Rod Dixon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rod Dixon
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1950
Nelson
Wzrost 186 cm
Masa ciała 70 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Nowa Zelandia
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Monachium 1972 lekkoatletyka
(bieg na 1500 m)
Mistrzostwa świata w biegach przełajowych
Brąz
Waregem 1973 długi dystans indywidualnie
Brąz
Waregem 1973 długi dystans drużynowo
Brąz
Rzym 1982 długi dystans indywidualnie

Rod Dixon, właśc. Rodney Phillip Dixon (ur. 13 lipca 1950 w Nelson[1]) – nowozelandzki lekkoatleta (średnio- i długodystansowiec), medalista olimpijski z 1972.

Był jednym z trzech nowozelandzkich biegaczy (obok Johna Walkera i Dicka Quaxa), którzy w latach 70. odnosili znaczące sukcesy w biegach średnich i długich.

Zdobył brązowy medal w biegu na 1500 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium (wyprzedzili go Pekka Vasala z Finlandii i Kipchoge Keino z Kenii)[1]. Na pierwszych mistrzostwach świata w biegach przełajowych w 1973 w Waregem zdobył brązowy medal indywidualnie, a także drużyna Nowej Zelandii uplasowała się na 3. miejscu[2].

Zajął 4. miejsce w biegu na 1500 metrów na Igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1974 w Christchurch, w którym Filbert Bayi z Tanzanii ustanowił rekord świata czasem 3:32,16[3]. Czas Dixona – 3:33,89 – był wówczas piątym rezultatem w historii biegu na tym dystansie[4].

Zajął 4. miejsce w biegu na 5000 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu[1]. Na Igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1978 w Edmonton był ósmy zarówno w biegu na 1500 metrów, jak i na 5000 metrów[3]. Zdobył brązowy medal na mistrzostwach świata w biegach przełajowych w 1982 w Rzymie[2].

Później Dixon skoncentrował się na biegach ulicznych. W 1983 zwyciężył w biegu maratońskim w Auckland, a następnie w Maratonie Nowojorskim. Na igrzyskach olimpijskich w 1984 w Los Angeles zajął 10. miejsce w maratonie[1].

Dixon był mistrzem Nowej Zelandii w biegu na 1500 metrów w 1978, w biegu na 5000 metrów w latach 1978-1981, w biegu na 10 000 metrów w 1981 i w biegu przełajowym w 1971 i 1977[5]. Był dwukrotnym rekordzistą Nowej Zelandii w biegu na 1500 metrów do wyniku 3:37,3 osiągniętego 24 lipca 1973 w Oslo, raz w biegu na 3000 metrów z przeszkodami z czasem 8:29,0 (23 sierpnia 1983 w Oslo), a do tej pory jest rekordzistą w biegu maratońskim z wynikiem 2:08:59 (23 października 1983 w Nowym Jorku)[6].

Od wielu lat jest propagatorem masowego biegania i zdrowego trybu życia. Prowadzi fundację Kidsmarathon, która uczy dzieci prawidłowego odżywiania się i regularnego wysiłku fizycznego, przygotowując je do przebiegnięcia maratonu[7].

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Konkurencja Data i miejsce Wynik
bieg na 800 metrów 15 września 1973, Rzym 1:47,6
bieg na 1000 metrów 30 lipca 1974, Oslo 2:17,2
bieg na 1500 metrów 2 lutego 1974, Christchurch 3:33,89
bieg na 1500 metrów (hala) 21 lutego 1976, San Diego 3:41,4
bieg na milę 30 czerwca 1975, Sztokholm 3:53,62
bieg na 2000 metrów 4 lipca 1975, Londyn 5:01,67
bieg na 3000 metrów 2 lipca 1974, Mediolan 7:41,0
bieg na 3000 metrów (hala) 22 lutego 1980, San Diego 7:51,8
bieg na 2 mile 18 lipca 1974, Sztokholm 8:14,32
bieg na 2 mile (hala) 22 lutego 1980, San Diego 8:24,1
bieg na 5000 metrów 5 lipca 1976, Sztokholm 13:17,27
bieg na 5000 metrów (hala) 16 lutego 1980, Houston 13:26,56
bieg na 10 000 metrów 31 stycznia 1981, Christchurch 28:35,69
bieg maratoński 23 października 1983, Nowy Jork 2:08:59
bieg na 3000 metrów z przeszkodami 23 sierpnia 1973, Oslo 8:29,0

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Rod Dixon (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2014-01-12].
  2. 2,0 2,1 IAAF World Cross Country Championships (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2014-01-12].
  3. 3,0 3,1 Commonwealth Games Federation (ang.). commonwealthgames.com. [dostęp 2014-01-12].
  4. Rod Dixon (ang.). LA Marathon. [dostęp 2015-03-08]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  5. New Zealand Championships (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2014-01-12].
  6. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 45, 65 i 70.
  7. Strona fundacji Rod Dixon's KidsMarathon (ang.). [dostęp 2014-01-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]