Roland Fantom-X

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Roland Fantom-X (lub Roland Fantom X) - stacja robocza, następca modelu Fantom S, produkowany od 2004 roku do premiery następcy w 2008. Miał za zadanie konkurować z Korgiem Tritonem, Yamahą Motif Classic i ES. 4 lata po premierze Fantom'a X, pojawił się model Roland Fantom-G, który musiał dorównać takim syntezatorom jak Yamaha Motif XS, czy Korg M3.

Fantom X6/X7/X8[edytuj | edytuj kod]

Fantom X posiadał wyświetlacz o rozdzielczości 320x240 pikseli, oraz zależnie od wersji 61 (X6), 76 (X7) i 88 (X8) klawiszy. Modele miały wbudowanych 1480 próbek wave, które zajmowały 128MB pamięci. Brzmienia fabryczne, to pakiet 1152 barw plus 40 zestawów perkusyjnych. Dla użytkownika, producent przeznaczył 256 miejsc. Sekwencer mógł zapisać do 400 000 nut. Fantom X posiadał 86 efektów (w tym: 3 chorus, 5 reverb).

Fantom Xa[edytuj | edytuj kod]

Model Fantom Xa został zaprezentowany i wdrożony do produkcji w 2005 roku, by konkurować z modelami Yamaha MO i Korg TR. Główną różnicą w wyglądzie Xa, w porównaniu do innych modeli Fantom X jest wyświetlacz - ma on mniejszy rozmiar (taki jak w Motif'ie ES): 240x64 piksele. Polifonia wynosiła 128 głosów. Pamięć wave to 64MB, w których mieściło się 1228 próbek. Xa posiadał 768 brzmień fabrycznych oraz 36 perkusji, a użytkownik miał 256 miejsc na swoje barwy. Pod względem sekwencera, Xa nie różnił się od oryginalnego Fantom'a X. Tak samo efekty: 78 multi-efektów, 3 typu chorus i 5 typu reverb.

Fantom XR[edytuj | edytuj kod]

Model XR to moduł brzmieniowy, w formie rack. Posiadał te same funkcje co Fantom X, ale bez sekwencera.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]