Rodolfo González (ur. 1945)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Rodolfo González
Pseudonim El Gato
Data i miejsce urodzenia 16 grudnia 1945
Guadalajara
Obywatelstwo Meksyk Meksyk
Wzrost 175 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa lekka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 89
Zwycięstwa 80
Przez nokauty 67
Porażki 8
Remisy 1

Rodolfo González (ur. 16 grudnia 1945 w Guadalajarze) – meksykański bokser, zawodowy mistrz świata kategorii lekkiej.

Jego kuzynem jest José Becerra, były zawodowy mistrz świata wagi koguciej, który był również jego pierwszym managerem[1]. González rozpoczął karierę boksera zawodowego w 1959. Do końca 1962 walczył wyłącznie w Meksyku. Pierwsze 35 walk wygrał przez nokaut, a kolejne die przez techniczny nokaut, zanim doznał pierwszej porażki w 1961. Do końca 1962 wygrał 51 walk przy jednej przegranej, przy czym aż 47 przed czasem [2]. W 1963 wyjechał do Stanów Zjednoczonych i przegrał pierwszą walkę.

Krótko potem błędnie zdiagnozowano u niego raka wątroby; w istocie była to ciężka angina[3][a]. Powrócił do uprawiania boksu w 1965. Od listopada 1966 wygrał kolejnych 12 walk, zanim 17 grudnia 1970 Antonio Cervantes pokonał go przez techniczny nokaut w 8. rundzie. Następnie González wygrał 4 walki w 1971, a w 1972 pokonał m.in. Jimmy'ego Robertsona i Rubena Navarro, zanim stanął do walki o pas mistrza świata wagi lekkiej federacji WBC ze swym rodakiem Chango Carmoną, który dwa miesiące wcześniej zdobył go po zwycięstwie nad Mando Ramosem.

Walka odbyła się 10 listopada 1972 w Los Angeles. González wygrał przez poddanie w 12. rundzie i został nowym mistrzem świata. Dwukrotnie bronił skutecznie tytułu wygrywając 17 marca 1973 w Los Angeles z Rubenem Navarro przez techniczny nokaut w 9. rundzie i 27 października tego roku, również w Los Angeles, zwyciężając Antonio Puddu przez TKO w 10. rundzie. W kolejnej obronie 11 kwietnia 1974 w Tokio został znokautowany w 6. rundzie przez Gutsa Ishimatsu. W walce rewanżowej 28 listopada tego roku w Osace Ishimatsu ponownie go znokautował, tym razem w 12. rundzie. Była to ostatnia walka zawodowa Gonzáleza.

Po zakończeniu kariery pracował m.in. przy resocjalizacji byłych więźniów i w South Bay Drug Abuse Services w Chula Vista[3].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. González w wywiadzie z 2002 podtrzymywał wersję o raku. Twierdził, że uleczyła go Matka Boża z Guadalupe, do której modlił się w katedrze w Tijuanie. Dan Hanley: Touching Gloves with... Rodolfo Gonzalez (ang.). Cyber Boxing Zone, 2002-05. [dostęp 2013-03-31].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dan Hanley: Touching Gloves with... Rodolfo Gonzalez (ang.). Cyber Boxing Zone, 2002-05. [dostęp 2013-03-31].
  2. Wykaz walk zawodowych Gonzáleza (ang.). boxrec.com. [dostęp 2013-03-31].
  3. 3,0 3,1 Marc Appleman. RODOLFO GONZALEZ WAS ONCE ON TOP OF THE WORLD : Now He Helps Others on Their Way Up. „Los Angeles Times”, 1987-07-07 (ang.). [dostęp 2013-03-31]. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]