Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Annales seu cronicae incliti Regni PoloniaeRoczniki, czyli kroniki słynnego Królestwa Polskiego, autorstwa Jana Długosza, zaczęły powstawać już w 1455 roku. Zawarte tu są istotne zbiory wiedzy, z których korzysta wielu historyków. Między innymi na ich podstawie Henryk Sienkiewicz napisał Krzyżaków. Informacje te uzyskiwał Długosz ze źródeł, do których w większości inni kronikarze nie mieli dostępu, ponieważ pełnił on wcześniej dużo ważnych funkcji duchownych, a następnie został pomocnikiem króla Kazimierza Jagiellończyka. Miał przede wszystkim dostęp do dokumentów przechowywanych w kancelarii królewskiej. Z pewnością korzystał z oryginału Kroniki Konfliktu, znał również i uwzględnił relacje krzyżackie. W przypadku bitwy grunwaldzkiej bardzo wiele przejął z opowiadań jej uczestników. Należeli do nich - ojciec i stryj kronikarza, a przede wszystkim kardynał i biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki, długoletni zwierzchnik i protektor Jana Długosza. Zapis kronik kończy się na roku 1480.

Badania polskich historyków dowiodły iż Długosz pisał tendencyjnie, szczególnie nieprzychylnie przedstawiał Jagiełłę.[1] Pierwsze pełne wydanie ukazało się dopiero w latach 1701-1703.

Roczniki... podzielone są na tomy (w zależności od wydania liczba tomów może być różna - zwykle XI), a te na księgi (oryginalny podział Długosza - 12).

Spis tomów i ksiąg Roczników...:

Tom Księga Lata Rok wydania Roczników Rok wydania Annales
I 1 i 2 do 1038 1961 1964
II 3 i 4 1039-1139 1969 1970
III 5 i 6 1140-1240 1973 1973
IV 7 i 8 1241-1299 1974 1975
V 9 1300-1370 1975 1978
VI 10 1370-1405 1981 1985
VII 10 i 11 1406-1412 1982 1997
VIII 11 1413-1430 1985 2000
IX 11 i 12 1431-1444 2004 2001
X 12 1445-1461 2005 2003
XI 12 1462-1480 2006 2005

Kroniki zostały wydane drukiem w roku 1614 w Dobromilu. Wersja została poddana cenzurze przez Zygmunta III na prośbę wpływowych magnatów. W całości Kroniki zostały wydane w roku 1711 w Lipsku dzięki Henrykowi ab Huyssenowi. Po polsku kronika została wydrukowana w latach 1863-1887 w Krakowie.[2]

Przypisy

  1. Stefan Kuczyński: Wielka wojna z Zakonem Krzyżackim w latach 1409-1411. Warszawa: MON, 1955, s. 23.
  2. Stefan Kuczyński: Wielka wojna z Zakonem Krzyżackim w latach 1409-1411. Warszawa: MON, 1955, s. 7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]