Rościsław Włodzimierzowic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rościsław Włodzimierzowic (zm. 1066) – książę tmutarakański (od 1064), syn Włodzimierza Jarosławowicza, wnuk Jarosława Mądrego, kniaź-izgoj.

Część badaczy uważa, że był księciem w Rostowie i Suzdalu, a potem w Włodzimierzu Wołyńskim.

Ożenił się z Iloną, córką węgierskiego księcia Beli (późniejszego króla Beli I)[1]. Przypuszczalnie po śmierci Jarosława Mądrego otrzymał w spadku Grody Czerwieńskie i Księstwo Halickie (później tymi ziemiami władali jego synowie Ruryk, Wołodar i Wasylko).

W 1060 był zmuszony opuścić Wołyń, napadł więc w 1064 na Tmutarakań i wyrzucił stamtąd swojego przyrodniego brata Gleba Światosławowicza. Prowadził wojny z plemionami kaukaskimi, część z nich sobie podporządkował. Podczas uczty w Chersonezie został otruty przez agentów Bizancjum, które obawiało się wzrostu jego władzy. Pochowany w soborze Bogorodzicy w Tmutarakaniu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Енциклопедія українознавства", T. 7, Lwów 2000, s. 2622, ISBN 5-7707-4048-5

Przypisy

  1. Antoni Mironowicz - "Kościół prawosławny w państwie Piastów i Jagiellonów", Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2003, ISBN 83-89031-39-6, s. 86