Ri Ŭl Sŏl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Ri.
Ri Ŭl Sŏl
Data i miejsce urodzenia 1921
Korea Północna Miasto Ch'ŏngjin, prowincja Hamgyŏng Północny
Korea Północna Były członek Komisji Obrony Narodowej KRLD
Przynależność polityczna Partia Pracy Korei
Okres urzędowania od maja 1990
do września 2003
Korea Północna Były członek Centralnej Komisji Wojskowej Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei
Okres urzędowania od października 2010
do 2010
Korea Północna Członek Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei
Okres urzędowania od listopada 1970, od października 1980 oraz od września 2010
Korea Północna Deputowany Najwyższego Zgromadzenia Ludowego KRLD XII kadencji (Okręg 1.)
Okres urzędowania od marca 2009
Odznaczenia
Marshal of the KPA rank insignia.svg Order Kim Ir Sena Order Flagi Narodowej I klasy
Ri Ŭl Sŏl
Nazwa koreańska
Hangul 리을설
Hancha 李乙雪
Transkrypcje języka koreańskiego
poprawiona Lee Eulseol
MCR Ri Ŭl Sŏl
Wymowa
Przybliżona polska Ri Yl Sol

Ri Ŭl Sŏl, również Ri Ul Sol (ur. 1921) – północnokoreański polityk i marszałek (kor. 원수) Koreańskiej Armii Ludowej. Ze względu na przynależność do najważniejszych gremiów politycznych Korei Północnej, uznawany za członka elity władzy KRLD. Jeden z ostatnich żyjących przedstawicieli tzw. „pierwszej generacji” przywódców Korei Północnej, wywodzącej się z grupy towarzyszy broni Kim Ir Sena z 88. Brygady Snajperów Armii Czerwonej z siedzibą w Chabarowsku, z czasów przed zakończeniem II wojny światowej i powstaniem Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej we wrześniu 1948 roku. Ponadto jeden z trzech marszałków KRLD, obok obecnego przywódcy Korei Północnej, Kim Dzong Una oraz obok innego przedstawiciela „pierwszej generacji”, Kim Ch'ŏl Mana.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Ri Ŭl Sŏl urodził się w 1921 roku w mieście Ch'ŏngjin w prowincji Hamgyŏng Północny. Absolwent Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie. Jeszcze w 1948 roku został dowódcą pułku formującej się dopiero Koreańskiej Armii Ludowej. Przez lata pełnił funkcje dowódcze w zgrupowaniach wojskowych różnych szczebli – w lipcu 1950 został szefem Sztabu 4. dywizji, a w kwietniu 1951 dowódcą 3. pułku 15. dywizji. Nominację generalską otrzymał w marcu roku 1957, razem z awansem na dowódcę dywizji. W latach 60. kontynuował karierę wysokiego dowódcy wojskowego. Od października 1962 dwugwiazdkowy generał-porucznik (kor. 중장), w tym roku przejął dowództwo nad 5. Korpusem KAL i po raz pierwszy wszedł do Najwyższego Zgromadzenia Ludowego, parlamentu Korei Północnej. W maju 1966 został szefem Sztabu 5. Zgrupowania Wojsk (kor. 집단군) KAL, niespełna 2 lata później, w marcu 1968 objął stanowisko naczelnego dowódcy 1. Zgrupowania.

W listopadzie 1970 roku, w ramach postanowień 5. Kongresu Partii Pracy Korei po raz pierwszy został członkiem Komitetu Centralnego PPK. Stanowisko to utrzymał po 6. Kongresie w październiku roku 1980, gdy został także członkiem Centralnej Komisji Wojskowej KRLD, będącej (obok Komisji Obrony Narodowej najważniejszym organem decyzyjnym Korei Północnej w sprawach wojskowych.

Awansowany na generała-pułkownika (kor. 상장) w lutym 1972 roku, gdy wrócił do 5. Zgrupowania Koreańskiej Armii Ludowej na stanowisko naczelnego dowódcy. Choć wciąż pełnił kierownicze funkcje w wojsku, lata 70. to czas, gdy coraz więcej uwagi Ri Ŭl Sŏl poświęcał pracy w cywilnych instytucjach państwowych KRLD. W marcu 1975 został szefem prowincjonalnych struktur Partii Pracy Korei w prowincji Hamgyŏng Południowy. Od sierpnia 1979 dowódca 5. Korpusu KAL.

W październiku 1982 przeszedł do jednostki zajmującej się ochroną przywódców KRLD, Kim Ir Sena i Kim Dzong Ila, został w niej zastępcą dowódcy (następnie, w latach 1996-2004 był dowódcą tego oddziału). Od sierpnia 1983 szef Dowództwa Obrony Pjongjangu, jednostki mającej w razie wybuchu drugiej wojny koreańskiej zajmować się obroną stolicy Korei Północnej. Czterogwiazdkowy generała (kor. 대장) od kwietnia roku 1985.

Od maja 1990 do września 2003 członek Komisji Obrony Narodowej KRLD, uchodzącej za najważniejszy organ kolegialny w systemie politycznym KRLD. W kwietniu 1992 roku awansowany na wicemarszałka Koreańskiej Armii Ludowej (kor. 차수), a w październiku 1995 – na marszałka (원수). Obecnie jeden z trzech marszałków KRLD, obok obecnego przywódcy Korei Północnej, Kim Dzong Una oraz obok innego przedstawiciela „pierwszej generacji”, Kim Ch'ŏl Mana. Kim Dzong Un został marszałkiem (mimo braku doświadczenia wojskowego) ze względu na pełnione funkcje kierownicze w państwie, dla Ri Ŭl Sŏla i Kim Ch'ŏl Mana awans stanowi wyróżnienie za lata spędzone u boku Kim Ir Sena podczas walk w partyzantce antyjapońskiej w latach 30. i 40. To właśnie współpraca z Kim Ir Senem stanowiła źrodło autorytetu dla obu marszałków, dzięki któremu byli na przestrzeni lat wyznaczani do pełnienia najwyższych funkcji w armii i aparacie politycznym KRLD.

Deputowany Najwyższego Zgromadzenia Ludowego KRLD, parlamentu KRLD, od III do V, a także nieprzerwanie począwszy od VII kadencji (tj. od października 1962 do 1977 roku, następnie od lutego 1982 do dzisiaj). Na mocy postanowień 3. Konferencji Partii Pracy Korei w dniu 28 września 2010 roku po raz kolejny został członkiem Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei.

Po śmierci Kim Dzong Ila w grudniu 2011 roku, Ri Ŭl Sŏl znalazł się na wysokim, 31. miejscu w 233-osobowym Komitecie Żałobnym[1]. Świadczy to o formalnej i faktycznej przynależności Ri Ŭl Sŏla do grona kierownictwa politycznego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej. Według specjalistów, miejsca na listach tego typu określają rangę polityka w hierarchii aparatu władzy[2][3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Laureat tytułu „Bohatera” (grudzień 1972), a także „Podwójnego Bohatera” (kwiecień 1992) oraz „Bohatera Robotniczego” (kwiecień 1997). Odznaczony Orderem Kim Ir Sena (kwiecień 1982) i Orderem Flagi Narodowej I klasy (kwiecień 1997), ponadto kawaler Orderu Kim Dzong Ila (luty 2012).

Przypisy

  1. Kim Jong Il Funeral Committee (as of 19 December 2011) (ang.), NK Leadership Watch, 21 grudnia 2011, [dostęp: 10 października 2012]
  2. Clues from Kim Jong-il Funeral List (ang.), The Chosun Ilbo, 20 grudnia 2011, [dostęp: 10 października 2012].
  3. Tetsuya Hakoda, All eyes set on Kim Jong Il's funeral committee list (ang.), The Asahi Shimbun, 27 grudnia 2011, [dostęp: 10 października 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • 리을설 (kor.), 통일부 – 북한자료센터 (Ministerstwo ds. Zjednoczenia Republiki Korei – Centrum Informacyjne o Korei Północnej), [dostęp: 10 października 2012].
  • MAR Ri Ul Sol (ang.), NK Leadership Watch, [dostęp: 10 października 2012].
  • 2010 북한 기관별 주요 인물정보 (kor.), praca zbiorowa, 통일연구원 (KINU – Korean Instutite of National Unification), grudzień 2012, [dostęp: 10 października 2012].