Rhovanion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rhovanion – fikcyjna kraina w stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia, zwana także Dzikimi Krajami. Według koncepcji Tolkiena, Rhovanion odpowiadał lasom wschodniej Europy i stepom dzisiejszej Rosji[1].

Położenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Położenie na mapie Śródziemia[edytuj | edytuj kod]

Rhovanion znajdował się na wschód od Gór Mglistych, na zachód od Rhûn, na północ od Lorien, Emyn Muil i Dagorladu, i na południe od Ered Mithrin. Przez tę krainę przepływały rzeki: Anduina, Celduina i Carnen.

Część centralna[edytuj | edytuj kod]

Centrum Rhovanionu porastał wielki las, najbardziej znany jako Mroczna Puszcza, przez który przepływały Rzeka Leśna oraz Zaklęta Rzeka. W północnej części lasu znajdowało się królestwo Elfów Leśnych, rządzonych w czasach fabuły Władcy Pierścieni przez króla Thranduila, w południowej części – Dol Guldur, twierdza Saurona.

Część zachodnia[edytuj | edytuj kod]

Obejmowało ją zlewisko północnego biegu Anduiny, tworząc rozległy obszar, tzw. Dolinę Anduiny. Na zachód od Mrocznej Puszczy znajdowały się ziemie kontrolowane przez Beorningów. Niedaleko skraju lasu mieściła się siedziba Radagasta BuregoRhosgobel.

Część wschodnia[edytuj | edytuj kod]

Miała charakter stepowy. Leśna Rzeka wpadała do Długiego Jeziora, gdzie znajduje się miasto Esgaroth, zwane Miastem na Jeziorze. Na północ od jeziora leżała Samotna Góra, a u jej podnóży miasto Dale.

Na dalekiej północy, były położone Żelazne Wzgórza, siedziby krasnoludów. Na wschód od nich, w Zwiędłych Wrzosowiskach, żyły smoki.

Część południowo – wschodnia[edytuj | edytuj kod]

Do dziewiętnastego stulecia Trzeciej Ery, na południowy wschód od Mrocznej Puszczy, znajdowały się siedziby Nortów, sojuszników Gondoru, przodków Éothéodów.

Rhovanion w fabule[edytuj | edytuj kod]

Dzieje się tam większość akcji Hobbita, wydarzenia rozgrywające się w tej krainie są także przywoływane w Władcy Pierścieni. Poza tym, w Rhovanionie toczą się wypadki z Niedokończonych opowieści i Historii Śródziemia.

Przypisy

  1. por. porównanie Śródziemia do Europy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]