Rita Verdonk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rita Verdonk

Maria Cornelia Frederika (Rita) Verdonk (ur. 18 października 1955 w Utrechcie) – holenderska polityk, jedna z liderów liberalnej prawicowej partii VVD.

Była członkiem rządu krajowego jako Minister Bez Teki ds. Imigracji i Integracji do 22 lutego 2007.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Verdonk uczyła się w Niels Stensencollege w Utrechcie, po czym studiowała socjologię, specjalizując się w socjologii organizacji i kryminologii.

Po ukończeniu studiów w 1983 została asystentką w Departamencie Więziennictwa w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 1984 została asystentką dyrektora więzienia w Scheveningen. W 1988 została członkiem zarządu więzienia 'De Schie' w Rotterdamie. W 1992 przeniosła się do Departamentu Młodzieży i Instytucji Zakonów Szpitalnych w Ministerstwie Sprawiedliwości. Wkrótce została zastępcą naczelnika. W 1996 została naczelnikiem Departamentu Bezpieczeństwa Państwowego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. W latach 1999-2003 była dyrektorem w firmie doradczej KPMG (później zmieniła nazwę na Atos/KPMG-Consulting).

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 2003 Verdonk została Ministrem Imigracji i Integracji. W czasie pełnienia funkcji wyrobiła sobie opinię wyjątkowo stanowczej w kwestiach imigracji. Jest jedną z najbardziej kontrowersyjnych ministrów, przez wielu chwalona za zdecydowanie, przez innych krytykowana za bezkompromisową i kategoryczną politykę.

4 kwietnia 2006 Verdonk ogłosiła, że chce zostać lijsttrekker (pierwsze miejsce na liście wyborczej, równoważne przywództwu partii) na najbliższe wybory i obecnie konkuruje o tę funkcję z wiceministrem edukacji Markiem Rutte i posłem Jelleke Veenendaal. Choć jej poglądy polityczne w kwestiach nie związanych z imigracją i integracją nie są jasne, jest bardzo prawdopodobnym zwycięzcą. Jej ostra retoryka jest niezwykle popularna w Holandii, w której większość społeczeństwa uważa, że obcokrajowców jest za dużo i stanowią zagrożenie dla kultury oraz ładu społecznego kraju.

Information icon.svg Osobny artykuł: Ayaan Hirsi Ali.

11 maja 2006 ujawniono, że koleżanka z klubu parlamentarnego Verdonk, pochodząca z Somalii Ayaan Hirsi Ali, uzyskała azyl w Holandii składając fałszywe informacje. W efekcie 15 maja pani minister podjęła decyzję o odebraniu Hirsi Ali obywatelstwa, ale potem 27 czerwca się z niej wycofała. Działania takie uznano za symbol hipokryzji pani minister, która publicznie wypowiadała się za ostrym prawem emigracyjnym. W efekcie 29 czerwca jeden z koalicjantów, partia Demokraci 66 (D66) wystąpiła z rządu Balkenende, co doprowadziło do zdymisjonowania gabinetu.

Polityka[edytuj | edytuj kod]

Verdonk jest autorką następujących pomysłów, które ostatecznie weszły w życie, a wywołują kontrowersje:

  • Aby zmniejszyć imigrację przez małżeństwo, zaproponowała aby zezwalać na przyjazd nie-holenderskich małżonków jedynie, jeśli holenderski małżonek zarabia ponad 130% minimalnej płacy.
  • Nie zgodziła się na amnestię dla 26 tys. osób które ubiegały się o azyl, a po wydaniu decyzji odmownej pozostawały przez ponad 5 lat w Holandii.
  • Aby integrować imigrantów, każdy potencjalny przybysz musi zdać specjalny egzamin, testujący znajomość języka, holenderskiej polityki i zwyczajów. Zaliczony egzamin, zdawany w ambasadach Holandii, jest warunkiem wpuszczenia do kraju. Również osoby będące już obywatelami, ale uznane za "niezintegrowane" mają zdać taki egzamin. Wymagania te nie obejmują obywateli UE, oraz m.in. USA, Kanady i Japonii.
  • Usunęła z kraju kosowską dziewczynkę Taidę Pasić, uznając że Kosowo jest już bezpieczne. Jej decyzja miała moc natychmiastową, pomimo że dziewczynkę dzieliły od egzaminów końcowych zaledwie tygodnie.

Została zawezwana do parlamentu, aby wyjaśnić następujące kwestie:

  • W październiku 2005, Urząd Imigracji i Naturalizacji dostarczył informacje o azylantach do krajów ich pochodzenia. Oznaczało to ryzyko, że po wydaniu decyzji odmownej i wydaleniu z kraju mogliby paść ofiarą prześladowań we własnym kraju (w tym przypadku dotyczyło to Konga), choć ostatecznie nikt nie dostarczył dowodów w tej sprawie. Verdonk utrzymuje, że żadne wrażliwe informacje nie zostały przekazane, co potwierdziła specjalna komisja parlamentarna.
  • W grudniu 2005, kompleks więzienny dla osób którym odmówiono statusu uchodźców na lotnisku Schiphol koło Amsterdamu spłonął, zginęło 11 osób. Więźniowie, którzy przeżyli, twierdzili że musieli czekać ponad 45 minut, aż zostaną wypuszczeni z cel. Verdonk oświadczyła, jeszcze przed zakończeniem wewnętrznego śledztwa w tej sprawie, że strażnicy właściwie postępowali w zaistniałej sytuacji.

Jako minister, Verdonk przedstawiła następujące propozycje, które jednak nie stały się oficjalną polityką:

  • W październiku 2005 Verdonk zaproponowała zabronienie muzułmańskim kobietom noszenia burki, argumentując że strój ten zakrywa twarz, co stanowi zagrożenie bezpieczeństwa publicznego, gdyż terroryści-samobójcy mogliby użyć go jako przebranie. W tym samym czasie odwołała spotkanie z grupą przywódców społeczności holenderskich muzułmanów, gdy niektórzy z nich nie chcieli jej podać ręki jako że była kobietą. Stwierdziła, że "czas miłego popijania herbatki" z grupami muzułmańskimi minął.
  • W styczniu 2006, Verdonk zaproponowała przyjęcie Narodowego Kodeksu Postępowania, z listą najważniejszych reguł społecznych, aby ułatwić integrację imigrantów. Kodeks zawierał m.in. zakaz używania języków obcych w miejscach publicznych. Inspirację zaczerpnęła z podobnej inicjatywy Rady Miejskiej Rotterdamu.
  • W momencie otrzymania obywatelstwa, imigranci powinni zaśpiewać pierwszą zwrotkę hymnu narodowego, Wilhelmusa.
  • W marcu 2006, zaproponowała odesłanie azylantów-gejów z Iranu, jako że mieliby nie być więcej prześladowani, pomimo przekonania opinii publicznej, że akty homoseksualizmu nadal karane są śmiercią (np. Mahmoud Asgari i Ayaz Marhoni). Jednak według raportów Ministerstwa Sprawiedliwości, homoseksualizm jako taki nie jest karany śmiercią. Ostatecznie minister ogłosiła, że wszystkie przypadki dotyczące homoseksualnych Irańczyków będą rozpatrywane indywidualnie.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]