Rodzanice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rodzanice, narecznice, sudiczki – w wierzeniach słowiańskich (na obszarze Polski słabo poświadczone[1]) niewidzialne demony przeznaczenia związane z Dolą, występujące zazwyczaj w liczbie trzech[2].

Opiekowały się kobietami ciężarnymi[3], zaś po urodzeniu dziecka pojawiały się przy kołysce, aby wyznaczać mu los na całe życie[4]. Wedle przekazów rodzanicom składano ofiary w najważniejszych momentach życia, jak narodziny dziecka czy wesele[3]. Zjawiały się także podczas postrzyżyn; ofiarowywano im wówczas obcięte włosy dziecka i urządzano dla nich poczęstunek[4]. Lokalnie rolę rodzanic pełniły inne postaci, m.in. udelnicy (udel – los, udział), boginki (w Małopolsce) lub kraśniaki (na Pomorzu)[1]. Po chrystianizacji postacie rodzanic zastąpiono wyobrażeniem opiekuńczych aniołów[2] czy nawet trzech Matek Boskich (Bogurodzica/Barbara, Paraskiewa, Anastazja)[4].

Według informacji zawartych w źródłach ruskich rodzanicom oddawano cześć wraz z Rodem. Składano im w ofierze chleb, ser i miód; kobiety warzyły dla nich kaszę[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jerzy Strzelczyk: Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian. Poznań: Rebis, 2007, s. 174. ISBN 978-83-7301-973-7.
  2. 2,0 2,1 2,2 Aleksander Gieysztor: Mitologia Słowian. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2006, s. 205-206. ISBN 83-235-0234-X.
  3. 3,0 3,1 Barbara i Adam Podgórscy: Wielka Księga Demonów Polskich – leksykon i antologia demonologii ludowej. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 384-385. ISBN 83-89375-40-0.
  4. 4,0 4,1 4,2 Andrzej Szyjewski: Religia Słowian. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2004, s. 193-194. ISBN 83-7318-205-5.