Richard Linnehan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Richard Michael Linnehan

Richard Michael Linnehan (ur. 19 września 1957 w Lowell, stan Massachusetts, Stany Zjednoczone), lekarz weterynarii, amerykański astronauta.

Wykształcenie oraz służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

  • 1975 – ukończył szkołę średnią w Pelham, stan New Hampshire.
  • 1980 – został absolwentem University of New Hampshire w Durham, gdzie uzyskał licencjat z zoologii i mikrobiologii.
  • 1985 – w czerwcu na Ohio State University College uzyskał tytuł lekarza weterynarii. Po studiach prowadził własną praktykę lekarską.
  • 1986-1988 – w ogrodzie zoologicznym w Baltimore oraz na The Johns Hopkins University odbył staż w zakresie medycyny zwierząt oraz patologii porównawczej.
  • 1989 – Po zakończeniu stażu został powołany do korpusu weterynaryjnego amerykańskiej armii (U.S. Army Veterinary Corps), gdzie w stopniu kapitana rozpoczął służbę w wojskowym centrum morskim (Naval Ocean Systems Center) w San Diego, stan Kalifornia. Był głównym weterynarzem klinicznym programu naukowego marynarki wojennej dotyczącego wojskowego wykorzystania ssaków morskich (U.S. Navy’s Marine Mammal Program).

Kariera astronauty[edytuj | edytuj kod]

  • 1992 - 31 marca roku został przyjęty w charakterze specjalisty misji do 14 grupy astronautów NASA (NASA-14).
  • 1993 – zakończył przeszkolenie podstawowe uzyskując uprawnienia specjalisty misji i został skierowany do laboratorium awioniki wahadłowców (Shuttle Avionics Integration Laboratory - SAIL). Później pracował w wydziale planowania misji Biura Astronautów (Mission Development Branch).
  • 1996 – na przełomie czerwca i lipca wziął udział w blisko 17-dniowym locie STS-78.
  • 1998 – był specjalistą misji podczas 16-dniowego lotu STS-90. Do wyprawy przygotowywał się przez dwa lata.
  • 2002 – w marcu uczestniczył w prawie 11-dniowej wyprawie STS-109.
  • 2007 - 29 stycznia został mianowany specjalistą misji STS-123. Podczas tego lotu do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej zostanie dołączony japoński moduł Kibō oraz kanadyjski manipulator Special Purpose Dexterous Manipulator.
  • 2008 - 11 marca wystartował do misji STS-123.

Loty załogowe[edytuj | edytuj kod]

W dniach 20 czerwca7 lipca 1996 na pokładzie wahadłowca Columbia uczestniczył w locie STS 78 jako specjalista misji, (MS-1). Razem z nim w kosmos polecieli: Terence T. Henricks (dowódca), Kevin R. Kregel (pilot) oraz Susan J. Helms (MS-2), Charles E. Brady, Jr. (MS-3), francuski astronauta Jean-Jacques Favier (specjalista ładunku PS-1) i kanadyjczyk Robert B. Thirsk (PS-2). Była to prawie 17-dniowa misja, najdłuższa, jaką przeprowadzono w ramach programu Space Shuttle. W ładowni promu znajdowało się laboratorium SPACELAB/LMS-1 (Life and Microgravity Spacelab) przygotowane przez specjalistów z pięciu agencji kosmicznych: amerykańskiej NASA (National Aeronautics and Space Administration), europejskiej ESA (European Space Agency), francuskiej CNES (Centre National d'Études Spatiales), kanadyjskiej CSA (Canadian Space Agency) i włoskiej ASI (Agenzia Spaziale Italiana). Większość eksperymentów jakie zostały przeprowadzone podczas lotu dotyczyła medycyny, biologii i fizyki.

17 kwietnia 1995 wystartował w kosmos na pokładzie wahadłowca Columbia do misji STS-90. Podczas lotu pełnił funkcję specjalisty (MS-1). Dowódcą wyprawy był Richard A. Searfoss, a pilotem Scott D. Altman. Pozostałymi członkami załogi byli: Kathryn P. Hire (MS-2), kanadyjski astronauta Dafydd R. Williams (MS-3), Jay C. Buckey, Jr. (specjalista ładunku PS-2) oraz James A. Pawelczyk (PS-2). Podczas blisko 16-dniowego lotu załoga promu w laboratorium Neurolab przeprowadziła 26 eksperymentów naukowych, głównie z o charakterze medycznym. Badano m.in. wpływ stanu nieważkości na mózg i układ nerwowy. Na pokładzie wahadłowca znajdowały się szczury, myszy, ryby i węże. Po wykonaniu 256 okrążeń i przebyciu ponad 10 milionów kilometrów Columbia 3 maja 1998 powróciła na Ziemię lądując na bieżni Kennedy Space Center na Przylądku Canaveral.

W dniach 112 marca 2002 był specjalistą misji (MS-3) podczas lotu STS-109. Wyprawą dowodził Scott D. Altman. Udział w niej wzięli również: pilot – Duane G. Carey, specjaliści misji; John M. Grunsfeld (MS-1), Nancy J. Currie (MS-2), James H. Newman (MS-4) oraz Michael J. Massimino (MS-5). Głównym zadaniem jakie mieli wykonać astronauci było przechwycenie na orbicie Teleskopu Hubble’a i umieszczenie go w ładowni promu w celu wykonania niezbędnych prac remontowych. 3 marca udało się umieścić HST na platformie serwisowej ładowni. Linnehan trzykrotnie (4, 6 i 8 marca) wychodził na zewnątrz Columbii. Za każdym razem towarzyszył mu J. Grunsfeld. Podczas tych wypraw astronauci wymienili m.in.: jeden z paneli baterii słonecznych teleskopu, elementy układu zasilania oraz podłączyli system chłodzenia. W sumie zajęło im to ponad 21 godzin. 9 marca teleskop został ponownie umieszczony na orbicie. Wahadłowiec po prawie 11 dniach lotu wylądował 12 maja na bieżni KSC na Przylądku Canaveral.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Navy Group Achievement Award,
  • madel marynarki wojennej "Za zasługi" (Navy Commendation Medal),
  • trzykrotnie medal NASA “Za lot kosmiczny” (NASA Space Flight Medal) w latach: 1996, 1998 i 2002.
  • NASA Outstanding Leadership Medal (1999),
  • doktoraty honorowe: University of New Hampshire i Suffolk University (2002).

Wykaz lotów[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Richard M. Linnehan
Lp. Data startu Statek kosmiczny Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
20 czerwca 1996
STS-78
Columbia F-20
7 lipca 1996
STS-78
Columbia F-20
Specjalista misji (MS-1)
16 dni 21 godzin 47 minut i 34 sekundy
2
17 kwietnia 1998
STS-90
Columbia F-25
3 maja 1998
STS-90
Columbia F-25
Specjalista misji (MS-1)
15 dni 21 godzin 49 minut i 59 sekund
3
1 marca 2002
STS-109
Columbia F-27
12 marca 2002
STS-109
Columbia F-27
Specjalista misji (MS-3)
10 dni 22 godziny 9 minut i 51 sekund[1].
4
11 marca 2008
STS-123
Endeavour
F-21
27 marca 2008
STS-123
Endeavour
F-21
Specjalista misji
15 dni 18 godzin 10 minut i 54 sekundy
Łączny czas spędzony w kosmosie — 59 dni 10 godzin 28 minut i 18 sekund.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. NASA: Informacje o misji STS-109 (ang.). [dostęp 2010-09-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]