Rogawica
Z Wikipedii
| Rogawica | |
| Województwo | pomorskie |
| Powiat | słupski |
| Gmina | Słupsk |
| Sołectwo | Kukowo |
| Położenie | 54° 31' 02'' N 17° 09' 50'' E |
| Ludność (2006) • liczba ludności |
262 |
| Strefa numeracyjna |
059 |
| Kod pocztowy | 76-200 |
| Tablice rejestracyjne | GSL |
Położenie na mapie Polski  Rogawica
|
|
Rogawica (kaszb. Rogajca lub Rogaczô) (niem. Roggatz) – wieś sołecka w Polsce obejmująca miejscowość Kukowo. Położona jest w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Słupsk, 12 km od Słupska (10 km po linii prostej od jego śródmieścia), na Wysoczyźnie Damnickiej. Zamieszkana przez 262 mieszkańców. Rogatcz (1485), Rogatze (1493), Roggatz (1628). Jest to nazwa topograficzna od przymiotnika rogowy, czyli mająca określać coś będącego w rogu, rozgałęzionego, ale być może jest to nazwa metaforyczna od rogaty, czyli hardy, krnąbrny. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Nazwa Rogatze pojawiła się w źródłach po raz pierwszy w 1493 r. Pierwotnie Rogawica była ulicówką. W 1493 r. wieś przeszła w lenno von Bandemerów. Po bezpotomnej śmierci Christopha von Bandemera, majątek w Rogawicy przypadł synowi jego brata. W 1774 r. posiadłość ta stała się własnością Lorenza Friedricha von Pircha, a od 1781 r. Nikolausa Christopha von Somnitza. Według relacji Bryggemana, około 1784 r. istniał tu jeden folwark, łącznie 10 "dymów" i pracujący tu nauczyciel. Rodzina von Somnitzów pozbyła się majątku w Rogawicy, sprzedając go w 1839 r. Ludwikowi Gottfriedowi Holzowi za sumę 31 600 talarów. Odtąd aż do 1945 r. majątek o powierzchni 607 ha był własnością Holzów. Mieszkańcy Rogawicy byli w większości ewangelikami. Do 1590 r. ewangelicy skupieni byli wokół parafii kościoła św. Piotra w Słupsku, a od 1590 r. wokół parafii kościoła we Wrześciu. W 1932 r. na terenie gminy wiejskiej Rogawica istniały dwie szkoły: w Kukowie i Rogawicy. W końcu lat czterdziestych XX w. swą działalność rozpoczęło Państwowe Gospodarstwo Rolne, którego powierzchnia w 1952 r. wynosiła 460 ha.
[edytuj] Infrastruktura
Rogawica leży przy lokalnej drodze z Jezierzyc do Bięcina i Kukowa; tu też swój początek biorą gruntowe drogi w kierunku Grąsina, Wrześcia, Lubuczewa i Żoruchowa. Najbliższa stacja kolejowa znajduje się w Jezierzycach, skąd można dotrzeć do Koszalina, Słupska i Lęborka. Dla dzieci i młodzierzy został wybudowany kort, oprócz kortu znajduje się tu świetlica, do której uczęszczają najmłodsi mieszkańcy, a młodzierz korzysta w niej z internetu.
[edytuj] Bogactwo przyrody, zabytki
W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: pałac o cechach klasycystycznych, murowany z cegły i kamienia wybudowany przez Holzów z 1889 r., murowany zespół folwarczny z końca XIX w., remiza strażacka z 1875 r., budynek mieszkalny z 1834 r. Przebudowany w pierwszej ćwierci XX w. Piętrowy z podjazdem w otoczeniu przypałacowego parku (o powierzchni 2 ha) z sadzawką z połowy XIX w., utrzymany w stylu krajobrazowym, obecnie silnie zniszczony. Zachował się tu też grób skrzynkowy z brązowym mieczem, będący pozostałością po ludności kultury pomorskiej.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Autopilot • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
||||||||||||||
