Rodney Heath

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wilfrid Rodney Heath (ur. 15 czerwca 1884 w Melbourne, zm. 6 października 1936 w Melbourne) - australijski tenisista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Rodney wygrał dwa razy mistrzostwa Australazji. Pierwszy raz udało mu się zwyciężyć w 1905 roku, w edycji inauguracyjnej z udziałem 17 tenisistów; pokonał wówczas w półfinale Randolpha Lycetta, w finale Arthura Curtisa. Pięć lat później znów zwyciężył, w finale z Horace Rice'm.

W 1906 i 1911 wygrał ponadto mistrzostwa Australazji w deblu. Jego partnerami byli Tony Wilding (1906) i Randolph Lycett (1911). W 1910 w parze z J. L. Odea (O'Dea) oraz w 1914 wspólnie z Patem O'Harą Woodem przegrywał w finałach gry podwójnej.

W czasie I wojny światowej służył w lotnictwie. W 1919 stworzył ponownie parę deblową z Lycettem i wystąpił na Wimbledonie, dopiero w finale gry podwójnej ulegając Ronaldowi Thomasowi i Patowi O'Harze Woodowi 4:6, 2:6, 6:4, 2:6.

Praworęczny tenisista, znany był z dobrej gry wolejowej i solidnego forhendu. W latach 1911-1912 występował w reprezentacji Australazji w Pucharze Davisa i przyczynił się do zdobycia trofeum w 1911 (faktycznie mecz o Puchar rozegrano w pierwszych dniach stycznia 1912). Reprezentanci Australazji przystępowali w sezonie 1911 do rozgrywek o Puchar Davisa jako obrońcy tytułu (Puchar zdobyli w 1909, w 1910 rozgrywek nie przeprowadzono) i zgodnie z ówczesnym regulaminem od razu spotykali się w finale z wyłonionym pretendentem; w tym przypadku okazała się nim ekipa amerykańska, z singlistami Williamem Larnedem i Bealsem Wrightem oraz deblem Wright-Maurice McLoughlin. Australazja dość łatwo obroniła Puchar, swój punkt singlowy zdobył także Heath pokonując Larneda w czterech setach, a mecz z Wrightem wygrał walkowerem.[1] W rozgrywkach o Puchar Davisa w 1912 (tym razem finał rozegrano już w listopadzie w Melbourne) broniących tytułu reprezentantów Australazji pokonali Brytyjczycy, a Heath uległ zarówno Charlesowi Dixonowi, jak i Jamesowi Parkerowi.

Zwycięstwa w turniejach[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalista Wynik
1. 1905 Australia Melbourne, mistrzostwa Australazji Wielki Szlem[2] twarda Australia Arthur Curtis 4-6 6-3 6-4 6-4
2. 1910 Australia Melbourne, mistrzostwa Australazji Wielki Szlem twarda Australia Horace Rice 6-4 6-3 6-2

Przypisy

  1. Walkower dla Heatha i wynik 5:0 dla ekipy Australazji podaje Bud Collins (Tennis encyclopedia, s. 622). Strona internetowa Pucharu Davisa klasyfikuje ten mecz jako nierozegrany z końcowym wynikiem 4:0 dla Australazji. Drugim singlistą w ekipie Australazji był Norman Brookes, który zagrał także w deblu w parze z Alfredem Dunlopem.
  2. Określenie "Wielki Szlem" w stosunku do turniejów rozegranych wcześniej niż w latach 30. XX wieku ma charakter umowny

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]