Rośliny miododajne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rośliny miododajne, rośliny pszczelarskie, rośliny pożytkowerośliny o kwiatach barwnych i wonnych, kwitnące długo i obficie, które dostarczają pszczołom surowca do produkcji miodunektaru, spadzi i pyłku. Poprawniej są nazywane roślinami nektarodajnymi, gdyż produktem roślinnym jest nektar, a pszczelim – miód.

Jedną z najlepszych roślin miododajnych jest facelia

Wśród nich rozróżnia się rośliny:

  • pyłkodajne,
  • nektarodajne,
  • pyłko- i nektarodajne,
  • spadziodajne.

Niektóre gatunki roślin miododajnych obcego pochodzenia bardzo łatwo dziczeją z upraw i określane są jako gatunki inwazyjne (np. nawłoć kanadyjska, nawłoć późna, rdestowce, robinia akacjowa, klon jesionolistny), stanowiące zagrożenie dla środowiska przyrodniczego z powodu wypierania rodzimych gatunków roślin i innych oddziaływań. Dlatego zaleca się odstąpienie od ich uprawy, szczególnie na terenach cennych przyrodniczo. Paradoksalnie, pomimo dużej produkcji nektaru, niektóre z nich wypierając gatunki rodzime i powodując przerwanie taśmy pokarmowej wpływają negatywnie na różnorodność gatunkową i liczebność dzikich zapylaczy (np. pszczół samotnic i motyli).

Rośliny miododajne w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Rośliny miododajne w innych regionach świata[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]