Richard Krajicek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Richard Krajicek
Richard Krajicek
Richard Krajicek (z lewej)
Państwo  Holandia
Miejsce zamieszkania Muiderberg, Holandia
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia, 1971
Rotterdam, Holandia
Wzrost 195 cm
Status profesjonalny 1989
Zakończenie kariery 2003
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 17
Najwyżej w rankingu 4 (29 marca 1999)
Australian Open SF (1992)
Roland Garros SF (1993)
Wimbledon W (1996)
US Open QF (1997, 1999, 2000)

Richard Peter Stanislav Krajicek (ur. 6 grudnia 1971 w Rotterdamie) − holenderski tenisista, zwycięzca turnieju Wimbledon 1996.

Rys kariery[edytuj | edytuj kod]

Jest synem czeskich imigrantów. Występował w gronie tenisistów zawodowych od 1989, pierwszy turniej wygrał dwa lata później w Hongkongu (pokonał w finale Australijczyka Wally Masura).

W styczniu 1992 po raz pierwszy osiągnął w Wielkim Szlemie rundę półfinałową – w Australian Open pokonał m.in. Niemca Michaela Sticha i Amerykanina Michaela Changa, ale mecz półfinałowy oddał walkowerem późniejszemu zwycięzcy Jimowi Courierowi. Jesienią wygrał prestiżowy turniej o diamentową rakietę w Antwerpii, dzięki czemu zakwalifikował się do turnieju Masters (odpadł po rundzie grupowej, pokonując Changa i przegrywając z Courierem i Ivaniševiciem); wystąpił także w Pucharze Wielkiego Szlema. Sezon 1992 zakończył w czołowej dziesiątce rankingu światowego.

W kolejnych latach odnosił dalsze sukcesy, wygrywając turnieje na różnych nawierzchniach: na kortach twardych w Ameryce Północnej (m.in. w Los Angeles), na kortach ziemnych (Barcelona), na trawie (Rosmalen), w hali (Stuttgart, Londyn).

Odnosił również sukcesy w deblu. Ze względu na styl gry (potężny serwis, częste ataki przy siatce) uchodził za jednego z faworytów Wimbledonu, jednak jego mistrzostwo w 1996 było sporą niespodzianką.

Jako jedyny w latach 1993-2000 zdołał pokonać na tym turnieju Amerykanina Pete Samprasa: Richard Krajicek wygrał z Samprasem w ćwierćfinale Wimbledonu w 1996, po czym pokonał Australijczyka Jasona Stoltenberga w półfinale oraz Amerykanina Washingtona w finale. Dzięki temu sukcesowi Krajicek zakończył rok na pozycji nr 7 na świecie oraz ponownie wystąpił w wieńczącym sezon turnieju Masters, tym razem docierając do półfinału (przegrał z Borisem Beckerem).

Do innych jego ważnych osiągnięć należą wygrane w turniejach w Stuttgarcie (hala, 1995 i 1998) oraz Key Biscane (1999), finały w hali w Stuttgarcie (1993, 1997, 1999) i w Canadian Open (1998). Wygrał łącznie 17 turniejów w grze pojedynczej oraz 3 w grze podwójnej; najwyższą pozycję w karierze zajmował w marcu 1999 (nr 4), w lipcu 1993 był 45. w klasyfikacji deblistów. Półfinały wielkoszlemowe osiągnął jeszcze na French Open w 1993 i na Wimbledonie w 1998 (przegrał z Ivaniševiciem 3-6, 4-6, 7-5, 7-6, 13-15). Reprezentował Holandię w Pucharze Davisa. Po kilku poważnych kontuzjach zdecydował się zakończyć karierę zawodniczą w 2003.

Został odznaczony m.in. Orderem Lwa Niderlandzkiego.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

W 1999 poślubił Daphne Deckers, holenderską modelkę i aktorkę, która wystąpiła w jednym z filmów o Jamesie Bondzie (Tomorrow Never Dies). Mają dwoje dzieci.

Młodsza przyrodnia siostra Krajicka, Michaëlla, poszła w ślady brata, była czołową juniorką na świecie (w tym liderką rankingu juniorek), a w czerwcu 2005 po raz pierwszy znalazła się w pierwszej setce rankingu WTA Tour (seniorek).

Turnieje ATP[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Mistrz[edytuj | edytuj kod]

  • 1991 Hongkong
  • 1992 Antwerpia, Los Angeles
  • 1993 Los Angeles
  • 1994 Barcelona, Rosmalen, Sydney (hala)
  • 1995 Rotterdam, Stuttgart (hala)
  • 1996 Wimbledon
  • 1997 Rosmalen, Rotterdam, Tokio
  • 1998 St. Petersburg, Stuttgart (hala)
  • 1999 Key Biscaine, Londyn (hala)

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Mistrz[edytuj | edytuj kod]

  • 1991 Hilversum
  • 1993 Key Biscaine
  • 1995 Rosmalen

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]