Richard Cassirer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Portret autorstwa Maxa Liebermanna

Richard Cassirer (ur. 23 kwietnia 1868 we Wrocławiu, zm. 20 sierpnia 1925 w Berlinie) – niemiecki lekarz neurolog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się we Wrocławiu w 1868 roku jako syn przemysłowca Louisa Cassirera (1839–1904) i Emilie Schiffer (1847–1890). Jego braćmi byli fabrykant Hugo Cassirer (1869–1920), wydawca Paul Cassirer (1871–1926) i współwłaściciel fabryki Alfred Cassirer (1875–1932).

Studiował medycynę i doktoryzował się w 1891, po czym został asystentem Carla Wernickego w klinice psychiatrycznej we Wrocławiu. W 1893 wyjechał do Wiednia i kontynuował naukę u Richarda von Krafft-Ebinga i Heinricha Obersteinera. Następnie został profesorem neurologii na Uniwersytecie w Berlinie, gdzie blisko współpracował z Hermannem Oppenheimem.

W 1921 roku Cassirer został poproszony o ocenę stanu psychicznego Soghomona Tehliriana, zabójcy Talaata Paszy. Cassirer orzekł że Tehlirian był w stanie psychozy wywołanej śmiercią bliskich podczas rzezi Ormian.

Max Liebermann w 1918 roku namalował portret Cassirera, wystawiany obecnie w Tate Gallery w Londynie[1].

Był żonaty z Hedwig (Hede) Cassirer (1862–1928). Mieli troje dzieci: Anamarie zamężną Löwenberg, Hansa i Thomasa Wernera.

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Jako neurolog kliniczny, Cassirer specjalizował się w anatomii ośrodkowego układu nerwowego. Opisał istotne aspekty stwardnienia rozsianego, zapaleń mózgu i poliomyelitis. Razem z Oppenheimem napisał podręcznik Lehrbuch der Nervenkrankheiten für Ärzte und Studierende. W 1901 roku, pięć lat po belgijskim lekarzu Jeanie B. Crocqu, opisał rzadką jednostkę chorobową o nieznanej do dziś etiologii, znaną dziś jako zespół Crocqa-Cassirera.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Die Vasomotorisch-trophischen Neurosen. Berlin: Karger 1901. 2. Auflage, Berlin: Karger, 1912.
  • Die multiple Sklerose. Leipzig, 1905.
  • Die Beschäftigungsneurosen. Deutsche Klinik 6, 1, 1906
  • Die vasomotorisch-trophischen Neurosen. W: Handbuch der Neurologie Bd. 5, 1914.
  • Krankheiten des Rückenmarks und der peripherischen Nerven. W: Julius Schwalbe (Hrsg.) Diagnostische und therapeutische Irrtümer und deren Verhütung. Leipzig, 1921
  • Vasomotorisch-trophische Erkrankungen. W: Friedrich Kraus, Theodor Brugsch: Spezielle Pathologie und Therapie 10, 3

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Werner Leibbrand: „Cassirer Richard”. W: Neue Deutsche Biographie (NDB) Bd. 3: Bürklein – Ditmar. Berlin, 1957 s. 170
  • Erwin Straus: Dem Andenken an Richard Cassirer. Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie 108 (1), 813–818, 1927 DOI:10.1007/BF02863998
  • Otto Kalischer: Dem Andenken an Richard Cassirer. Medizinische Klinik 43, 1632–1633, 1925
  • Robert Hirschfeld: Richard Cassirer zum Gedächtnis. Monatsschrift für Psychiatrie und Neurologie 60, ss. 81–88, 1926 DOI:10.1159/000190464
  • Hirschfeld R: Dem Andenken an Richard Cassirer. Klinische Wochenschrift 4 (50), 2423, 1926 DOI:10.1007/BF01717893
  • Henneberg: Richard Cassirer †. Deutsche Medizinische Wochenschrift 51(38), ss. 1581–1582, 1925
  • Erna Ball: Richard Cassirer †.Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 76 (1), 513–520, 1926 DOI:10.1007/BF01814712
  • Alma Kreuter: Deutschsprachige Neurologen und Psychiater: ein biographisch-bibliographisches Lexikon von den Vorläufern bis zur Mitte des 20. Jahrhunderts. Band 1. Saur, 1996, ss. 220–222

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]