Roger Penrose
| Roger Penrose | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 sierpnia 1931 Colchester |
| Zawód | fizyk, matematyk |
| Narodowość | Anglik |
| Alma Mater | University of Cambridge, University College London, University College School |
| Odznaczenia | |
| Nagroda Wolfa (1988) Medal Diraca (1989) Medal Copleya (2008) |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Sir Roger Penrose (ur. 8 sierpnia 1931 w Colchester w Anglii) – angielski fizyk i matematyk[1]. Jest synem lekarza, genetyka i matematyka Lionela Penrose'a, bratem matematyka Olivera Penrose'a oraz szachisty Jonathana Penrose.
Wraz ze Stephenem Hawkingiem udowodnił twierdzenie o osobliwościach w ogólnej teorii względności. Od roku 1994 członek zagraniczny Polskiej Akademii Nauk.
Spis treści |
[edytuj] Dorobek naukowy
Zasłużył się głównie dzięki próbom podejścia do kwantowej grawitacji (jeszcze nieistniejącej w całości teorii). Jego zdaniem niezbędna jest nowa teoria kwantów, uwzględniająca grawitację, eliminująca trudności interpretacyjne. W matematyce znany jest jego parkietaż (ang. tesselation, tiling), który pokrywa płaszczyznę w sposób nieokresowy za pomocą jedynie dwu rodzajów "kafelków". Autor twierdzenia o uwięzieniu dotyczącego ruchu po hiperpowierzchni w przestrzeni fazowej.
W 2000 został odznaczony brytyjskim Orderem Zasługi.
Autor książek takich jak Nowy umysł cesarza, Cienie umysłu, Makroświat, mikroświat i ludzki umysł. Argumentuje w nich, że z twierdzenia Gödla wynika niemechaniczny charakter ludzkiej świadomości, którego można dowieść również bez kodowania. Zdaniem Penrose'a, do wyjaśnienia zjawiska świadomości konieczne jest odwołanie się do zjawisk występujących na poziomie kwantowym w mózgu.
Wspólnie ze Stuartem Hameroffem opracował kwantową teorię świadomości Orch-OR.
W wydanej w 2003 roku książce Twierdzenia Gödla i jego interpretacje filozoficzne. Od mechanicyzmu do postmodernizmu Stanisław Krajewski twierdzi, że argumentacja w stylu Penrose'a dotycząca twierdzenia Gödla prowadzi do sprzeczności.
[edytuj] Publikacje
- Roger Penrose, Nowy umysł cesarza: o komputerach, umyśle i prawach fizyki, przeł. Piotr Amsterdamski, PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-11819-9
- Stephen W. Hawking, Roger Penrose, Natura czasu i przestrzeni, Poznań 1996, ISBN 83-7150-126-9
- Roger Penrose, Makroświat, mikroświat i ludzki umysł, Prószyński i S-ka, Warszawa 1997, ISBN 83-7180-694-9
- Roger Penrose, Cienie umysłu. Poszukiwanie naukowej teorii świadomości, przeł. Piotr Amsterdamski, Zysk i S-ka, Poznań 2000, ISBN 83-7150-526-4
- Roger Penrose, Droga do rzeczywistości. Wyczerpujący przewodnik po prawach rządzących Wszechświatem, przeł. Jerzy Przystawa, Prószyński i S-ka, Warszawa 2006, ISBN 83-7469-179-4
- Roger Penrose, Cykle Czasu. Nowy niezwykły obraz wszechświata, Prószyński i S-ka, Warszawa 2011, ISBN 978-83-7648-764-9
[edytuj] Bibliografia
Przypisy
- ↑ A. Lightman, Światło z przeszłości. Dzieje Kosmologii współczesnej, Warszawa 2003, s. 70.
