Robert Harting (ur. 18 października 1984 w Chociebużu) – niemiecki lekkoatleta specjalizujący się w rzucie dyskiem.
Na początku swojej kariery zdobył w 2001 roku srebrny medal na mistrzostwach świata juniorów młodszych[1]. Rok później odpadł w eliminacjach na mistrzostwach świata juniorów. Na rozegranych latem 2005 w Erfurcie młodzieżowych mistrzostwach Europy wywalczył złoty medal. Bez powodzenia – odpadając w eliminacjach – brał udział w mistrzostwach Europy w Göteborg]u (2006). Pierwszy sukces w karierze seniora odniósł w 2007 zostając w Osace wicemistrzem świata. Na igrzyskach olimpijskich w Pekinie uplasował się tuż za podium zajmując czwarte miejsce. W 2009 podczas mistrzostw świata do ostatniej kolejki zajmował drugie miejsce przegrywając z Piotrem Małachowskim jednak w swoim szóstym rzucie osiągnął wynik 69,43 i pokonał Polaka (który w czasie konkursu dwukrotnie poprawiał rekord Polski) zostając mistrzem świata. Harting jest wicemistrzem Europy z Barcelony (2010). Na mistrzostwach świata w Taegu (2011) obronił złoty medal, który wywalczył dwa lata wcześniej w stolicy Niemiec. W 2011 zwyciężył we wszystkich swoich startach[2]. oraz zajął 5. miejsce w plebiscycie na lekkoatletę roku w Europie[3][4][5][6]. W 2012 został mistrzem Europy oraz zdobył złoty medal na igrzyskach olimpijskich w Londynie. Na koniec roku 2012 zajął piąte miejsce w plebiscycie na europejskiego lekkoatletę roku organizowanym przez European Athletics[7].
Wielokrotny medalista mistrzostw Niemiec oraz reprezentant kraju w meczach międzypaństwowych, pucharze Europy, zimowym pucharze w rzutach oraz drużynowych mistrzostwach Europy.
Rzut dyskiem uprawia także jego młoszy brat – Christoph[8].
Rekord życiowy: 70,66 (22 maja 2012, Turnov).
Osiągnięcia [edytuj]
| Rok |
Impreza |
Miejsce |
Lokata |
Wynik |
| 2001 |
Mistrzostwa świata juniorów młodszych |
Debreczyn |
2. miejsce |
62,04 |
| 2002 |
Mistrzostwa świata juniorów |
Kingston |
el. – |
56,23 |
| 2005 |
Zimowy puchar Europy |
Mersin |
9. miejsce |
57,52 |
| 2005 |
Młodzieżowe mistrzostwa Europy |
Erfurt |
1. miejsce |
64,50 |
| 2006 |
Zimowy puchar Europy |
Tel Awiw-Jafa |
9. miejsce |
58,73 |
| 2006 |
Mistrzostwa Europy |
Göteborg |
el – |
59,87 |
| 2007 |
Zimowy puchar Europy |
Jałta |
7. miejsce |
58,12 |
| 2007 |
Mistrzostwa świata |
Osaka |
2. miejsce |
66,68 |
| 2007 |
Światowy finał lekkoatletyczny IAAF |
Stuttgart |
4. miejsce |
65,25 |
| 2008 |
Zimowy puchar Europy |
Split |
2. miejsce |
64,34 |
| 2008 |
Igrzyska olimpijskie |
Pekin |
4. miejsce |
67,09 |
| 2008 |
Światowy finał lekkoatletyczny IAAF |
Stuttgart |
3. miejsce |
65,76 |
| 2009 |
Superliga drużynowych mistrzostw Europy |
Leiria |
2. miejsce |
65,40 |
| 2009 |
Mistrzostwa świata |
Berlin |
1. miejsce |
69,43 |
| 2009 |
Światowy finał lekkoatletyczny IAAF |
Saloniki |
2. miejsce |
66,37 |
| 2010 |
Superliga drużynowych mistrzostw Europy |
Bergen |
1. miejsce |
66,80 |
| 2010 |
Mistrzostwa Europy |
Barcelona |
2. miejsce |
68,47 |
| 2010 |
Puchar interkontynentalny |
Split |
1. miejsce |
66,85 |
| 2011 |
Superliga drużynowych mistrzostw Europy |
Sztokholm |
1. miejsce |
65,63 |
| 2011 |
Mistrzostwa świata |
Taegu |
1. miejsce |
68,97 |
| 2012 |
Mistrzostwa Europy |
Helsinki |
1. miejsce |
68,30 |
| 2012 |
Igrzyska olimpijskie |
Londyn |
1. miejsce |
68,27 |
Przypisy
Bibliogrfia [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]