Rodzaje obiektów hotelarskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rodzaje obiektów hotelarskich w świetle polskiego prawa[edytuj | edytuj kod]

  • Hotele – obiekty posiadające co najmniej 10 pokoi, w tym większość miejsc w pokojach jedno- i dwuosobowych, świadczące szeroki zakres usług związanych z pobytem klientów.
  • Motele – obiekty położone przy drogach, dysponujące parkingiem, posiadająe co najmniej 10 pokoi, w tym większość w pokojach jedno- i dwuosobowych.
  • Pensjonaty – obiekty posiadające co najmniej 7 pokoi, świadczące dla swoich klientów całodzienne wyżywienie.
  • Kempingi (campingi) – obiekty strzeżone, umożliwiające nocleg w namiotach, samochodach mieszkalnych (campobusach) i przyczepach samochodowych, przyrządzanie posiłków, parkowanie samochodów, a także świadczące usługi związane z pobytem klientów; obiekty te mogą dodatkowo umożliwiać nocleg w domkach turystycznych lub innych obiektach stałych.
  • Domy wycieczkowe – obiekty posiadające co najmniej 30 miejsc noclegowych, dostosowane do samoobsługi klientów oraz świadczące minimalny zakres usług związanych z pobytem klientów.
  • Pola biwakowe – obiekty niestrzeżone, umożliwiające nocleg w namiotach.
  • Schroniska młodzieżowe – obiekty przeznaczone do indywidualnej i grupowej turystyki młodzieżowej, dostosowane do samoobsługi klientów.
  • Schroniska – obiekty zlokalizowane poza obszarami zabudowanymi, przy szlakach turystycznych, świadczące minimalny zakres usług związanych z pobytem klientów.
  • Szkolne schroniska młodzieżowe – to placówki oświatowo - wychowawcze przeznaczone do grupowej i indywidualnej turystyki młodzieżowej, ich podstawowym zadaniem jest zapewnienie dzieciom i młodzieży oraz ich opiekunom tanich miejsc noclegowych.
  • Inne obiekty - za inne obiekty, w których mogą być świadczone usługi hotelarskie, uważa się także wynajmowane przez rolników pokoje i miejsca na ustawianie namiotów w prowadzonych przez nich gospodarstwach rolnych, jeżeli obiekty te spełniają minimalne wymagania co do wyposażenia oraz wymagania sanitarne, przeciwpożarowe oraz inne określone odrębnymi przepisami.

Kategoryzacja obiektów hotelarskich[edytuj | edytuj kod]

W zależności od wyposażenia i zakresu programu obsługowego, obiektom hotelarskim są nadawane kategorie:

  1. hotele, motele i pensjonaty – pięć kategorii oznaczonych gwiazdkami;
  2. kempingi (campingi) – cztery kategorie oznaczone gwiazdkami;
  3. domy wycieczkowe i schroniska młodzieżowe – trzy kategorie oznaczone cyframi rzymskimi.

Zaszeregowania obiektów hotelarskich (z wyjątkiem pól biwakowych) do poszczególnych rodzajów dokonuje, kategorię nadaje oraz prowadzi ich ewidencję marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce położenia obiektu hotelarskiego. Zaszeregowania pól biwakowych dokonuje i prowadzi ich ewidencję wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce ich położenia. Ewidencję innych obiektów, w których zgodnie z ustawą mogą być świadczone usługi hotelarskie, prowadzi wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce ich położenia.

Podstawowe akty prawne regulujące funkcjonowanie obiektów hotelarskich[edytuj | edytuj kod]

Wszystkich z wyjątkiem szkolnych schronisk młodzieżowych.[edytuj | edytuj kod]

  • Ustawa z 29 sierpnia 1997 o usługach turystycznych (Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 884 z późn. zm.),
  • Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (Dz. U. z 2006 r. Nr 22, poz. 169 ze zm.),
  • Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 16 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (Dz. U. z 2011 r. Nr 259, poz. 1553 ze zm.).

Podstawowe akty prawne regulujące funkcjonowanie szkolnych schronisk młodzieżowych.[edytuj | edytuj kod]

  • Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.).
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie ramowych statutów placówek publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 52, poz. 466).
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie rodzajów i szczegółowych zasad działania placówek publicznych, warunków pobytu dzieci i młodzieży w tych placówkach oraz wysokości i zasad odpłatności wnoszonej przez rodziców za pobyt ich dzieci w tych placówkach (Dz. U. z 2005 r. Nr 52, poz. 467).

Inne kryteria podziału obiektów hotelarskich[edytuj | edytuj kod]

Przyjmując inne kryteria, można wyróżnić takie obiekty jak:

Wnętrze modułu hotelu kapsułowego w Osace, Japonia

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Gaworecki W., 2003, Turystyka, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa, ISBN 83-208-1471-5.
  2. Kruczek Z. (red.), 2006, Obsługa ruchu turystycznego, Krakowska Szkoła Hotelarska, Kraków, ISBN 83-907659-9-3.
  3. Kurek W. (red.), 2007, Turystyka, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, ISBN 978-83-01-15294-9.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]