Robert Enke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robert Enke
Robert Enke 3.JPG
Imię i nazwisko Robert Enke
Data i miejsce
urodzenia
24 sierpnia 1977
Jena, NRD
Data i miejsce
śmierci
10 listopada 2009
Neustadt am Rübenberge, Niemcy
Pozycja bramkarz
Wzrost 186 cm
Masa ciała 78 kg
Kariera juniorska
1985
1985–1995
SV Jena Pharm
Carl Zeiss Jena
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1995–1996
1996–1999
1999–2002
2002–2003
2003
2004
2004–2009
Carl Zeiss Jena
Borussia Mönchengladbach
Benfica Lizbona
FC Barcelona
Fenerbahçe (wyp.)
CD Tenerife (wyp.)
Hannover 96
3 (0)
32 (0)
77 (0)
1 (0)
1 (0)
9 (0)
164 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1997–1999
2007–2009
 Niemcy U-21
 Niemcy
15 (0)
8 (0)

Robert Enke (ur. 24 sierpnia 1977 w Jenie, zm. 10 listopada 2009 w Neustadt am Rübenberge) – niemiecki piłkarz grający na pozycji bramkarza.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Swoje pierwsze piłkarskie kroki Enke stawiał w małym klubie z rodzinnej Jeny o nazwie SV Jena Pharm. Niedługo potem podjął jednak treningi w Carl Zeiss Jena[1]. W sezonie 1995/1996 został zawodnikiem pierwszej drużyny i wtedy też zadebiutował w rozgrywkach 2. Bundesligi. Było to spotkanie z Hannoverem rozegrane 11 listopada 1995 roku (1:1)[2]. Dla Jeny rozegrał 3 spotkania i latem 1996 przeszedł do Borussii Mönchengladbach[3]. Przez 2 lata musiał uznać wyższość Uwe Kampsa, a po zakończeniu jego kariery, Enke stał się pierwszym bramkarzem Borussii i 15 sierpnia 1998 roku zadebiutował w Bundeslidze meczem z Schalke 04 (3:0)[4]. Był podstawowym zawodnikiem zespołu, ale ten zajmując ostatnie miejsce został zdegradowany o klasę niżej.

W 1999 Enke przeszedł do portugalskiej Benfiki. W lizbońskim zespole od początku stał się podstawowym zawodnikiem wygrywając rywalizację z Argentyńczykiem Carlosem Bossio. Benfica przechodziła jednak duży kryzys i poza zajęciem 3. miejsca w 2000 roku i 4. w 2002 Enke nie osiągnął żadnych sukcesów. Grał jednak na tyle dobrze, że latem 2002 Joan Gaspart sprowadził go do Barcelony. W zespole był jednak trzecim bramkarzem po Roberto Bonano i Victorze Valdésie i poza debiutem (2 marca 2003: CA Osasuna-Barcelona 2:2) nie zagrał w żadnym ze spotkań, a Barcelona zajęła dopiero 6. miejsce w lidze. W 2003 roku wypożyczono Roberta do tureckiego Fenerbahçe SK, w którym zagrał tylko jedno spotkanie, a w rundzie wiosennej trafił do drugoligowego CD Tenerife.

Latem 2004 na zasadzie wolnego transferu Enke przeszedł do Hannoveru. W jego barwach zadebiutował 7 sierpnia w przegranym 1:2 meczu z Bayerem Leverkusen[5]. Po powrocie do Niemiec stał się jednym z solidniejszych bramkarzy tamtejszej ligi. W 2005 roku zajął swoje najwyższe miejsce za czasów gry w tym klubie, czyli 10. Natomiast w sezonie 2006/2007 zakończył ligę z Hannoverem na 11. pozycji.

W sezonie 2008/2009 został wybrany najlepszym bramkarzem Bundesligi[6].

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1995/96 Carl Zeiss Jena  Niemcy 2. Bundesliga 3 0
1996/97 Borussia Mönchengladbach  Niemcy Bundesliga 0 0
1997/98 Borussia Mönchengladbach  Niemcy Bundesliga 0 0
1998/99 Borussia Mönchengladbach  Niemcy Bundesliga 32 0
1999/00 SL Benfica  Portugalia Superliga 26 0
2000/01 SL Benfica  Portugalia Superliga 26 0
2001/02 SL Benfica  Portugalia Superliga 25 0
2002/03 FC Barcelona  Hiszpania Primera División 1 0
2003/04 Fenerbahçe SK  Turcja Superliga 1 0
2003/04 CD Tenerife  Hiszpania Segunda División 9 0
2004/05 Hannover 96  Niemcy Bundesliga 34 0
2005/06 Hannover 96  Niemcy Bundesliga 32 0
2006/07 Hannover 96  Niemcy Bundesliga 34 0
2007/08 Hannover 96  Niemcy Bundesliga 34 0
2008/09 Hannover 96  Niemcy Bundesliga 24 0
2009/10 Hannover 96  Niemcy Bundesliga 6 0
Łącznie w Bundeslidze 196 0
Łącznie w portugalskiej Superlidze 77 0
Łącznie w Primera División 1 0
Łącznie w tureckiej Superlidze 1 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Podczas występów w Borussii Mönchengladbach Enke był zawodnikiem młodzieżowej reprezentacji Niemiec U-21, dla której wystąpił 15-krotnie. Jego postawa spowodowała, że selekcjoner pierwszej reprezentacji Erich Ribbeck powołał Roberta na Puchar Konfederacji, jednak nie rozegrał on na nim żadnego spotkania. Przez kolejne lata był rzadko powoływany do kadry i debiut zaliczył dopiero 28 marca 2007 w towarzyskim spotkaniu z Danią (0:1), rozegranym w Duisburgu. W oficjalnych meczach zagrał osiem razy.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Enke zostawił po sobie żonę Teresę. Razem mieli córkę Larę, która 17 września 2006 zmarła w wieku 2 lat na skutek wady serca[7]. W maju 2009 małżeństwo adoptowało dziewczynkę o imieniu Leila[8].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

10 listopada 2009 Enke popełnił samobójstwo na przejeździe kolejowym w miejscowości Neustadt am Rübenberge[6][9]. Wskoczył pod przejeżdżający z prędkością 160 km/h pociąg. Miał 32 lata, cierpiał na depresję[10]. Przyjaciel i doradca piłkarza, Jörg Neblung potwierdził, że było to samobójstwo[11][12]. 11 listopada znaleziony został list pożegnalny piłkarza. W liście przeprosił za ukrywanie swojego stanu emocjonalnego, oraz przyznał się, że powodem było ukrywanie depresji, na którą cierpiał[13].

Szyld ze zmienioną nazwą ulicy nieopodal stadionu Hannover 96 dla upamiętnienia piłkarza.

Po śmierci Enkego, kibice Hannoveru zostawiali kwiaty i palili znicze pod bramami AWD-Arena, stadionu zespołu. Tysiące fanów podpisywało również księgę kondolencyjną. Strona internetowa Hannoveru została zmieniona na cały czarny ekran z napisem "Wir trauern um Robert Enke" ("Jesteśmy w żałobie po Robercie Enke")[10].

Przypisy