Ricardo Clark

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ricardo Clark
Ricardo Clark.jpg
Imię i nazwisko Ricardo Anthony Clark
Data i miejsce
urodzenia
10 lutego 1983
Atlanta, Georgia,  Stany Zjednoczone
Pozycja pomocnik
Wzrost 178 cm
Masa ciała 68 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Houston Dynamo
Numer 13
Kariera juniorska
2001-2002 Furman Paladins
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2003-2004
2005
2006-2009
2010-2012
2012
2012-
MetroStars
San Jose Earthquakes
Houston Dynamo
Eintracht Frankfurt
Stabaek IF
Houston Dynamo
54 (4)
30 (3)
97 (7)
15 (0)
12 (0)
35 (4)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2005-  Stany Zjednoczone 34 (3)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 6 listopada 2013.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 8 maja 2012.

Ricardo Anthony Clark (ur. 10 lutego 1983 w Atlancie) – amerykański piłkarz grający na pozycji defensywnego pomocnika. Mierzy 178 cm wzrostu, waży 68 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Clark ukończył St. Pius X Catholic High School w rodzinnej Atlancie, a następnie był zawodnikiem uniwersyteckiej drużyny piłki nożnej na Furman University. Grał tam w latach 2001-2002 i był mianowany do jedenastki sezonu rozgrywek uniwersyteckich. W 2002 roku wywalczył mistrzostwo tych rozgrywek.

W 2003 roku Clark podpisał kontrakt z profesjonalną ligą piłkarską, Major League Soccer. Został wybrany w drafcie przez nowojorską drużynę MetroStars. 12 kwietnia 2003 zadebiutował w lidze w przegranym 0:1 domowym spotkaniu z Columbus Crew. Pierwszego gola w MLS zdobył 28 czerwca 2003 w meczu z Chicago Fire (1:2). W tym samym roku wystąpił z MetroStars w finale U.S. Open Cup, który jego klub przegrał 0:1 z Fire. Na koniec sezonu został nominowany do nagrody MLS Rookie of the Year Award, czyli debiutanta roku, jednak ostatecznie przegrał z Jamajczykiem Damanim Ralphem z Chicago. W sezonie 2004 Clark nadal był podstawowym zawodnikiem MetroStars, jednak nie osiągnął większych sukcesów w lidze. Przez dwa lata rozegrał w MetroStars 54 ligowe mecze, zdobył 4 gole i zaliczył 2 asysty.

W 2005 roku Clark przeszedł do drużyny San Jose Earthquakes i 3 kwietnia 2005 rozegrał dla tego klubu swoje pierwsze spotkanie, zremisowane 2:2 z New England Revolution. W San Jose spędził rok. Rozegrał 30 spotkań, strzelił 3 bramki i dwukrotnie asystował przy golach partnerów klubowych.

W 2006 roku Clark przeniósł się wraz z całą drużyną do Houston, gdy utworzono tam nową drużynę Houston Dynamo. 3 kwietnia 2006 zadebiutował w Houston w wygranym 5:2 meczu z Colorado Rapids. Od początku pobytu w Dynamo był podstawowym zawodnikiem tego klubu. 4 października 2007 został ukarany 9-meczową dyskwalifikacją i grzywną w wysokości 10 tysięcy dolarów za brutalny faul na Carlosie Ruízie z FC Dallas. W 2012 roku wrócił do Houston Dynamo.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2003 MetroStars Stany Zjednoczone  Major League Soccer 28 3
2004 MetroStars Stany Zjednoczone  Major League Soccer 26 1
2005 San Jose Earthquakes Stany Zjednoczone  Major League Soccer 30 3
2006 Houston Dynamo Stany Zjednoczone  Major League Soccer 31 2
2007 Houston Dynamo Stany Zjednoczone  Major League Soccer 19 2
2008 Houston Dynamo Stany Zjednoczone  Major League Soccer 25 2
2009 Houston Dynamo Stany Zjednoczone  Major League Soccer 22 1
2009/10 Eintracht Frankfurt Niemcy  Bundesliga 3 0
2010/11 Eintracht Frankfurt Niemcy  Bundesliga 11 0
2011/12 Eintracht Frankfurt Niemcy  2. Bundesliga 1 0
2012 Stabaek IF Norwegia  Tippeligaen 6 0
2012 Houston Dynamo Stany Zjednoczone  Major League Soccer 11 1
2013 Houston Dynamo Stany Zjednoczone  Major League Soccer

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Clark występował w młodzieżowych reprezentacjach USA. W 2003 roku wystąpił z reprezentacją U-20 na Mistrzostwach Świata U-20 w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W reprezentacji Stanów Zjednoczonych zadebiutował 12 października 2005 roku w wygranym 2:0 meczu eliminacji do Mistrzostw Świata w Niemczech z Kostaryką. 2 lipca 2007 zdobył pierwszego gola w kadrze narodowej w spotkaniu Copa América 2007 z Paragwajem (1:3). W tym samym roku wystąpił także w Złotym Pucharze CONCACAF 2007. W 2009 roku został powołany przez selekcjonera Boba Bradleya do kadry na Puchar Konfederacji. W pierwszym meczu z Włochami (1:3) otrzymał czerwoną kartkę za faul na Gennaro Gattuso.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]