerwat ten położony jest na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego, ok. 5 km od Mikołajek, w województwie warmińsko-mazurskim, w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich. Od 1976 z uwagi na swoją wyjątkowo dużą wartość naukową, został on również objęty ochroną międzynarodową jako rezerwat biosfery w ramach programu UNESCO-MAB ("Człowiek i biosfera") oraz wpisany na listę dziedzictwa przyrodniczego świata. Ponadto, od 1983 został objęty międzynarodową konwencją RAMSAR, chroniącą obszary błotne i podmokłe. Łukajno zostało wpisane na światową listę biosfery UNESCO.

Łuknajno to położone na wysokości 115 m n.p.m. jezioro, szeroko rozlane na powierzchni 680 ha i połączone wąskim kanałem z jeziorem Śniardwy. Jezioro jest eutroficzne, bardzo wypłycone w daleko posuniętym procesie zarastania. Grząskie, muliste dno jeziora porastają zwarte skupienia ramienic. Brzegi jeziora przeważnie płaskie, otoczone są szerokim pasem szuwarów. Wokół występują rozległe torfowiska niskie, zajęte w części przez zarośla wierzbowe lub łąki kośne. Od strony południowej występuje płat typowej olszyny. W rezerwacie prowadzone są zoologiczne i ekologiczne badania naukowe. Na wschodnim brzegu jeziora Łuknajno znajduje się Stacja Terenowa Uniwersytetu Warszawskiego im. prof. Kazimierza Dobrowolskiego (stacja jest położona w miejscowości Urwitałt).

Rezerwat utworzono celem zachowania jednej z największych w Europie kolonii łabędzia niemego. Utrzymywaniu się tak licznej kolonii, liczącej w niektórych latach około 2000 osobników, sprzyja duża powierzchnia jeziora i korzystne warunki siedliskowe także dla wielu innych przedstawicieli fauny.

Fauna rezerwatu Jezioro Łuknajno[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Dąbrowski, B. Polakowski, L. Wołos "Obszary Chronione i Pomniki Przyrody Województwa Warmińsko-Mazurskiego", wyd. UW, Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa w Olsztynie 1999.
  • T. Kowalik, P. Świątkowski, T. Cieślik, "Polskie Parki Narodowe i nie tylko ..." Informator Europejskiego Centrum Ekologicznego, Warszawa 1996, ISBN 83-906275-5-8.
  • Walczak M., Bilińscy A. i W., Parki krajobrazowe i rezerwaty, Wydawnictwo Videograf II, Katowice 2004.