Rohan Bopanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rohan Bopanna
Rohan Bopanna
Państwo  Indie
Miejsce zamieszkania Bangalore
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1980
Bangalore
Wzrost 190 cm
Masa ciała 82 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywny
Trener Prahlad Srinath
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 213 (23 lipca 2007)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 10
Najwyżej w rankingu 3 (22 lipca 2013)
Australian Open 3R (2008, 2011–2012, 2014)
Roland Garros QF (2011)
Wimbledon SF (2013)
US Open F (2010)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Dorobek medalowy

Rohan Bopanna (ur. 4 marca 1980 w Bangalore) – indyjski tenisista specjalizujący się w grze podwójnej, zwycięzca 10 turniejów ATP World Tour w deblu, reprezentant w Pucharze Davisa i Pucharze Hopmana.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę zawodową rozpoczął w roku 2003. Wygrywał turnieje rangi ITF Men's Circuit, jak i z serii ATP Challenger Tour. Pierwszy challengerowy tytuł wywalczył w Denver wspólnie z Aisamem-ul-Haq Qureshim. W roku 2006 osiągnął swój pierwszy finał rozgrywek ATP World Tour, w Ćennaju, będąc w parze z Prakashem Amritrajem (porażka z duetem Michal Mertiňák-Petr Pála). We wrześniu osiągnął swój drugi finał imprezy ATP World Tour, w Mumbaju, grając wspólnie z Mustafą Ghouse, gdzie w meczu o tytuł nie sprostali parze Mario Ančić-Mahesh Bhupathi.

W sezonie 2007, w sierpniu, doszedł do finału turnieju ATP World Tour w Mumbaju, grając z Qureshim. Kolejny finał rozgrywek ATP World Tour osiągnął w lipcu 2008 roku w Newport, na nawierzchni trawiastej (z Qureshim), a na początku sierpnia odniósł pierwsze zwycięstwo w rozgrywkach rangi ATP World Tour, w Los Angeles. W finale pokonali wspólnie z Erikiem Butorakiem parę Travis Parrott-Dušan Vemić 7:6(5), 7:6(5)[1].

We wrześniu 2008 roku awansował wraz z Maksem Mirnym do finału turnieju w Petersburgu. Na początku sezonu 2009 osiągnął razem z Jarkko Nieminenem finał rozgrywek w San Josè. Po drodze zdołali wyeliminować deblową parę nr 1. w rankingu światowym, Boba Bryana i Mike'a Bryana[2], lecz w spotkaniu finałowym przegrali z parą Tommy Haas-Radek Štěpánek 2:6, 3:6.

Sezon 2010 Bopanna rozpoczął od turnieju w Ćennaju, ale odpadł w początkowej fazie rywalizacji, wspólnie z Bhupathim. W dniach 1-7 lutego wziął udział w turnieju SA Tennis Open rozgrywanym w Johannesburgu. W parze z Aisamem-ul-Haq Qureshim wygrał swój drugi turniej ATP World Tour. W drodze po tytuł pokonali m.in. parę nr 2. turnieju Johan Brunström-Jean-Julien Rojer, duet nr 3. rozgrywek Eric Butorac-Rajeev Ram, a w finale wynikiem 2:6, 6:3, 10-5 debel Karol Beck-Harel Levy. Na początku kwietnia osiągnął wspólnie z Qureshim finał turnieju na kortach ziemnych w Casablance, jednak mecz finałowy przegrali z deblem Robert Lindstedt-Horia Tecău 2:6, 6:3, 7-10. Swój kolejny finał rozgrywek ATP World Tour Hindus rozegrał wspólnie z Qureshim w Nicei. Pojedynek finałowy zakończył się porażką Bopanny z deblem nr 3. turnieju Marcelo Melo i Bruno Soaresem. Pod koniec lipca Hindus wspólnie z Belgiem Kristofem Vliegenem dotarli do finału zawodów w Atlancie. Decydujący o tytule pojedynek para przegrała jednak z Amerykanami Scottem Lipskym i Rajeevem Ramem. Pod koniec sierpnia Bopanna razem z Qureshim awansowali do finału imprezy w New Haven, eliminując pod drodze m.in. debel grający z nr 2. Mahesh Bhupathi-Maks Mirny. W finale jednak przegrali po raz kolejny w sezonie z duetem Lindstedt-Tecău. Na początku września awansował z Qureshim do finału wielkoszlemowego US Open. Po drodze pokonał duet nr 2. w turnieju Daniel Nestor-Nenad Zimonjić, jednak w finale azjatycki debel przegrał 6:7(5), 6:7(4) z braćmi Bobem i Mike Bryanami. Pod koniec października Hindus wraz z Qureshim zagrał w Petersburgu, gdzie Bopanna osiągnął tam siódmy finał w sezonie, jednak w finale musiał uznać wyższość Włochów Daniele Braccialiego i Potito Starace.

W czerwcu 2011 roku, w parze z Qureshim wygrali zawody w niemieckim Halle, pokonując w finale duet Robin Haase-Milos Raonic. W połowie października azjatycki debel triumfował w Sztokholmie, gdzie w finale byli lepsi od pary Marcelo Melo-Bruno Soares. Miesiąc później Azjaci zwyciężyli po raz pierwszy w karierze w zawodach kategorii ATP World Tour Masters 1000, w Paryżu[3]. W drodze po tytuł pokonali m.in. parę Michaël Llodra-Nenad Zimonjić, a w finale Francuzów Juliena Benneteau i Nicolasa Mahuta.

W marcu 2012 roku, w parze z Maheshem Bhupathim, Bopanna wygrał zawody w Dubaju. W finale hinduski debel odniósł zwycięstwo nad polską parą FyrstenbergMatkowski 6:4, 3:6, 10-5[4]. W sierpniu osiągnął finał rozgrywek w Cincinnati, gdzie występował razem z Bhupathim, a w październiku w Szanghaju. Drugi tytuł w sezonie Hindusi wywalczyli na początku listopada w Paryżu w ramach rozgrywek ATP World Tour Masters 1000. Finał wygrali 7:6(6), 6:3 z Aisamem-ul-Haq Qureshim i Jeanem-Julienem Rojerem. W listopadzie para z Indii osiągnęła finał turnieju ATP World Tour Finals rozgrywanego w Londynie. Debel w finale uległ Marcelowi Granollersowi i Markowi Lópezowi 5:7, 6:3, 3-10.

Pierwszy finał w 2013 roku Bopanna osiągnął pod koniec lutego w Marsylii, w parze z Colinem Flemingiem. W decydującym spotkaniu pokonali 6:4, 7:6(3) debel Aisam-ul-Haq Qureshi i Jean-Julien Rojer. Do kolejnego finału w roku Bopanna awansował z Maheshem Bhupathim, w Rzymie, zawodach z serii ATP World Tour Masters 1000. Hinduska para w finale nie sprostała Bobowi i Mike'owi Bryanom. Drugi turniej w sezonie Hindus wygrał w październiku, w Tokio. Tworzył wówczas parę deblową z Édouardem Rogerem-Vasselinem w finale pokonując Jamiego Murraya i Johna Peersa.

W 2014 roku Bopanna ponownie zaczął startować z Aisamem-ul-Haq Qureshim. Debliści wspólnie, w styczniu, awansowali do finału w Sydney, w którym ponieśli porażkę z Danielem Nestorem i Nenadem Zimonjiciem. W lutym azjatycki debel zwyciężył podczas rywalizacji w Dubaju, po finale z Danielem Nestorem i Nenadem Zimonjiciem. W maju Azjaci zanotowali finał w Nicei, w którym ulegli parze Martin KližanPhilipp Oswald.

Rohan Bopanna reprezentuje swój kraj w rozgrywkach międzynarodowych. W Pucharze Davisa zadebiutował w roku 2002 przeciwko Australii. W 2003 roku jego zespół był bliski awansu do grupy światowej, gdzie gra 16. najlepszych męskich reprezentacji na świecie. W play-offach o wejście do czołówki Indie przegrały z Holandią 0:5. Również w 2005 roku i 2009 odpadł z rywalizacji w play-offach, natomiast w 2010 roku awansował z zespołem do najwyższej klasy, eliminując Brazylię, z którą Hindus zdobył decydujący punkt, po wygranej nad Ricardo Mello.

Ponadto brał udział w nieoficjalnych mistrzostwach drużyn mieszanych, Pucharze Hopmana, najczęściej partnerując Sanii Mirzie.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był w lipcu 2007 roku na 213. miejscu, a w klasyfikacji deblistów w lipcu 2013 roku zajmował 3. pozycję. W całej dotychczasowej karierze zarobił na kortach 1 833 289 dolary amerykańskie (stan na 8 lipca 2013)[5].

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (10–18)[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem (0–1)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals (0–1)
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000 (2–3)
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500 (3–0)
ATP International Series /
ATP World Tour 250 (5–13)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (9–13)
Ceglana (0–4)
Trawiasta (1–1)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
Finalista 1. 9 stycznia 2006 Ćennaj Twarda Indie Prakash Amritraj Słowacja Michal Mertiňák
Czechy Petr Pála
2:6, 5:7
Finalista 2. 2 października 2006 Mumbaj Twarda Indie Mustafa Ghouse Chorwacja Mario Ančić
Indie Mahesh Bhupathi
4:6, 7:6(6), 8-10
Finalista 3. 30 września 2007 Mumbaj Twarda Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Szwecja Robert Lindstedt
Finlandia Jarkko Nieminen
6:7(3), 6:7(5)
Finalista 4. 13 lipca 2008 Newport Trawiasta Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Stany Zjednoczone Mardy Fish
Stany Zjednoczone John Isner
4:6, 6:7(1)
Zwycięzca 1. 11 sierpnia 2008 Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Eric Butorac Stany Zjednoczone Travis Parrott
Serbia Dušan Vemić
7:6(5), 7:6(5)
Finalista 5. 27 października 2008 Petersburg Twarda (hala) Białoruś Maks Mirny Stany Zjednoczone Travis Parrott
Słowacja Filip Polášek
6:3, 6:7(4), 8-10
Finalista 6. 15 lutego 2009 San José Twarda (hala) Finlandia Jarkko Nieminen Niemcy Tommy Haas
Czechy Radek Štěpánek
2:6, 3:6
Zwycięzca 2. 7 lutego 2010 Johannesburg Twarda Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Słowacja Karol Beck
Izrael Harel Levy
2:6, 6:3, 10-5
Finalista 7. 11 kwietnia 2010 Casablanca Ceglana Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Szwecja Robert Lindstedt
Rumunia Horia Tecău
2:6, 6:3, 7-10
Finalista 8. 22 maja 2010 Nicea Ceglana Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Brazylia Marcelo Melo
Brazylia Bruno Soares
6:1, 3:6, 5-10
Finalista 9. 25 lipca 2010 Atlanta Twarda Belgia Kristof Vliegen Stany Zjednoczone Scott Lipsky
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
3:6, 7:6(4), 10-12
Finalista 10. 29 sierpnia 2010 New Haven Twarda Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Szwecja Robert Lindstedt
Rumunia Horia Tecău
4:6, 5:7
Finalista 11. 11 września 2010 US Open, Nowy Jork Twarda Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(5), 6:7(4)
Finalista 12. 1 listopada 2010 Petersburg Twarda (hala) Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Włochy Daniele Bracciali
Włochy Potito Starace
6:7(6), 6:7(5)
Zwycięzca 3. 12 czerwca 2011 Halle Trawiasta Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Holandia Robin Haase
Kanada Milos Raonic
7:6(8), 3:6, 11-9
Zwycięzca 4. 23 października 2011 Sztokholm Twarda (hala) Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Brazylia Marcelo Melo
Brazylia Bruno Soares
6:1, 6:3
Zwycięzca 5. 13 listopada 2011 Paryż (1) Twarda (hala) Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Francja Julien Benneteau
Francja Nicolas Mahut
6:2, 6:4
Zwycięzca 6. 3 marca 2012 Dubaj Twarda Indie Mahesh Bhupathi Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
6:4, 3:6, 10-5
Finalista 13. 19 sierpnia 2012 Cincinnati Twarda Indie Mahesh Bhupathi Szwecja Robert Lindstedt
Rumunia Horia Tecău
4:6, 4:6
Finalista 14. 14 października 2012 Szanghaj Twarda Indie Mahesh Bhupathi Czechy Radek Štěpánek
Indie Leander Paes
7:6(7), 3:6, 5-10
Zwycięzca 7. 4 listopada 2012 Paryż (2) Twarda (hala) Indie Mahesh Bhupathi Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
Holandia Jean-Julien Rojer
7:6(6), 6:3
Finalista 15. 12 listopada 2012 Londyn Twarda (hala) Indie Mahesh Bhupathi Hiszpania Marcel Granollers
Hiszpania Marc López
5:7, 6:3, 3-10
Zwycięzca 8. 24 lutego 2013 Marsylia Twarda (hala) Wielka Brytania Colin Fleming Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
Holandia Jean-Julien Rojer
6:4, 7:6(3)
Finalista 16. 19 maja 2013 Rzym Ceglana Indie Mahesh Bhupathi Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
2:6, 3:6
Zwycięzca 9. 6 października 2013 Tokio Twarda Francja Édouard Roger-Vasselin Wielka Brytania Jamie Murray
Australia John Peers
7:6(5), 6:4
Finalista 17. 11 stycznia 2014 Sydney Twarda Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
6:7(3), 6:7(3)
Zwycięzca 10. 1 marca 2014 Dubaj Twarda Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
6:4, 6:3
Finalista 18. 24 maja 2014 Nicea Ceglana Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Słowacja Martin Kližan
Austria Philipp Oswald
2:6, 0:6

Przypisy

  1. Maiden ATP doubles crown for Rohan Bopanna (ang.). worldofindiantennis.blogspot.com. [dostęp 28 grudnia 2009].
  2. Bopanna-Nieminen shock Bryan brothers (ang.). thaindian.com. [dostęp 28 grudnia 2009].
  3. Bopanna-Qureshi Capture First ATP World Tour Masters 1000 Title (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 14 listopada 2011].
  4. ATP Staff: Bhupathi/Bopanna Capture First Title (ang.). W: ATP WORLD TOUR 2012 - WEEK 9 [on-line]. atpworldtour.com, 2012-03-03. [dostęp 2012-03-03].
  5. Rohan Bopanna/Prize Money (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 20 sierpnia 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]