Rod (bóg)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rod – bóstwo słowiańskie o nie do końca znanej funkcji, pomimo to dosyć często występujące w źródłach.

Imię Roda wywodzi się od czasownika rodzić identyfikując go ze sferą płodności, a także od słowa ród, co czyni z niego opiekuna społeczności plemiennej.

Według koncepcji przedstawionej przez Borisa Rybakowa Rod był pierwotnie naczelnym bóstwem słowiańskim, później zepchniętym na niższą pozycję, co tłumaczyłoby jego nieobecność w panteonie bóstw Włodzimierza Wielkiego. Słowo św. Grzegorza Teologa podaje, że Słowianie najpierw składali ofiary upiorom, potem Rodowi i rodzanicom, a na końcu Perunowi, co według niektórych teorii jest rzeczywistym opisem ewolucji wierzeń słowiańskich od animizmu przez prototeizm do kultu Peruna.

Zgodnie z informacją zawartą w ruskich źródłach oddawano mu cześć wraz z całą rodziną.

Ruskie źródła[potrzebne źródło] zachowane m.in na Syberii dowodzą, że Rod (ród, korzeń) odwoływał się do przodków rodziny. Wierzono, że modląc się i oddając cześć przodkom "po korzeniu" docieramy do ojca wspólnego wszystkich ludzi (Drzewo Życia), aż do początku stworzenia świata. Tym samym narzucało to wielki szacunek dla siebie nawzajem i wzajemną pomoc pomiędzy rodzinami, która zachowała się do tej pory m.in na Syberii. Według tego wierzenia wszyscy jesteśmy potomkami Boga, oddając cześć drugiemu człowiekowi czcimy tym samym Boga ("Gość w dom, Bóg w dom" - gość jest na boskich zasadach).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gieysztor A., Mitologia Słowian, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2006, ISBN 83-235-0234-X
  • Strzelczyk J., Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian, Wydawnictwo Rebis, Poznań 2007, ISBN 978-83-7301-973-7