Roberto Bartini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Robert Ludwigowicz Bartini (ros. Роберт Людвигович Бартини), właściwie Roberto Oros di Bartini (ur. 14 maja 1897 w Fiume, wówczas Austro-Węgry, zm. 6 grudnia 1974 w Moskwie) – radziecki konstruktor lotniczy pochodzenia włoskiego, fizyk i filozof nauki.

Bartini był od 1921 roku działaczem Włoskiej Partii Komunistyczej. Wyemigrował do Związku Radzieckiego w 1923, po rewolucji faszystowskiej we Włoszech. Był konstruktorem lotniczym – autorem licznych projektów, m.in. samolotu pasażerskiego Stal-7, aczkolwiek jedynym z nich, który trafił do seryjnej produkcji, był bombowiec Jer-2, dokończony przez Jermołajewa i nazwany jego inicjałami.

14 lutego 1938 Bartini został skazany na 10 lat łagru w ramach represji stalinowskich, pod fikcyjnymi zarzutami szpiegostwa na rzecz Mussoliniego i związków z Tuchaczewskim. Podczas odbywania kary pracował w więziennym biurze konstrukcyjnym (szaraszce) Tupolewa nad bombowcem Tu-2 oraz innymi projektami. Zwolniony w 1946, zrehabilitowany w 1956.

Jego ostatnim dokonaniem był śmiały projekt dużego samolotu-amfibii pionowego startu WWA-14 z 1972, po jego śmierci dokończony jako ekranoplan.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Roberto Oros di Bartini. A Parity Between Physical Sizes in the Reports of the Academy of Sciences. 1965., t. 163, Nr.4 («Доклады Академии наук» (1965 г., т. 163, №4)).
  • Roberto Oros di Bartini. Some Parities Between Physical Constants in the collection Problems of the Theory of Gravitation and Elementary Particles. Atomizdat, 1966., p. 249-266) (сборник «Проблемы теории гравитации и элементарных частиц» (М., Атомиздат, 1966 г., стр. 249-266).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]