Rodzina niepełna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rodzina niepełnarodzina, w której dziecko jest wychowywane przez jedną osobę dorosłą, na której spoczywa odpowiedzialność za gospodarstwo domowe.

Obecnie rezygnuje się z określenia "rodzina niepełna" na rzecz takich sformułowań jak "rodzina monoparentna", "monorodzicielska", "minimalna"[1].

Taki typ rodziny powstaje najczęściej wskutek rozwodu[2], długotrwałej nieobecności drugiego z rodziców (która może być spowodowana np. wyjazdem, pobytem w szpitalu, więzieniu) lub też śmierci jednego z rodziców. W zależności od charakteru nieobecności mówimy wtedy o rodzinie niepełnej czasowo, okresowo lub stale.

Rodzinom monoparentnym często przypisuje się mniejszą zdolność do wychowywania dzieci oraz nieprawidłową atmosferę wychowawczą[3][4].

Według danych ze spisu powszechnego z 2002 roku 19,4% rodzin w Polsce stanowiły rodziny niepełne[5]. W 2005 w Wielkiej Brytanii było ok. 1,9 miliona samotnych rodziców, którzy wychowywali 3,1 miliona dzieci[6]. Jedna na cztery rodziny stanowiła rodzinę niepełną, w tym 9% tych rodzin stanowili samotni ojcowie[7].

Przypisy

  1. Jabłoński, Ostasz. (2001) Zarys wiedzy o rodzinie, małżeństwie, kohabitacji i konkubinacie: perspektywa antropologii kulturowej i ogólnej, Olsztyn, Adiaphora.
  2. Renzetti, Curran. (2005) Kobiety, mężczyźni i społeczeństwo, Warszawa, PWN.
  3. Dorota Zimacka, Rodzina niepełna i jej skutki
  4. Wallerstein J. i in. (2000) The unexpected legacy of divorce, NY: Hyperion.
  5. UNIC Warsaw / Ośrodek Informacji ONZ w Warszawie
  6. Office for National Statistics
  7. Labour Force Survey