Richard Pfeiffer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Richard Pfeiffer
Dom R. Pfeiffera "Haimat Sonne" w Lądku Zdroju, ul. Konopnickiej 5

Richard Friedrich Johannes Pfeiffer (ur. 27 marca 1858 w Zdunach, zm. 15 września 1945 w Lądku-Zdroju) – niemiecki lekarz, bakteriolog.

Urodził się jako syn Ottona Pfeiffera, niemieckiego pastora miejscowej parafii ewangelickiej i Natalii z domu Jüttner. Po ukończeniu edukacji w gimnazjum w Świdnicy studiował medycynę na Akademii Cesarza Wilhelma w Berlinie. W 1887 został asystentem w Instytucie Higieny Uniwersytetu Berlińskiego, cztery lata rozpoczął kierowanie tamtejszym Instytutem Chorób Zakaźnych. W 1894 otrzymał tytuł profesora, pracował na uniwersytetach w Królewcu i we Wrocławiu. Odbył podróże naukowe po Włoszech i Indiach w trakcie których prowadził badania nad malarią i dżumą. Współpracował z Robertem Kochem.

Richard Pfeiffer w 1892 odkrył pałeczkę grypy, pracował też nad surowicą przeciwko tej chorobie. Odkrył także endotoksynę – niebezpieczną dla człowieka toksynę występującą w ściankach komórek bakterii Gram-ujemnych.

Naukowiec prowadził także badania nad szczepionką przeciwko durowi brzusznemu i cholerze. Zajmował się obserwacją cyklu życiowego ziarenkowców. W 1894 Pfeiffer odkrył, że po podaniu wcześniej zaszczepionym świnkom morskim żywych szczepów przecinkowców cholery, nie dochodzi do rozwoju tej choroby, a bakterie ulegają rozkładowi. Zjawisko to uczony nazwał bakteriolizą, która nazywana jest także "fenomenem Pfeiffera" lub "fenomenem Isajewa-Pfeiffera". Na naukowych dokonaniach Richarda Pfeiffera opiera się dzisiejsza serodiagnostyka. Bakteriolog ten był współautorem Mikrofotograficznego atlasu bakterii oraz "Podręcznika mikrobiologii". Był członkiem wielu stowarzyszeń naukowych, m.in.: Królewskiego Towarzystwa Naukowego w Londynie czy Królewskiej Akademii Nauk w Sztokholmie.

Za swoje osiągnięcia naukowe otrzymał liczne odznaczenia i wyróżnienia, wśród nich – złoty medal Pasteura.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]