Rożec skrobacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rożec skrobacz
Naso lituratus[1]
(Forster in Bloch i Schneider, 1801)
Rożec skrobacz
Rożec skrobacz
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Infragromada doskonałokostne
Rząd okoniokształtne
Rodzina pokolcowate
Rodzaj Naso
Gatunek rożec skrobacz
Synonimy
  • Acanthurus harpurus Shaw 1829
  • Acanthurus lituratus Forster 1801[1]
  • Aspisurus carolinarum Quoy & Gaimard, 1825 [2]
  • Callicanthus lituratus Forster, 1801 [1]
  • Monoceros ecornis Ehrenberg 1829
  • Monoceros garretti Seale, 1901
  • Naseus incornis, Cuvier 1829
  • Naso literatus (Forster, 1801)
  • Prionurus eoume Lesson, 1831
  • Prionurus filamentosus Liénard, 1891
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rożec skrobacz, naso żółtogłowy (Naso lituratus)[3]gatunek morskiej ryby okoniokształtnej z rodziny pokolcowatych (Acanthuridae) i rodzaju Naso.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Ocean Spokojny: wyspa Honsiu poprzez Wielką Rafę Koralową i Nową Kaledonię, Hawaje, wyspy Polinezji Francuskiej aż po wyspy Pitcairn. Przebywa w tropikalnych morskich wodach na głębokości od 0 do 90 m, o temperaturze od 24 °C do 26 °C. Najczęściej jednak spotykany jest w wodach o głębokości od 5 do 30 m[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Charakterystyczny kolec u nasady płetwy ogonowej

Wielkość: maksymalna długość (do końca długości kolców): 46 cm[2].

Wygląd: Podobnie jak wszystkie pokolcowate ma wydłużone owalne i bocznie spłaszczone ciało. Ubarwienie zmienne: fioletowe, ciemnobrunatne do purpurowego. Na czarnej płetwie grzbietowej występują cienkie niebieskie linie. Płetwa odbytowa na ogół jest pomarańczowa i na brzegu, na całej jej długości przebiega pasek o żółtym zabarwieniu. Posiada też charakterystyczną pręgę biegnąca od oka do warg, która jest przeważnie koloru pomarańczowego. Natomiast u nasady płetwy ogonowej posiada kolce, przypominające ostry skalpel służący do obrony przed wrogami.

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Z reguły pływają w małych grupach, ale w czasie tarła formują duże skupiska. Żywią się głównie brunatnicami.

Pielęgnacja w akwarium[edytuj | edytuj kod]

Hodowany w akwariach morskich. Wymaga stworzenia wielu atrakcyjnych kryjówek z kamienia i koralowców. Zalecana temperatura wody od 22 do 28 °C[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Naso lituratus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Naso lituratus. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 26 grudnia 2009]
  3. Bloch, M. E. & J. G. Schneider (1801) M. E. Blochii, Systema Ichthyologiae iconibus cx illustratum. Post obitum auctoris opus inchoatum absolvit, correxit, interpolavit Jo. Gottlob Schneider, Saxo. Berolini. Sumtibus Auctoris Impressum et Bibliopolio Sanderiano Commissum. M. E. Blochii, Systema Ichthyologiae.: i-lx + 1-584, Pls. 1-110.
  4. Angelo Mojetta: Lebensraum Aquarium : ein Handbuch der Süss- und Salzwasserfische. Stuttgart: Unipart-Verlag, 1993. ISBN 3812230895.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Frank Stanislav: Wielki Atlas Ryb. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1977, s. 485.
  • Angelo Mojetta: Lebensraum Aquarium : ein Handbuch der Süss- und Salzwasserfische. Stuttgart: Unipart-Verlag, 1993. ISBN 3812230895.
  • Naso lituratus. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 26 grudnia 2009]
  • Naso lituratus. AquaBase.org. [dostęp 28 grudnia 2009].
  • Polskie nazwy zwyczajowe za: Ryby : encyklopedia zwierząt. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN : Dorota Szatańska, 2007. ISBN 978-83-01-15140-9 (seria).