Richard Caton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Richard Caton (ur. 1842, zm. 1926) – angielski lekarz i naukowiec. Wniósł istotny wkład w odkrycie natury elektrycznej mózgu.

W lipcu 1875 Caton przedstawił przed Brytyjskim Towarzystem Medycznym (BMA) w Edynburgu doniesienie o zastosowaniu galwanometru w celu pomiarów aktywności elektrycznej kory mózgowej zwierząt.

W czasopiśmie medycznym British Medical Journal Caton opublikował opisy eksperymentów na mózgach psów i małp, którym umieszczał elektrodę jednobiegunową na powierzchni czaszki. Galwanometr zarejestrował zmiany potencjału elektrycznego wywołane aktywnością neuronów kory mózgowej[1]. Stwierdzono wyraźne różnice potencjału, wzrastające w czasie snu i przed śmiercią, po śmierci coraz słabsze do zaniku.

Dzięki swoim badaniom Richard Caton położył fundamenty pod odkrycie fal alfa w mózgu człowieka, dokonane przez niemieckiego neurologa Hansa Bergera, pioniera elektroencefalografii. W wydanej w 1929 pracy H. Berger przytoczył badania Catona.

W swojej ojczyźnie jest lepiej znany jako nadburmistrz Liverpoolu w latach 1907/1908.

Odkrycia aktywności elektrycznej mózgu dokonał niezależnie od Catona polski uczony Adolf Beck w 1890 r. (odkrycie Catona nie było wówczas znane poza Wielką Brytanią).

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]