Richard Heuberger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Richard Heuberger

Richard Heuberger (ur. 18 czerwca 1850 w Grazu, zm. 28 października 1914 w Wiedniu) – austriacki kompozytor, muzykolog i krytyk muzyczny. Twórca operetki Bal w operze.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Richard Heuberger urodził się ur. 18 czerwca 1850 w Grazu. Odebrał wykształcenie techniczne. W 1875 roku otrzymał dyplom inżyniera i rozpoczął pracę w kolejnictwie. W 26. roku życia całkowicie odmienił swoje życiowe plany. Porzucił pracę na kolei, ukończył konserwatorium w Grazu i przeniósł się do Wiednia. W 1876 roku został dyrygentem Akademickiego Towarzystwa Śpiewaczego, w 1878 roku dyrygentem Wiedeńskiej Akademii Śpiewaczej. Od 1881 roku pisywał krytyki muzyczne dla "Wiener Tagblatt", od 1889 dla "Münchener Allgemeine Zeitung", a od 1896 do 1901 dla "Neue Freie Presse", jako następca Hanslicka. W latach 1902-1906 wykładał w Konserwatorium Wiedeńskim i prowadził Wiedeńskie Męskie Towarzystwo Śpiewacze. Pisywał ogromne ilości artykułów, wydał tom szkiców muzycznych (1901), biografię Schuberta. W latach 1904-1906 redagował "Muzyczny Rocznik Austriacki"[1].

W tym czasie sporo komponował. Napisał kilka oper: Abenteuer einer Neujahrsnacht (1886), Manuel Venegas (1889), Miriam (1894), Barfüssele (1905), dwa balety, Wariacje symfoniczne na tematy Schuberta, uwerturę Cain według poematu Byrona, Rapsodię na chór i orkiestrę, kantatę. Wszystkie te utwory, chociaż wykonywane i publikowane, nie odniosły większych sukcesów. Sukces odniósł Heuberger operetką napisaną w wieku niemal 50. lat. Wystawiony w 1898 roku Bal w operze stanowi jego największe osiągnięcie i najpopularniejszy utwór. Kolejne operetki nie osiągnęły już takiego powodzenia[1].

Operetki[edytuj | edytuj kod]

  • Der Opernball (Bal w operze, 1898)
  • Ihre Exzellenz (Wielki dyplomata, 1899)
  • Der Sechs-Uhr-Zug (1900)
  • Das Baby (1902)
  • Der Fürst von Düsterstein (1909)
  • Don Quichotte (1910)[1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Lucjan Kydryński: Przewodnik operetkowy. s. 189.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bernard Grun: Dzieje operetki. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1974.
  • Lucjan Kydryński: Przewodnik operetkowy. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984. ISBN 83-224-0316-X.