Roger Karoutchi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Roger Karoutchi
UMP regional elections IlM 2010-02-18 n10.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1951
Casablanca
Sekretarz stanu ds. stosunków z parlamentem
Przynależność polityczna UMP
Okres urzędowania od 18 maja 2007
do 23 czerwca 2009
Poprzednik Henri Cuq
Następca Henri de Raincourt
Senator
Przynależność polityczna UMP
Okres urzędowania od 17 grudnia 1999
do 24 czerwca 2007
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Roger Karoutchi (ur. 26 sierpnia 1951 w Casablance) – francuski polityk, były eurodeputowany, wiceminister w rządach François Fillona.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Sefardyjczyków, którzy osiedlili się na terytorium Maroka w XVII wieku, emigrując z włoskiego Livorno. Jego rodzicami są Halter Karoutchi (dentysta-chirurg) oraz Solange Fedida. Roger Karoutchi ukończył studia w Institut d'études politiques d'Aix-en-Provence, należącym do kategorii Grandes écoles.

Od 1975 do 1985 pracował jako nauczyciel historii w miejscowości Goussainville i następnie w Paryżu. W działalność polityczną zaangażował się już w wieku 16 lat (w ramach młodzieżówki gaullistowskiej), później wstąpił do Zgromadzenia na rzecz Republiki. Od 2002 należy do powstałej m.in. na bazie RPR Unii na rzecz Ruchu Ludowego.

W swojej karierze pełnił szereg funkcji w administracji terytorialnej. Od 1989 był radnym Nanterre, następnie w latach 1995–2001 radnym Boulogne-Billancourt. Od 1992 zasiada w radzie regionalnej Île-de-France, był m.in. jej wiceprzewodniczącym. Kierował frakcją gaullistów, od 2002 przewodniczy grupie radnych UMP. W 2008 objął dodatkowo stanowisko zastępcy mera Villeneuve-la-Garenne.

W latach 90. blisko współpracował z Philippe'em Séguinem, ministrem stosunków społecznych i zatrudnienia, którego wybrano wkrótce na urząd przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego. Roger Karoutchi został wówczas szefem jego gabinetu politycznego. W 1997 objął mandat posła do Parlamentu Europejskiego, który sprawował przez dwa lata. W PE był członkiem m.in. Komisji ds. Stosunków Gospodarczych z Zagranicą, Komisji ds. Przemysłu, Handlu Zewnętrznego, Badań Naukowych i Energii oraz Delegacji ds. stosunków z Izraelem[1].

W 1999 został senatorem, otrzymawszy mandat, z którego zrezygnował Charles Pasqua. W 2004 skutecznie ubiegał się o reelekcję w wyborach do Senatu w departamencie Hauts-de-Seine. W izbie wyższej parlamentu zasiadał do połowy 2007[2][3]. W tym samym roku powołano go na stanowisko sekretarza stanu odpowiedzialnego za kontakty z parlamentem, podległego bezpośrednio premierowi François Fillonowi. Jako pierwszy tak wysoki urzędnik we francuskiej administracji rządowej dokonał publicznego coming outu, ujawniając w wywiadzie telewizyjnym, że jest gejem[4].

W marcu 2009 Roger Karoutchi przegrał partyjne prawybory o pierwsze miejsce na liście UMP z Île-de-France w wyborach regionalnych z Valérie Pécresse, z którą wziął udział w debacie telewizyjnej[5]. Sekretarz generalny partii, Xavier Bertrand, zlecił mu wówczas zajęcie się jako radcy politycznemu UMP stosunkami z środowiskami intelektualistów i kultury[6].

W ramach rekonstrukcji gabinetu z 23 czerwca 2009 został odwołany z zajmowanego stanowiska, zaś 1 lipca tego samego roku Rada Ministrów nominowała go na urząd ambasadora Francji przy OECD[7]. 1 września 2011 zastąpiła go na tym stanowisku Pascale Andréani[8], a Roger Karoutchi kilka tygodni później został ponownie wybrany na senatora[3].

Przypisy

  1. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 21 września 2011].
  2. formalnie był senatorem także po ustąpieniu ze stanowiska sekretarza stanu ds. stosunków z parlamentem, od 24 do 28 lipca 2009
  3. 3,0 3,1 Roger Karoutchi na stronie Senatu (fr.). [dostęp 27 września 2011].
  4. Dominika Pszczółkowska: Francuski minister: Jestem gejem. wyborcza.pl. [dostęp 20 września 2011].
  5. Pécresse-Karoutchi: "L'effet Ségolène Royal a été incontestable" (fr.). lexpress.fr. [dostęp 20 września 2011].
  6. Karoutchi: «Je reste à la disposition du président» (fr.). lefigaro.fr. [dostęp 20 września 2011].
  7. Mesures d'ordre individuel – 01 juillet 2009 (fr.). gouvernement.fr. [dostęp 20 września 2011].
  8. Mesures d'ordre individuel – 24 août 2011 (fr.). gouvernement.fr. [dostęp 20 września 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]