Rodzina Serrano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rodzina Serrano
Los Serrano
Gatunek serialu sitcom
Kraj produkcji  Hiszpania
Oryginalny język hiszpański
Twórcy Daniel Écija
Álex Pina
Główne role Antonio Resines
Belén Rueda
Jesús Bonilla
Verónica Sánchez
Fran Perea
Natalia Sánchez
Víctor Elías
Jorge Jurado
Antonio Molero
Nuria González
Alejo Sauras
Goizalde Núñez
Alexandra Jiménez
Julia Gutiérrez Caba
Muzyka tytułowa "1 más 1 son 7" – Fran Perea
Liczba odcinków 147
Liczba serii 8 sezonów
Produkcja
Reżyseria Álex Pina
Begoña Álvarez Rojas
Arantxa Écija
Czas trwania odcinka 80 min.
Emisja
Stacja telewizyjna Hiszpania Telecinco
Polska TV 4
Lata emisji 2003-2008
Pierwsza emisja Hiszpania 22 kwietnia 2003
Polska 31 sierpnia 2009

Rodzina Serrano (hiszp. Los Serrano, 2003-2008) – hiszpański serial komediowy, sitcom emitowany od 22 kwietnia 2003 roku do 17 lipca 2008, przez osiem sezonów za pośrednictwem kanału telewizyjnego Telecinco. Opowiadający historię rodziny Serrano mieszkających na Santa Justa nº 133, w Ribera del Manzanares, w Madrycie. Sukces serialu w Hiszpanii i innych krajach Europy zaowocował karierą muzyka Fran Perea, który wykonywał piosenkę czołówkową "1 más 1 son 7".

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Akcja serialu "Rodzina Serrano" rozgrywa się na przedmieściach Madrytu, w oddalonej od wielkomiejskiego zgiełku swojskiej okolicy, gdzie wszyscy wszystkich znają i spotykają na co dzień., Opowiadający o małżeństwie Diego i Luci Serrano, którzy mają piątkę dzieci. Są one jednak owocem poprzednich małżeństw. W wypadku Diego (Antonio Resines) z racji wyższej, ponieważ zmarła mu żona. Z kolei Lucia (Belén Rueda), mieszkająca wcześniej w Barcelonie, rozwiodła się i zaopiekowała się dwójka swoich córek. Oprócz tej rodziny pojawiają się ich najbliżsi przyjaciele, całej gromady, bądź jednego z nich.

Główni bohaterowie, Diego Serrano i Lucia Capdevilla, znają się od dzieciństwa, chodzili ze sobą, kiedy byli nastolatkami, ale w dorosłym życiu ich drogi się rozeszły. Lucia wyjechała do Barcelony, wyszła za mąż, urodziła dwie córki i prowadziła wielkomiejskie życie na wysokiej stopie. Jednak nie była szczęśliwa i postanowiła się rozwieść. Z kolei Diego nigdy nie opuścił rodzinnych stron. Tu się ożenił i został ojcem trzech synów. Pięć lat temu owdowiał i musiał samodzielnie zająć się wychowaniem dzieci. Kiedy Diego i Lucia spotykają się przypadkiem, dawne uczucie odżywa. Oboje wierzą, że tym razem to miłość na całe życie. Postanawiają się pobrać, jednak teraz żadne z nich nie wchodzi w nowy związek w pojedynkę, ale jedno z dwójką, a drugie z trójką dzieci, które trzeba wychować, co nie będzie łatwe: połączenie obu rodzin jest jak zderzenie dwóch światów…

Dla synów Diega kobiety są całkowicie nieznanym lądem, którego poznawanie wiąże się z odkryciami nierzadko bardzo odległymi od tego, czego by sobie życzyli. Z kolei córki Lucii z niedowierzaniem patrzą jak wygląda na co dzień mieszkanie z chłopakami i pocieszają się myślą, że może nie wszyscy mężczyźni są tacy.

Kobiety i mężczyźni wydają się mówić różnymi językami. Mężczyźni lubią hałaśliwe kolacje przed telewizorem, kobiety wolą atmosferę spokojnych, rodzinnych posiłków. Mężczyźni uwielbiają imprezy z kolegami, kobiety wolą podróże i muzykę. Mężczyźni są silnie zakorzenieni w sąsiedztwie, a kobiety są kosmopolitkami.

Różni się też podejście do dzieci każdego z rodziców: Lucia stawia na komunikację i jest dumna z faktu, że Eva (Veronica Sanchez) i Teté (Natalia Sánchez) mówią jej o wszystkim i że udało im się zostać przyjaciółkami. Diego z kolei nigdy nie zdołał opanować trudnej sztuki dialogu. Stara się po prostu wymusić na synach, często bezskutecznie, postępowanie, jakiego oczekuje. Te różnice są aż nazbyt oczywiste dla dzieci nowej pary, a Marcos (Fran Perea), Guille (Víctor Elías) i Curro (Jorge Jurado), ku swemu przerażeniu obserwują, że ich ojciec próbuje naśladować metody nowej żony.

W dodatku dom rodziny Serrano wydaje się nagle zbyt mały. Braciom przyszło teraz zamieszkać we wspólnym pokoju, kuchnia przedziwnie się skurczyła, a łazienka stała się źródłem nieustannych konfliktów. Eva i Teté także musza dzielić pokój i wiele innych rzeczy, a ich nowy dom bardzo różni się od tego, który zostawiły w Barcelonie.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

Rodzina Serrano-Capdevila[edytuj | edytuj kod]

  • Diego Serrano (Antonio Resines) – głowa rodziny, mąż Lucii oraz ojciec Marcosa, Guille i Curro.
  • Lucia Capdevilla Gómez Casado (Belén Rueda) – żona Diego, matka Evy i Tete, córka Carmen, najlepsza przyjaciółka Candeli i Lourditas.
  • Marcos Serrano Moreno (Fran Perea) – najstarszy syn Diego, brat Guille i Curro, kocha Eve.
  • Eva Capdevilla Gómez (Verónica Sánchez) – najstarsza córka Lucii, siostra Tete, kocha Marcosa
  • Guillermo "Guille" Serrano Moreno (Víctor Elías) – średni syn Diego, brat Marcosa i Curro, zakochał się w Tete choć na początku sam w to nie wierzył, śpiewa w zespole Santa justa klan.
  • María Teresa "Tete" Capdevilla Gómez (Natalia Sánchez) – młodsza córka Lucii, siostra Evy, zakochała się w Guille, śpiewa w zespole Santa justa klan.
  • Francisco "Curro" Serrano Moreno (Jorge Jurado) – najmłodszy syn Diego, brat Marcosa i Guille, ma psa, którego kocha i się nim opiekuje.
  • "Doña" Carmen Casado (Julia Gutiérrez Caba) – matka Lucii, babcia Evy i Tete.
  • Helena Gómez Casado (Lydia Bosch)

Rodzina Serrano-Salgado[edytuj | edytuj kod]

  • Santiago Serrano (Jesús Bonilla) – brat Diego, podoba mu się Lourditas, przyjaciel Fiti'ego.
  • María Lourdes "Lourditas" Salgado Fernández (Goizalde Núnez) – najlepsza przyjaciółka Lucii i Candelii, zakochała się w Santim.
  • Doña Adela Fernández (María Alfonsa Rosso)

Rodzina Martínez[edytuj | edytuj kod]

  • Fructuoso Guillermo "Fiti" Martinez Carrasco-Lavín (Antonio Molero) – najlepszy przyjaciel Diego i Santiago, mąż Candeli, ojciec Raula.
  • Raúl Alfredo Martinez Blanco (Alejo Sauras) – najlepszy przyjaciel Marcosa, chłopak Africi, syn Candeli i Fiti'ego
  • Candela Martinez Fernández (Nuria González) – najlepsza przyjaciółka Lucii i Lourditas, żona Fiti'ego, matka Raula.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]