Rokietta siewna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rokietta siewna
Arugula.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd kapustowce
Rodzina kapustowate
Rodzaj rokietta
Gatunek rokietta siewna
Nazwa systematyczna
Eruca vesicaria (L.) Cav.
G. Hegi, Ill. Fl. Mitt._Eur. 4(1):201. 1918[2]
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiaty

Rokietta siewna (Eruca vesicaria (L.) Cav.) – gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny kapustowatych. Nazywany bywa też rukolą.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Rośnie dziko w basenie Morza Śródziemnego, nad Morzem Czarnym (Bułgaria, Krym), w Afryce (Czad), w Azji Zachodniej, na Kaukazie, Zakaukaziu, w Turkmenistanie. Rozprzestrzenił się też jako gatunek zawleczony lub uciekinier z uprawy w wielu innych rejonach świata: w pozostałych rejonach Europy, w Afryce Południowej, Indiach, w Australii i na Nowej Zelandii, w Ameryce Północnej[3]. W Polsce jest czasami (rzadko) uprawiany i przejściowo dziczejący (efemerofit)[4].

Liść rokietty siewnej

Synonimy[edytuj | edytuj kod]

Ma wiele nazw łacińskich (synonimy). Niektóre znich[3]:

  • Brassica eruca L.
  • Brassica erucoides Roxb.
  • Eruca longirostris Uechtr.
  • Eruca sativa Mill.
  • Eruca sativa subsp. longirostris (Uechtr.) Jahand. & Maire
  • Eruca stenocarpa Boiss. & Reut.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Dorasta do około 60 cm. Cała roślina jest z rzadka owłosiona[5].
Liście
Lirowato-pierzastodzielne, ciemnozielone[6].
Kwiaty
Mają 4-działkowy kielich, bladożółte, nabiegłe fiołkowymi żyłkami płatki korony, 1 słupek i 6 pręcików. Zebrane są w szczytowe kwiatostany[5].
Owoce
Gładkie, wydłużone i spiczasto zakończone łuszczyny z obosiecznym dzióbkiem[6].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001- .... [dostęp 2010-05-13].
  2. The Plant List. [dostęp 2014-11-20].
  3. 3,0 3,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
  4. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  6. 6,0 6,1 Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  7. 7,0 7,1 Zofia Włodarczyk: Rośliny biblijne. Leksykon. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2011. ISBN 978-83-89648-98-3.

]