Rodney Heath

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rodney Heath
Państwo  Australia
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1994
Melbourne
Data i miejsce śmierci 6 października 1936
Melbourne
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Gra pojedyncza
Australian Open W (1905, 1910)
Roland Garros 1R (1925)
Wimbledon QF (1911)
Gra podwójna
Australian Open W (1906, 1911)
Wimbledon F (1919)

Wilfrid Rodney Heath (ur. 15 czerwca 1884 w Melbourne, zm. 6 października 1936 w Melbourne) – australijski tenisista.

W czasie I wojny światowej służył w lotnictwie.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Praworęczny tenisista, znany był z dobrej gry wolejowej i solidnego forhendu.

Rodney wygrał dwa razy Australasian Championships (obecnie Australian Open). Po raz pierwszy dokonał tego w 1905 roku, w edycji inauguracyjnej z udziałem 17 tenisistów. Pokonał wówczas w półfinale Randolpha Lycetta, a w finale Arthura Curtisa. Pięć lat później znów zwyciężył, w finale z Horacem Rice'm.

W 1906 i 1911 Rodney wygrał ponadto Australasian Championships w grze podwójnej. Jego partnerami byli Anthony Wilding (1906) i Randolph Lycett (1911). W 1910 roku w parze z Johnem L. Odea oraz w 1914 roku wspólnie z Arthurem O'Harą Woodem przegrywał w finałach gry podwójnej.

W 1919 roku stworzył ponownie parę deblową z Lycettem i wystąpił na Wimbledonie, dopiero w finale gry podwójnej ulegając Ronaldowi Thomasowi i Patowi O'Harze Woodowi.

W latach 1911–1912 występował w reprezentacji Australazji w Pucharze Davisa i przyczynił się do zdobycia trofeum w 1911 roku (faktycznie mecz o Puchar rozegrano w pierwszych dniach stycznia 1912 roku). Reprezentanci Australazji przystępowali w sezonie 1911 do rozgrywek o Puchar Davisa jako obrońcy tytułu (Puchar zdobyli w 1909, w 1910 rozgrywek nie przeprowadzono) i zgodnie z ówczesnym regulaminem od razu spotykali się w finale z wyłonionym pretendentem; w tym przypadku okazała się nim ekipa Stanów Zjednoczonych, z singlistami Williamem Larnedem i Bealsem Wrightem oraz deblem Wright–Maurice McLoughlin. Australazja obroniła Puchar, swój punkt singlowy zdobył także Heath pokonując Larneda w czterech setach. W rozgrywkach o Puchar Davisa w 1912 roku (tym razem finał rozegrano już w listopadzie w Melbourne) broniących tytułu reprezentantów Australazji pokonali Brytyjczycy, a Heath uległ zarówno Charlesowi Dixonowi, jak i Jamesowi Parkerowi.

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 1905 Australasian Championships, Melbourne Trawiasta Australia Arthur Curtis 4:6, 6:3, 6:4, 6:4
Zwycięzca 2. 1910 Australasian Championships, Adelaide Trawiasta Australia Horace Rice 6:4, 6:3, 6:2

Gra podwójna (2–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 1906 Australasian Championships, Christchurch Trawiasta Nowa Zelandia Anthony Wilding Nowa Zelandia Cecil Cleve Cox
Nowa Zelandia Harry Parker
6:2, 6:4, 6:2
Finalista 1. 1910 Australasian Championships, Adelaide Trawiasta Australia John L. Odea Australia Ashley Campbell
Australia Horace Rice
3:6, 3:6, 2:6
Zwycięzca 2. 1911 Australasian Championships, Melbourne Trawiasta Australia Randolph Lycett Australia John Addison
Australia Norman Brookes
6:2, 7:5, 6:0
Finalista 2. 1914 Australasian Championships, Melbourne Trawiasta Australia Arthur O'Hara Wood Australia Ashley Campbell
Australia Gerald Patterson
5:7, 6:3, 3:6, 3:6
Finalista 3. 1919 Wimbledon, Londyn Trawiasta Wielka Brytania Randolph Lycett Australia Pat O'Hara Wood
Australia Ronald Thomas
4:6, 2:6, 6:4, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]