Rogožarski IK-3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
IK-3
Dane podstawowe
Państwo Jugosławia
Producent Rogožarski
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja drewniana
Załoga jedna osoba
Historia
Data oblotu 1938
Lata produkcji 1938-1939
Dane techniczne
Napęd 12-cylindrowy silnik widlasty Avia (Hispano-Suiza) 12Ycrs
Moc 731 kW (980 KM)
Wymiary
Rozpiętość 10,30 m
Długość 8,00 m
Wysokość 3,25 m
Powierzchnia nośna 16,6 ²m
Masa
Własna 2068 kg
Startowa 2630 kg
Osiągi
Prędkość maks. 527 km/h
Prędkość wznoszenia na wysokość 5000 m: 7 min
Pułap 9460 m
Zasięg 785 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
- działko 20 mm w silniku
- dwa karabiny maszynowe 7,92 mm w górnej przedniej części kadłuba

Rogožarski IK-3 - jednomiejscowy samolot myśliwski produkcji jugosłowiańskiej z czasów II wojny światowej. Uznawany za najlepszy jugosłowiański myśliwiec tego okresu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Maszyna IK-3, opracowana jako następca myśliwskiego górnopłata ze skrzydłami typu M - samolotu Ikarus IK-2. Była pierwszym "nowoczesnym" myśliwcem, dolnopłatem z zakrytą kabiną i chowanym podwoziem. Prototyp powstał ze środków prywatnych inwestorów, oblatano go zaś wiosną 1938 roku. Pomimo katastrofy tej maszyny typ został skierowany do produkcji. W pierwszych 12 egzemplarzach wprowadzono znaczne zmiany w budowie owiewki kabiny i podwozia, zwiększono nieco moc silnika i wzmocniono konstrukcję kadłuba. Wszystkie maszyny dostarczono do lipca 1939 roku. Wykorzystywano je w 161. i 162. Eskadrila (51. Grupa) stacjonujących w Zemunie. Po niemieckiej napaści w kwietniu 1941 roku samoloty te odniosły pewne sukcesy, strąciwszy 11 samolotów nieprzyjaciela. Ocalałe maszyny zniszczono na lotnisku zapasowym w Weliki Radnici, by nie wpadły w ręce Niemców.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • IK-3 - jedyna wersja samolotu z modernizacjami

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]