Rezerwat przyrody Las Łagiewnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rezerwat przyrody Las Łagiewnicki
{{{Opis_zdjęcia}}}
Powalony pień w rezerwacie
Rodzaj rezerwatu florystyczny, leśny
Państwo  Polska
Mezoregion Wzniesienia Łódzkie i Wysoczyzna Łaska[1]
Data utworzenia 1996
Akt prawny M.P. z 1996 r. Nr 75, poz. 683
Powierzchnia 69,85 ha
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Las Łagiewnicki
Las Łagiewnicki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Las Łagiewnicki
Las Łagiewnicki
Ziemia 51°49′53″N 19°28′30″E/51,831389 19,475000Na mapach: 51°49′53″N 19°28′30″E/51,831389 19,475000
Rezerwaty przyrody w Polsce
Portal Portal Ochrona środowiska

Rezerwat Las Łagiewnicki – wydzielony fragment Lasu Łagiewnickiego – lasu komunalnego w Łodzi – oraz Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich; utworzony w 1996 roku. Jego powierzchnia wynosi 69,85 ha.

Głównym przedmiotem ochrony jest kompleks naturalnych fitocenoz leśnych, charakteryzujących się bogactwem florystycznym. Na terenie rezerwatu stwierdzono dotychczas 280 gatunków roślin naczyniowych, w tym 9 gatunków podlegających ochronie ścisłej (naparstnica zwyczajna, pełnik europejski, wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity i 5 gatunków storczyków) oraz 7 gatunków chronionych częściowo (m.in. marzanka wonna, kopytnik pospolity, konwalia majowa). Rezerwat jest także cenną ostoją faunistyczną – szczególnie bogata jest fauna owadów i ptaków.

Na terenie rezerwatu wyodrębniono 5 zbiorowisk leśnych:

  • Grąd wysoki
  • Grąd niski – drzewostan dębowo – brzozowo – grabowy z domieszką olchy.
  • Grąd typowy – głównie brzoza, dąb, grab i jodła pospolita.
  • Zbiorowiska przypominające strukturą subatlantycką dąbrowę acidofilną, z dobrze rozwijającym się dębem szypułkowym.
  • Dąbrowa świetlista z przewagą dębu bezszypułkowego.

Łódź jest jednym z nielicznych wielkich miast w Europie, które posiadają w swych granicach administracyjnych aż dwa rezerwaty leśne. Obok rezerwatu Las Łagiewnicki istnieje jeszcze rezerwat Polesie Konstantynowskie. Obydwa stanowią pozostałość dawnej puszczy łódzkiej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rezerwaty regionu łódzkiego – Józef Krzysztof Kurowski ; współpr. Hieronim Andrzejewski, Ewa Filipiak, Maciej Mamiński. Łódź : Zarząd Okręgowy Ligi Ochrony Przyrody : "Eko-wynik", 1996.