Rodion Malinowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rodion Jakowlewicz Malinowski
Родион Яковлевич Малиновский
marsz. Rodion Malinowski w 1945
marsz. Rodion Malinowski w 1945
marszałek Związku Radzieckiego marszałek Związku Radzieckiego
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1898
Odessa
Data i miejsce śmierci 31 marca 1967
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 19141967
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska d-ca: Frontu Południowego,
2 Armii Gwardii, Frontu Południowo-Zachodniego,
2 Frontu Ukraińskiego,
Frontu Zabajkalskiego, Dalekowschodniego OW, minister obrony ZSRR
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna domowa w Rosji, wojna domowa w Hiszpanii, II wojna światowa:
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Zwycięstwa (ZSRR)
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa I klasy Order Suworowa I klasy Order Kutuzowa I klasy Medal "Za obronę Stalingradu" Medal "Za obronę Kaukazu" Medal "Za zdobycie Budapesztu" Medal "Za zdobycie Wiednia" Medal "Za wyzwolenie Pragi" Medal "Za zwycięstwo nad Japonią" Medal "Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945" Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal jubileuszowy XX-lecia Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej Medal jubileuszowy 30-lecia Radzieckiej Armii i Marynarki Wojennej Medal 40-lecia Sił Zbrojnych ZSRR Krzyż św. Jerzego 3. stopnia (Imperium Rosyjskie) Krzyż św. Jerzego 3. stopnia (Imperium Rosyjskie) Medal Przyjaźni Chińsko-Radzieckiej (Chiny) Czechosłowacki Order Wojenny Białego Lwa "Za zwycięstwo" I Klasy Order Białego Lwa I Klasy (CSRS) Czechosłowacki Krzyż Walecznych 1939 Wielki Oficer Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wojenny 1914–1918 (Francja) Krzyż Wojenny 1939–1945 (Francja) Order Gwiazdy Waleczności II klasy (Indonezja) Order Narodowego Bohatera Jugosławii Order Partyzanckiej Gwiazdy I klasy (Jugosławia) Order Flagi Narodowej I klasy (KRL-D) Order Suche Batora (Mongolia) Order Czerwonego Sztandaru (Mongolia) Złoty Medal Braterstwa Broni (NRD) Legia Zasługi - Chief Commander (USA) Order Zasługi Republiki I klasy (Węgry) Order Zasługi Republiki I klasy (Węgry)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Znaczek Poczty ZSRR z marsz. Rodionem Malinowskim, 1973

Rodion Jakowlewicz Malinowski (ros. Родион Яковлевич Малиновский, ur. 23 listopada 1898 w Odessie, zm. 31 marca 1967 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, marszałek Związku Radzieckiego (1944), minister obrony ZSRR (1957–1967), dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1945, 1958), deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 2., 3., 4., 5., 6. i 7. kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1911 ukończył szkołę parafialną. W 1914 brał udział jako ochotnik w I wojnie światowej. W październiku 1915 roku został ranny i otrzymał pierwsze odznaczenie – Krzyż Orderu św. Jerzego IV klasy. W 1916 w ramach rosyjskiego korpusu ekspedycyjnego został wysłany do Francji, walczył na froncie zachodnim i tam został ranny za co otrzymał kolejne wyróżnienie, tym razem francuskie. Po powrocie do Rosji w 1919 wstąpił do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej w Rosji na froncie wschodnim przeciwko siłom admirała Aleksandra Kołczaka. W 1926 wstąpił do partii komunistycznej.

W 1930 ukończył studia w Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego. Po studiach był kolejno szefem Sztabu Pułku Kawalerii, oficerem Sztabu Północno-Kaukaskiego i Białoruskiego Okręgu Wojskowego oraz szefem Sztabu Korpusu Kawalerii. W latach 1937-1938 podczas wojny domowej w Hiszpanii w stopniu pułkownika był doradcą wojsk republikańskich. W latach 1939-1940 wykładał w Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego. 4 lipca 1940 otrzymał awans na generała-majora.

Podczas II wojny światowej Rodion Malinowski był kolejno:

W 1944 został mianowany marszałkiem Związku Radzieckiego. W latach 1947-1956 był głównodowodzącym wojskami Dalekiego Wschodu, następnie Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego. Od marca 1956 był I zastępcą ministra obrony ZSRR, od października 1957 aż do śmierci ministrem obrony ZSRR. Był – po Michaile Frunzem – drugim szefem Radzieckich Sił Zbrojnych, który zmarł podczas sprawowania urzędu. Jego prochy spoczęły pod murem kremlowskim na Placu Czerwonym w Moskwie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
marsz. Gieorgij Żukow
Coat of arms of the Soviet Union.svg Minister obrony ZSRR
1957–1967
Coat of arms of the Soviet Union.svg Następca
marsz. Andriej Grieczko