Rokietta siewna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Rokietta siewna | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | kapustowce |
| Rodzina | kapustowate |
| Rodzaj | rokietta |
| Gatunek | rokietta siewna |
| Nazwa systematyczna | |
| Eruca vesicaria (L.) Cav. subsp. sativa (Mill.) Thell. G. Hegi, Ill. Fl. Mitt._Eur. 4(1):201. 1918 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Rokietta siewna (Eruca vesicaria L. subsp. sativa) – gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny kapustowatych. Nazywany bywa też rukolą.
Spis treści |
Rozmieszczenie geograficzne [edytuj]
Rośnie dziko w basenie Morza Śródziemnego, nad Morzem Czarnym (Bułgaria, Krym), w Afryce (Republika Czad), w Azji Zachodniej, na Kaukazie, Zakaukaziu, w Turkmenistanie[2]. Rozprzestrzenił się też jako gatunek zawleczony lub uciekinier z uprawy w wielu innych rejonach świata: w pozostałych rejonach Europy, w Afryce Południowej, Indiach, w Australii i na Nowej Zelandii, w Ameryce Północnej[2]. W Polsce jest czasami (rzadko) uprawiany i przejściowo dziczejący (efemerofit).
Synonimy [edytuj]
Ma wiele nazw łacińskich (synonimy)[2]:
- Brassica eruca L.
- Brassica erucoides Roxb.
- Eruca longirostris Uechtr.
- Eruca sativa Mill.
- Eruca sativa subsp. longirostris (Uechtr.) Jahand. & Maire
- Eruca stenocarpa Boiss. & Reut.
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Dorasta do około 75 cm. Cała roślina jest z rzadka owłosiona.
- Liście
- Lirowato-pierzastodzielne, ciemnozielone
- Kwiaty
- Zebrane w szczytowe kwiatostany, o bladożółtych kwiatach z ciemnofioletowymi żyłkami.
- Owoce
- Wydłużone i spiczasto zakończone łuszczyny. Nasiona są okrągłe, ciemnobrązowe, o średnicy około 1,5 mm.
Zastosowanie [edytuj]
- Warzywo – liście spożywane mogą być jako warzywo, jest to także roślina przyprawowa. Z nasion otrzymuje się olej. Czasami jest też używana jako dodatek do musztardy.
- Sztuka kulinarna: w kuchni śródziemnomorskiej wykorzystywana jest w charakterze sałatki. Ma silny, specyficzny zapach. Dobrze nadaje się jako zaostrzający dodatek do mdłych owoców morza, awokado, mozzarelli.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001- .... [dostęp 2010-05-13].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
Bibliografia [edytuj]
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
