Robert Mugabe
| Robert Gabriel Mugabe | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 21 lutego 1924 wioska Matibiri, na północny wschód od Harare |
| Prezydent Zimbabwe | |
| Przynależność polityczna | Afrykański Narodowy Związek Zimbabwe |
| Okres urzędowania | od 31 grudnia 1987 |
| Poprzednik | Canaan Banana |
| Odznaczenia | |
 |
|
Robert Gabriel Mugabe (wymowa shona [muɡaɓe], wymowa angielska [muˈɡɑbi]; ur. 21 lutego 1924) – polityk, prezydent Zimbabwe od 1987 roku.
[edytuj] Życiorys
Studiował m.in. na Oxfordzie. Mugabe przyłączył się w 1960 roku do marksistowskiej Narodowej Partii Demokratycznej (później ZAPU), kierowanej przez Joshua Nkomo, ale w 1963 wystąpił z niej i współtworzył Afrykański Narodowy Związek Zimbabwe (ZANU). Wkrótce uwięziony spędził 10 lat w więzieniu.
Po uwolnieniu kierował finansowaną przez Chiny Afrykańską Armią Wyzwolenia Narodowego Zimbabwe (ZANLA) przeciwko rządowi Iana Smitha. Pierwsze wolne wybory w 1980 roku przyniosły zwycięstwo ZANU, które uzyskało poparcie największej narodowości kraju – Szona i Mugabe otrzymał urząd premiera. Mugabe próbował kompromisu z największą mniejszością Ndebele, która popierała ZAPU, ale od 1982 do 1987 trwały starcia zbrojne wojska z powstańcami Ndebele. Kompromis z 1987 obejmował połączenie ZANU i ZAPU w jednolitą partię ZANU-PF i zmianę ustroju na prezydencki. Mugabe został w 1987 roku prezydentem i utrzymał ten urząd w kolejnych wyborach w 1990, 1996 i 2002 (te ostatnie uważa się najczęściej za sfałszowane).
Polityka wewnętrzna rządu była początkowo ostrożna: zachowano własność białych farmerów (posiadających 70% ziemi w kraju) i instytucje państwa prawa. Reformy przeprowadzano głównie w dziedzinie oświaty i zdrowia. Próbowano realizować programy Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Jednocześnie prowadzono kampanię przeciwko homoseksualistom oraz AIDS.
W ostatnich latach (od 1999) Mugabe zradykalizował swoją politykę, próbując siłą odebrać białym farmerom ziemię i popierając dawnych towarzyszy broni – partyzantów, urządzających okupacje gospodarstw białych. Wskutek tego nastąpił poważny gospodarczy kryzys i wzrost napięć społecznych.
Po wyborach w 2002 roku silny Mugabe przystąpił do zaciekłego zwalczania opozycji. Jest krytykowany przez wiele rządów i organizacji międzynarodowych (także afrykańskich) za łamanie praw człowieka, areszty i tortury opozycyjnych posłów i adwokatów, areszty dziennikarzy, brak wolności słowa. Jednocześnie na terenie Zimbabwe przebywają jako specjalni goście osoby, które zbiegły ze swych państw w obawie przed oskarżeniem o zbrodnie, jak np. były etiopski dyktator Mengystu Hajle Marjam[1]. Mugabe uważa jednak swoich przeciwników za inspirowanych przez kolonialistów, którzy chcą zachować ziemię zagrabioną rdzennym mieszkańcom kraju.
W pierwszej turze wyborów z 29 marca 2008 wygrał kandydat opozycji Morgan Tsvangirai. Uzyskał on 47,9% głosów, podczas gdy Mugabe – 43,2%. W tym czasie Zimbabwe rządzone przez Roberta Mugabe zamówiło dostawę 3 000 000 sztuk amunicji do karabinów AK-47 oraz 3000 moździerzy.
Przed drugą turą wyborów zamordowano około 90 działaczy opozycji, w wyniku czego Morgan Tsvangirai wycofał się z kandydowania. Druga tura wyborów odbyła się 28 czerwca 2008. Według oficjalnych wyników Robert Mugabe otrzymał 85,51% głosów i pozostał prezydentem na kolejną kadencję. Liczenie głosów po pierwszej turze wyborów zajęło cztery miesiące, po drugiej 48 godzin. Wybory opozycja nazwała "farsą", a wspólnota międzynarodowa uznała je za nielegalne [2]. 30 czerwca 2008 Robert Mugabe został po raz szósty zaprzysiężony na stanowisku prezydenta.
[edytuj] Odznaczenia
W 1994 Elżbieta II odznaczyła go Orderem Łaźni. W 2008 r. został go pozbawiony [3].
Przypisy
- ↑ Kara śmierci dla Mengystu. estrada.com.pl, 2008-05-26. [dostęp 29 maja 2008].
- ↑ Robert Mugabe po raz szósty prezydentem Zimbabwe wp.pl [dostęp 21-05-2010]
- ↑ [1] A. Porter, Robert Mugabe to be stripped from knighthood, "The Telegraph", 25 czerwca 2008, odczyt: 2 lutego 2012
|
|||||||
