Robert Gascoyne-Cecil, 5. markiz Salisbury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Robert Gascoyne-Cecil, 5. markiz Salisbury
Major General Wynter and Lord Cranborne.jpg
Lord Cranborne (L) z generałem Wynterem
Data urodzenia 27 sierpnia 1893
Data śmierci 23 lutego 1972
Wielka Brytania Przewodniczący Izby Lordów
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 1942
do 1945
Poprzednik lord Moyne
Następca lord Addison
Wielka Brytania Przewodniczący Izby Lordów
Okres urzędowania od 1951
do 1957
Poprzednik lord Addison
Następca lord Home

Robert Arthur James Gascoyne-Cecil, 5. markiz Salisbury KG (ur. 27 sierpnia 1893, zm. 23 lutego 1972) - brytyjski arystokrata i polityk, najstarszy syn Jamesa Gascoyne-Cecila, 4. markiza Salisbury (syna premiera Wielkiej Brytanii lorda Salisbury'ego), i lady Cicely Gore, córki 5. hrabiego Arran. Popularnie nazywano go "Bobbety".

Karierę polityczną rozpoczął w 1929 r., kiedy to został wybrany do Izby Gmin z okręgu South Dorset jako reprezentant Partii Konserwatywnej. Używał wtedy tytułu wicehrabiego Cranborne. W 1941 r., na podstawie "writ of acceleration", przyznano mu jeden z parowskich tytułów ojca (barona Cecil of Essendon) i umożliwiono mu zasiadanie w Izbie Lordów. Po śmierci ojca w 1947 r. został 5. markizem Salisbury.

Był jednym z najbardziej prominentnych polityków konserwatywnych w latach 40. i 50., zajmował szereg stanowisk ministerialnych w rządach Churchilla, Edena i Macmillana. W latach 1935-1938 był podsekretarzem stanu w Foreign Office. W 1940 r. został Paymaster-General, a następnie ministrem ds. dominiów. W 1942 r. został ministrem kolonii. Następnie, jeszcze w tym samym roku, objął stanowiska Lorda Tajnej Pieczęci i przewodniczącego Izby Lordów. W 1943 r. ponownie został ministrem ds. dominiów, pozostając jednocześnie na czele izby wyższej. Utrzymał się na tych stanowiskach do wyborczej porażki konserwatystów w 1945 r.

Po powrocie konserwatystów do władzy w 1951 r. ponownie został przewodniczącym Izby Lordów (był nim do 1957 r.) i Lordem Tajnej Pieczęci (był nim do 1952 r.). W 1952 r. został ministrem ds. Wspólnoty Narodów, a następnie Lordem Przewodniczącym Rady. W marcu 1957 r. zrezygnował ze stanowisk rządowych.

Był gorącym zwolennikiem utrzymania w całości Imperium Brytyjskiego i zachowania dominującej pozycji białej mniejszości w rządach Południowej Afryki i Rodezji. Był również przeciwnikiem reformowania Izby Lordów. W 1961 r. został pierwszym przewodniczącym konserwatywnego Monday Club, który to urząd sprawował do swojej śmierci. W latach 1951-1971 był również Kanclerzem Uniwersytetu w Liverpoolu.

8 grudnia 1915 r. poślubił Elizabeth Vere Cavendish (22 stycznia 1897 - ?), córkę Richarda Fredericka Cavendisha i lady Moyry de Vere Beauclerk, córki 10. księcia St Albans. Robert i Elisabeth mieli razem trzech synów:

Lord Salisbury był członkiem Tajnej Rady oraz kawalerem Orderu Podwiązki (od 1946 r.). W latach 1960-1972 był ponadto Kanclerzem tego orderu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
James Gascoyne-Cecil, 4. markiz Salisbury
Markiz Salisbury
1947-1972
Następca
Robert Gascoyne-Cecil, 6. markiz Salisbury
Poprzednik
James Gascoyne-Cecil, 4. markiz Salisbury
Baron Cecil of Essendon
1941-1972
Następca
Robert Gascoyne-Cecil, 6. markiz Salisbury