Rinat Achmetow
| Rinat Achmetow | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 21 września 1966 Donieck |
| Poseł Rady Najwyższej VI kadencji | |
| Przynależność polityczna | Partia Regionów |
| Okres urzędowania | od 2007 do 2012 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Rinat Leonidowicz Achmetow, ukr. Рінат Леонідович Ахметов (ur. 21 września 1966 w Doniecku) – ukraiński polityk pochodzenia tatarskiego, znany doniecki biznesmen, najbogatszy człowiek na Ukrainie, lider tzw. klanu donieckiego, właściciel klubu piłkarskiego Szachtar Donieck, od 2006 do 2012 deputowany Rady Najwyższej z listy Partii Regionów.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Na początku lat 90. ukończył fakultet ekonomii na Państwowym Uniwersytecie w Doniecku. W 1995 zainicjował utworzenie Miejskiego Banku w Doniecku. Pod koniec lat 90. stał się najbardziej wpływowym człowiekiem Donbasu.
Swój kapitał skoncentrował w potężnej donieckiej grupie kapitałowej System Capital Management, do której należą m.in. udziały w Kerczeńskim Kombinacie Metalurgicznym, Jenakijiwskim Zakładzie Metalurgicznym Danko, Kombinacie Metalurgicznym Azowstal, Harcyzkim Zakładzie Produkcji Rur, wielu KWK, Leman Commodities ze Szwajcarii, Donhorbanku i wielu innych. Źródła tych kapitałów są nieznane. Pojawiły się podejrzenia, iż środki te pochodzą z przestępstw kryminalnych, ale pomówień tych nie udowodniono.
Jego nazwisko stało się znane, gdy w połowie lat 90. został prezesem klubu piłkarskiego Szachtar Donieck. W roli przedsiębiorcy, biznesmena wystąpił po raz pierwszy w 2001, kiedy udzielił wywiadu gazecie "Korespondent". Wtedy przyznał się, że kieruje trzema przedsiębiorstwami: Miejskim Bankiem w Doniecku, firmą Luks oraz System Capital Management.
Pomimo sporych wpływów w Donbasie przez wiele lat trzymał się z daleka od polityki. Sytuacja uległa zmianie po Pomarańczowej rewolucji. Rinat Achmetow finansował wyborczą kampanię Wiktora Janukowicza, premiera Ukrainy, startującego w wyborach prezydenckich w 2004. W wyniku zwycięstwa Wiktora Juszczenki Rinat Achmetow stracił kilka ważnych aktywów. Najważniejszy to Kryworiżstal, ukraiński kombinat górniczo-hutniczy, zakupiony rok wcześniej wraz z zięciem Leonida Kuczmy Wiktorem Pinczukiem za kwotę 800 mln USD, podczas gdy jego rynkowa wartość wynosiła około 2 mld USD. Zdaniem ówczesnej władzy, różnica została wykorzystana do sfinansowania kampanii wyborczej Wiktora Janukowicza. Rząd Julii Tymoszenko doprowadził do unieważnienia transakcji i postanowił, że akcje Kryworiżstalu zostaną sprzedane ponownie.
W 2006 i 2007 Rinat Achmetow uzyskiwał mandat deputowanego do parlamentu ukraińskiego z listy Partii Regionów. Uchodzi za głównego sponsora i nieformalnego lidera tego ugrupowania. W 2012 nie ubiegał się o reelekcję.
Zgodnie z corocznym rankingiem najbogatszych ludzi świata, opublikowanym przez amerykański miesięcznik "Forbes"[1] w marcu 2007, majątek Rinata Achmetowa wyceniono na 4 miliardy USD, co dało mu 127. pozycję na świecie. Według rankingu sporządzonego przez ukraiński tygodnik "Korespondent" w 2008 jego majątek wyceniany jest na około 31 miliardów USD, czym uzyskałby pozycję najbogatszego człowieka w Europie[2].
W 2006 został honorowym obywatelem Doniecka[3]. Jest fundatorem Donbas Arena w Doniecku, stadionu na Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012.
[edytuj] Odznaczenia
- Order "Za zasługi" III klasy: 2002[4]
- Order "Za zasługi" II klasy: 2004[5]
- Order "Za zasługi" I klasy: 2006[6]
- Order Księcia Jarosława Mądrego V klasy: 2010[7]
Przypisy
- ↑ The World's Billionaires 2007 (ang.). forbes.com, 7 października 2007.
- ↑ Ukrainiec najbogatszym Europejczykiem?. wprost.pl, 12 czerwca 2008.
- ↑ Президент получил официальные атрибуты Почетного гражданина Донецка (ukr.). dn.ua, 12 sierpnia 2006.
- ↑ Про відзначення державними нагородами України спортсменів та керівників акціонерного товариства "Футбольний клуб "Шахтар", м. Донецьк від 2 липня 2002 N 598/2002 (ukr.). rada.gov.ua, 2 lipca 2002.
- ↑ Про відзначення державними нагородами України ветеранів та активістів українського футболу від 11 жовтня 2004 N 1214/2004 (ukr.). rada.gov.ua, 11 października 2004.
- ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ № 697/2006 (ukr.). president.gov.ua, 19 sierpnia 2006.
- ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ № 829/2010 (ukr.). president.gov.ua, 20 sierpnia 2010.
