Rodion Malinowski

Rodion Jakowlewicz Malinowski Родион Яковлевич Малиновский
marsz. Rodion Malinowski w 1945
Marszałek Związku Radzieckiego
Data i miejsce urodzenia	23 listopada 1898 Odessa
Data i miejsce śmierci	31 marca 1967 Moskwa
Przebieg służby
Lata służby	1914–1967
Siły zbrojne	armia carska Armia Czerwona
Stanowiska	d-ca: Frontu Południowego, 2 Armii Gwardii, Frontu Południowo-Zachodniego, 2 Frontu Ukraińskiego, Frontu Zabajkalskiego, Dalekowschodniego OW, minister obrony ZSRR
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa, wojna domowa w Rosji, wojna domowa w Hiszpanii, II wojna światowa, Wielka Wojna Ojczyźniana: bitwa stalingradzka
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Znaczek Poczty ZSRR z marsz. Rodionem Malinowskim, 1973

Rodion Jakowlewicz Malinowski, ros. Родион Яковлевич Малиновский (ur. 23 listopada 1898 w Odessie, zm. 31 marca 1967 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, Marszałek Związku Radzieckiego (1944), minister obrony ZSRR (1957–1967), dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1945, 1958), deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 2., 3., 4., 5., 6. i 7. kadencji.

Życiorys

W 1911 ukończył szkołę parafialną. W 1914 brał udział jako ochotnik w I wojnie światowej. W październiku 1915 roku został ranny i otrzymał pierwsze odznaczenie – Krzyż Orderu św. Jerzego IV klasy. W 1916 w ramach rosyjskiego korpusu ekspedycyjnego został wysłany do Francji, walczył na froncie zachodnim i tam został ranny za co otrzymał kolejne wyróżnienie, tym razem francuskie. Po powrocie do Rosji w 1919 wstąpił do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej w Rosji na froncie wschodnim przeciwko siłom admirała Aleksandra Kołczaka. W 1926 wstąpił do partii komunistycznej.

W 1930 ukończył studia na Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego. Po studiach był kolejno szefem Sztabu Pułku Kawalerii, oficerem Sztabu Północno-Kaukaskiego i Białoruskiego Okręgu Wojskowego oraz szefem Sztabu Korpusu Kawalerii. W latach 1937-1938 podczas wojny domowej w Hiszpanii pułkownik Rodion Malinowski był doradcą wojsk republikańskich. W latach 1939-1940 wykładowca na Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego. 4 lipca 1940 otrzymał awans na generała-majora.

Podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej 1941-1945 Rodion Malinowski był kolejno:

• dowódcą 48 Korpusu Armijnego,
• od sierpnia 1941 dowódcą 6 Armii,
• od grudnia 1941 dowódcą Frontu Południowego,
• od lata 1942 zastępcą dowódcy Frontu Północnokaukaskiego i dowódcą Dońskiej Grupy Armijnej,
• później dowódcą 66 Armii Radzieckiej,
• podczas bitwy stalingradzkiej – dowódcą 2 Armii Gwardii,
• od lutego 1943 ponownie dowódca Frontu Południowego,
• od kwietnia Frontu Południowo-Zachodniego, przemianowanego w październiku 1943 na 3 Front Ukraiński,
• od maja 1944 dowódcą 2 Frontu Ukraińskiego, z którym walczył w Rumunii, Austrii, na Węgrzech i Czechosłowacji,
• od lipca 1945 dowódcą Frontu Zabajkalskiego.

W 1944 został mianowany Marszałkiem Związku Radzieckiego. W latach 1947-1956 był głównodowodzącym wojskami Dalekiego Wschodu, następnie Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego. Od marca 1956 – I zastępca ministra obrony ZSRR, od października 1957 – minister obrony ZSRR. Na stanowisku ministra obrony ZSRR pozostał aż do śmierci. Był – po Michaile Frunze – drugim szefem Radzieckich Sił Zbrojnych, który zmarł podczas sprawowania urzędu. Prochy marsz. Rodiona Malinowskiego spoczęły pod murem kremlowskim na Placu Czerwonym w Moskwie.

Odznaczenia

• Medal "Złota Gwiazda" Bohatera Związku Radzieckiego – dwukrotnie (8 września 1945, 22 listopada 1958)
• Order Zwycięstwa (26 kwietnia 1945)
• Order Lenina – pięciokrotnie (1937, 1941, 1945, 1945, 1958)
• Order Czerwonego Sztandaru – trzykrotnie (1937, 1944, 1950)
• Order Suworowa I klasy – dwukrotnie (1943, 1944)
• Order Kutuzowa I klasy (1943)
• Medal za Obronę Stalingradu
• Medal za Obronę Kaukazu
• Medal za zdobycie Budapesztu
• Medal za Zdobycie Wiednia
• Medal za Wyzwolenie Pragi
• Medal za Zwycięstwo nad Japonią
• Medal za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945
• Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945
• Medal jubileuszowy XX-lecia Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej
• Medal jubileuszowy 30-lecia Radzieckiej Armii i Marynarki Wojennej
• Medal 40-lecia Sił Zbrojnych ZSRR
• Krzyż św. Jerzego 3. stopnia – dwukrotnie (Imperium Rosyjskie)
• Order Rozpromienionego Sztandaru I klasy (1946, Chiny)
• Medal Przyjaźni Chińsko-Radzieckiej (1956, Chiny)
• Order Białego Lwa I klasy (1945, ČSR)
• Czechosłowacki Order Wojenny Białego Lwa "Za zwycięstwo" I klasy (1945, ČSR)
• Czechosłowacki Krzyż Walecznych 1939 (1945, ČSR)
• Order Gwiazdy Indonezji II klasy (1963, Indonezja)
• Order Gwiazdy Waleczności (1962, Indonezja)
• Order Narodowego Bohatera Jugosławii (1964, Jugosławia)
• Order Partyzanckiej Gwiazdy I klasy (1956, Jugosławia)
• Order Flagi Narodowej I klasy (1948, KRLD)
• Medal "Za wyzwolenie Korei" (1946, KRLD)
• Medal "40-lecia wyzwolenia Korei" – pośmiertnie (1985, KRLD)
• Wielki Oficer Legii Honorowej (1945, Francja)
• Krzyż Wojenny 1914–1918 (1916, Francja)
• Krzyż Wojenny 1939–1945 (1945, Francja)
• Krzyż Niepodległości (1964, Meksyk)
• Order Suche Batora (1961, Mongolia)
• Оrder Czerwonego Sztandaru (1945, Mongolia)
• Medal "25 lat Mongolskiej Republiki Ludowej" (1946, Mongolia)
• Medal "Za zwycięstwo nad Japonią" (1946, Mongolia)
• Złoty Medal Braterstwa Broni (1966, NRD)
• Order Obrony Ojczyzny I klasy (1950, Rumunia)
• Medal "Za Wyzwolenie od faszyzmu" (1950, Rumunia)
• Wielka Komandorska Legia Zasługi (1946, USA)
• Order Zasługi Republiki I klasy (1947, Węgry)
• Order Wolności (1946, Węgry)
• Order Zasługi Węgierskiej Republiki Ludowej I klasy – dwukrotnie (1950, 1965, Węgry)
• I inne

Bibliografia

• B. Potyrała, H. Szczegóła – Czerwoni marszałkowie. Elita Armii Radzieckiej 1935-1991, Wyd. WSP im. Tadeusza Kotarbińskiego, Zielona Góra 1997, ISBN 83-86832-23-1
• B. Potyrała, W. Szlufik – Who is who? Trzygwiazdkowi generałowie i admirałowie radzieckich sił zbrojnych z lat 1940-1991, Wyd. WSP, Częstochowa 2001, ISBN 83-7098-662-5
• Słownik biograficzny marszałków Związku Radzieckiego, t. III, Koszalin 2004
• Mała Encyklopedia Wojskowa, t. III, Wyd. MON, Warszawa 1971
• Encyklopedia II wojny światowej, Wyd. MON, Warszawa 1975
• (ros.) W. Jegorszyn – Feldmarszałkowie i marszałkowie, Moskwa 2000
• (ros.) K. Zalesskij – Imperium Stalina. Biograficzny słownik encyklopedyczny, Moskwa 2000
• (ros.) Radziecka Encyklopedia Wojskowa, Moskwa
• (ros.) Wielka Encyklopedia Radziecka, t. 15, s. 286, Moskwa 1969-1978
• (ros.) Wojskowy słownik encyklopedyczny, Moskwa 1986
• Родион Яковлевич Малиновский – Герои страны (ros.)
• Родион Яковлевич Малиновский – Проект ХРОНОС (ros.)
• Wyżsi dowódcy Związku Radzieckiego (ros.)

---

Poprzednik marsz. Gieorgij Żukow

Minister obrony ZSRR 1957–1967

Następca marsz. Andriej Grieczko