Rohacz Płaczliwy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rohacz Płaczliwy
Od lewej:Rohacz Ostry, Rohacz Płaczliwy
Od lewej:Rohacz Ostry, Rohacz Płaczliwy
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2125 m n.p.m.
Wybitność 162 m
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Rohacz Płaczliwy
Rohacz Płaczliwy
Ziemia 49°11′50,0″N 19°44′55,5″E/49,197222 19,748750Na mapach: 49°11′50,0″N 19°44′55,5″E/49,197222 19,748750
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Rohacz Płaczliwy i Ostry na tle szczytów Tatr Zachodnich. Widok z Czubika

Rohacz Płaczliwy (słow. Plačlivé, Plačlivô, Plačlivý Roháč[1]) – szczyt w słowackich Tatrach Zachodnich o wysokości 2125 m n.p.m. Znajduje się w grani głównej Tatr Zachodnich pomiędzy Rohaczem Ostrym (2088 m), oddzielony od niego Rohacką Przełęczą (1955 m), a Trzema Kopami (2136 m), od których dzieli go Smutna Przełęcz (1963 m). Połoga część jego zachodniej grani, tuż za Smutną Przełęczą, gdzie znajdują się liczne, sztuczne kamienne kopczyki, nosi nazwę Nogawica, 2052 m n.p.m. (słow. Nohavica). Jego północne, bardzo strome ściany opadają zerwą ok. 200–250 m wysokości do polodowcowego kotła Doliny Smutnej. W południowym kierunku odbiega od niego boczny grzbiet, poprzez Żarską Przełęcz do Barańca. Rozdziela on Dolinę Jamnicką od Doliny Żarskiej.

Jest to jeden z dwu szczytów Rohaczy – wyższy od Rohacza Ostrego, ale o nieco łagodniejszych kształtach. Doskonały punkt widokowy. Obydwa Rohacze są bardzo popularnymi celami turystycznymi. Od szczytu Rohacza Płaczliwego w kierunku zachodnim ciągnie się skalista grań o długości prawie 1 km. W niektórych miejscach szlak turystyczny prowadzi tą granią, ponad przepaścistą ścianą północną, odcinki te można jednak ominąć ścieżką prowadzącą bardziej łagodnym południowym zboczem. Najbardziej eksponowany jest odcinek Rohackiego Konia.

Szczyt uczęszczany był od dawna, m.in. zwiedzał go Juliusz Kossak, Mieczysław Karłowicz, Tytus Chałubiński. Najstarsze odnotowane wejście należy do Pála Kitaibela ok. 1804 r. W 1813 r. Ludwik Zejszner i Göran Wahlenberg zmierzyli jego wysokość barometrycznie. Stromą północną ścianę zdobyli w 1907 r. Walery Goetel i Ferdynand Goetel. Dokładne badania florystyczne przeprowadził w 1880 r. Bolesław Kotula.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Szlak czerwony – czerwony biegnący granią główną Tatr Zachodnich z Trzech Kop przez Smutną Przełęcz na Rohacz Płaczliwy, stąd dalej na Rohacz Ostry i przez Jamnicką Przełęcz na Wołowiec. Jest to najtrudniejszy technicznie i najbardziej eksponowany szlak Tatr Zachodnich.
  • Czas przejścia ze Smutnej Przełęczy na szczyt Rohacza Płaczliwego: 45 min, ↓ 30 min
  • Czas przejścia z Rohacza Płaczliwego na Rohacz Ostry: 1 h, z powrotem tyle samo
Szlak żółty – żółty szlak z Rohacza Płaczliwego przez Żarską Przełęcz na Smrek i Baraniec. Czas przejścia na Baraniec: 2:05 h, z powrotem tyle samo[2]

Przypisy

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Zachodnie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-89-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  2. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5.