Richard Widmark

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Richard Widmark
Richard Widmark
Richard Widmark
Data
i miejsce urodzenia
26 grudnia 1914
Sunrise
Data
i miejsce śmierci
24 marca 2008
Roxbury
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Richard Widmark (ur. 26 grudnia 1914 w Sunrise, zm. 24 marca 2008 w Roxbury) – amerykański aktor filmowy nominowany do Oscara za swój aktorski debiut, drugoplanową rolę w kryminale Pocałunek śmierci (1947) w 1948.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jego matka (Ethel Mae z d. Barr) była pochodzenia angielsko-szkockiego, ojciec (Carl H. Widmark) był z pochodzenia Szwedem. Studiował w Princeton High School w Illinois oraz w Lake Forest College. Pierwsze kroki w zawodzie aktora stawiał pod koniec lat 30., występując w słuchowiskach nowojorskich rozgłośni (po raz pierwszy w MBS w 1938 roku). Na Broadwayu debiutował w 1943 r. (Kiss and Tell), na ekranie w 1947 r. rolą w kryminale Pocałunek śmierci.

W swej karierze aktorskiej Widmark grywał tzw. twardych facetów, kowbojów, żołnierzy i czarne charaktery. Listę jego ról New York Times nazwał "galerią starych drani". Aktor wystąpił w ponad 60 filmach. Nominację do Oscara dostał za rolę chichoczącego zabójcy – mściwego gangstera-psychopaty Tommy'ego Udo w swym pierwszym filmie pt. Pocałunek śmierci Henry'ego Hathawaya z 1947 roku. Wielu krytyków uważa zresztą, że była to jego najlepsza rola. W następnym roku wystąpił wspólnie z Gregorym Peckiem i Anne Baxter w westernie Williama A. WellmanaDroga do Yellow Sky oraz w kryminale Williama KeighleyaUlica bez nazwy.

Z Barbarą Bel Geddesw w Panice na ulicach (1950)

Do najbardziej znaczących ról Widmarka należą kreacje w takich filmach jak m.in.: Dwa złote colty (1959; Edward Dmytryk), gdzie zagrał z Henrym Fondą i Anthonym Quinnem, Alamo (1960; reż. John Wayne), Długie łodzie wikingów (1963; reż. Jack Cardiff) oraz Morderstwo w Orient Expressie (1974; reż. Sidney Lumet), gdzie zagrał z Ingrid Bergman.

Po raz ostatni pojawił się na ekranie w 1991 w filmie Herberta Rossa Barwy prawdy.

W Złamanej Lancy (1954)

Zmarł schorowany w wieku 93 lat w swoim domu w stanie Connecticut.

Prywatnie w 1991 roku

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był dwukrotnie żonaty. Jean Hazlewood była jego żoną od 5 kwietnia 1942 do swej śmierci 2 marca 1997. Mieli córkę Anne Heath (ur. 1945). W 1999 ożenił się ponownie z Susan Blanchard, która w latach 50. była żoną Henry'ego Fondy.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Słodowski, Andrzej Roman: Gwiazdy światowego kina. Leksykon. Warszawa: Editions Spotkania, 1992. ISBN 83-85195-83-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]