Rhona Martin
| Rhona Martin | ||
| Państwo |  Szkocja |
|
| Data i miejsce urodzenia | 12 października 1966 Irvine |
|
| Wzrost | 167[1] cm | |
| Masa ciała | 71[1] kg | |
| Gra | praworęczna | |
| Klub | Greenacres Curling Club | |
| Występy | ||
| ZIO | 2 (2002, 2006) | |
| MŚ | 1 (2000) | |
| MŚ juniorów | 1 (1988) | |
| ME | 6 (1996, 1998, 1999, 2001, 2005, 2006) | |
| Dorobek medalowy | ||
| Zimowe igrzyska olimpijskie | ||
| Złoto |
Salt Lake City 2002 | |
| Mistrzostwa Europy | ||
| Srebro |
Flims 1998 | |
Rhona Martin MBE, z domu Howie (ur. 12 października 1966 w Irvine), szkocka curlerka, kapitan reprezentacji Wielkiej Brytanii, która na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 zdobyła złote medale, jest także wicemistrzynią Europy z 1998.
Spis treści |
Kariera [edytuj]
Do 2002 [edytuj]
Martin zaczęła grać w curling w 1982 dzięki bratu Drewowi[2]. Pierwszy występ Rhony na arenie międzynarodowej miał miejsce w 1988. Jako trzecia w drużynie Carolyn Hutchinson wygrała krajowe mistrzostwa juniorów i wystąpiła na Mistrzostwach Świata Juniorów 1988. Szkotki doszły wówczas do małego finału, gdzie przegrały 2:5 z Dunkami (Lene Bidstrup).
Jako skip wystąpiła na Mistrzostwach Europy 1996. Szkotki z pięcioma wygranymi wyszły z grupy Round Robin, w ćwierćfinale pokonały Francuzki 6:4. Jednak w półfinale nie udało im się zwyciężyć Szwedek (Elisabet Gustafson), zespół Martin przegrał również 4:6 mecz o brązowy medal przeciwko Niemkom (Andrea Schöpp). Dwa lata później na ME Szkotki także awansowały do fazy play-off, w półfinale pokonały Szwajcarki (Nadja Heuer) 9:1, ostatecznie wywalczyły srebrne medale – w finale uległy 4:12 Niemkom (Andrea Schöpp). W 1999 ekipa Martin ponownie zajęła 4. miejsce, tym razem w małym finale wygrały 9:5 Szwajcarki (Luzia Ebnöther).
W 2000 Rhona Martin pokonała w finale rozgrywek krajowych Kirsty Hay i zapewniła sobie pierwszy i jak dotychczas jedyny występ na mistrzostwach świata. Reprezentantki Szkocji uczestniczyły w fazie zasadniczej jednak przegrały zarówno półfinał 6:10 z Kanadą (Kelley Law) i mały finał 5:10 przeciwko Norweżkom (Dordi Nordby). Rywalki przyznały jej Frances Brodie Award. Podczas kolejnych Mistrzostw Europy w 2001 Martin wygrała jedynie dwa mecze i uplasowała się na 6. miejscu. Wcześniej nie zakwalifikowała się do MŚ 2001 i przeszła operację kolana[3]. Drużyna Julii Ewart zajęła na zawodach w Lozannie te samo miejsce co Martin przed rokiem. Mimo to nominacje olimpijskie na 2002 dostał zespół Rhony.
Od 2002 [edytuj]
Podczas obozu treningowego w Calgary tuż przed Igrzyskami Rhonę nękały dolegliwości żołądkowe, przez pięć dni przed rozpoczęciem zawodów nie była w stanie trenować. Trafiła do szpitala, a lekarze pozwolili jej na grę w dzień ceremonii otwarcia[4]. Szkotki nie były zaliczane do faworytek rywalizacji, Round Robin ukończyły z bilansem 5-4, tak stosunkowo słaby wynik kwalifikował do rozegrania tie-breaker. W meczach dogrywkowych Brytyjki okazały się lepsze od Szwedek (Elisabet Gustafson) i Niemek (Natalie Nessler).
W meczu półfinałowym Martin zmierzyła się z faworyzowanymi Kanadyjkami (Kelley Law), w wyrównanym spotkaniu Szkotki zrewanżowały się za mecz w fazie grupowej i półfinał MŚ 2000 wygrywając 6:5. Reprezentacja pod przewodnictwem Martin wynikiem 4:3 triumfowała w finale nad Szwajcarkami (Ebnöther). W 10 endzie przy stanie 3:3 to Martin miała przywilej ostatniego zagrania, najbliżej guzika ustawiony był czerwony kamień przeciwniczek a przed domem strażnik. W kończącym zagraniu Brytyjka ominęła kamień przed domem i drawem lekko odsunęła najlepiej ustawiony kamień pozostawiając swój[5]. zdobywając pierwszy złoty medal zimowych igrzysk olimpijskich dla Wielkiej Brytanii od 1984. Finał pomimo różnicy czasów w Wielkiej Brytanii na kanale BBC oglądało 5,7 miliona osób[6]. Jako, że Martin przed igrzyskami nie pracowała w zawodzie, a zajmowała się domem, stała się najsłynniejszą gospodynią domową Wielkiej Brytanii. Media nazwały ostatni kamień dający mistrzowski tytuł kamieniem przeznaczenia, który znalazł swoje miejsce w edynburskim muzeum[7]. Kilka miesięcy później Martin za dokonania w curlingu została uhonorowana Orderem Imperium Brytyjskiego w stopniu kawalera[8].
Tydzień po zakończeniu Igrzysk odbyły się Mistrzostwa Szkocji, które wyłoniły reprezentację na MŚ 2002. Wynikiem 3-2 w meczach zespół Jackie Lockhart pokonał Martin.
Rhona Martin pojawiła się na arenie międzynarodowej w 2005 podczas grudniowych ME. Martin była skipem drużyny, w której znalazły się wcześniejsze krajowe rywalki - Jackie Lockhart i Kelly Wood. Szkotki zajęły 5. miejsce przegrywając 7:8 w drugim meczu dogrywkowym z Dunkami (Dorthe Holm). Drużyna All-Star powstała głównie by reprezentować Wielką Brytanię na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006, oficjalne nominacjeprzyznano zawodniczkom 22 grudnia[9].
Podczas ceremonii otwarcia Martin była chorążym reprezentacji[10]. Brytyjkom nie udało się obronić tytułu mistrzowskiego. Round Robin zakończone z bilansem 5-4 tym razem nie dawało możliwości wystąpienia w tie-breaker. Drużyna Martin uplasowała się na 5. miejscu wygrywając wcześniej m.in. z późniejszymi wicemistrzyniami Szwajcarkami (Mirjam Ott). Rhona Martin dotychczas po raz ostatni wystąpiła na Mistrzostwach Europy 2006. Wówczas już ze swoją własną drużyną przebrnęła przez dwa mecze dogrywkowe i w fazie zasadniczej 3:8 przegrała niższy mecz Page play-off przeciwko Szwajcarii (Ott).
Podczas 10 turniejów organizowanych przez WCF Rhona Martin rozegrała 100 meczów, z których wygrała 59.
Martin w 2008 była trenerem zespołu Gail Munro oraz w 2009 Anny Sloan[11]. W 2010 komentowała z Vancouver turniej olimpijski dla BBC[12].
Drużyna [edytuj]
| Czwarta | Trzecia | Druga | Otwierająca | |
|---|---|---|---|---|
| ME 2006 | Rhona Martin | Deborah Knox | Claire Milne | Lynn Cameron |
| 2006/2007 | Lynn Cameron | Deborah Knox | Claire Milne | |
| 2005/2006 | Jackie Lockhart | Kelly Wood | Lynn Cameron | |
| 2004/2005 | Deborah Knox | Alison Kinghorn | Janice Rankin | |
| 2001/2002 | Deborah Knox | Fiona MacDonald | ||
| 1999/2000 | Margaret Morton | Janice Watt | ||
| ME 1998 | Gail McMillan | Mairi Herd | ||
| ME 1996 | Linda McAulay | Fiona Bayne | ||
| MŚJ 1988 | Carolyn Hutchinson | Rhona Martin | Joan Robertson | Tara Brown |
Życie prywatne [edytuj]
Rhona Martin jest matką dwójki dzieci Jennifer (ur. 1992) i Andrew (ur. 1995). Studiowała hotelarstwo w Glasgow College of Technology. Do ZIO 2002 była gospodynią domową. Po sukcesie z Salt Lake City pracowała jako trener curlingu oraz na niepełny etat w Western Institute of Sport[13]. W 2005 upadła firma komputerowa męża Rhony, by spłacić długi musiała sprzedać dom. Tego kryzysu nie przetrwało 15-letnie małżeństwo Martin, które zakończyło się separacją[14].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Profil na sports-reference.com
- ↑ An email conversation with Rhona Martin: 'A skip has to keep their nerve on the last stone...'
- ↑ Martin's golden place in history
- ↑ Rhona Martin tips Great Britain for double medals
- ↑ Stone of the Week
- ↑ GB curlers bask in golden glow
- ↑ Team GB: Ones to watch
- ↑ Order of the British Empire, Civil
- ↑ BOA announce GB curling team to compete at 2006 Olympc Winter Games in Turin
- ↑ Martin honoured to carry the flag for Britain
- ↑ Anna Sloan carries the flag
- ↑ The Winter Olympics changed my life
- ↑ Troubled Martin focused on Games
- ↑ Rocky life for 'Stone of Destiny’ thrower
