Roland de Vaux

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ruiny sadzawki owczej (Betesda), którą odkrył R. de Vaux.

Roland de Vaux (ur. 17 grudnia 1903 w Paryżu, zm. 1971 w Jerozolimie) – francuski dominikanin, biblista, wieloletni dyrektor École Biblique w Jerozolimie.

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu studiów na Sorbonie przyjął święcenia kapłańskie i wstąpił do zakonu dominikanów. W 1933 r. przybył do Jerozolimy i resztę życia spędził w tamtejszej École Biblique et Archéologique Française, będąc najpierw jej studentem, następnie wykładowcą, a od 1945 do 1965 r. dyrektorem. Zajął się archeologią biblijną. Brał udział w wykopaliskach w Jerozolimie na Ofelu oraz kierował wykopaliskami w Tell el-Fra'ah (w pobliżu Nablus), utożsamianym z biblijną Tirsą, odkrył Kiriat Jearim związane z Arką Przymierza oraz Sadzawkę Owczą w Jerozolimie. Sławę międzynarodową przyniosły mu prace prowadzone w Chirbet Qumran oraz odczytywanie i publikowanie znalezionych tam zwojów. Pierwsze wykopaliska w Qumran rozpoczął w grudniu 1951 r. Oprócz tego pracował w Wadi Murabba'at w 1952 r. i w 'Ein Feshkha, kilka kilometrów od Qumran w 1958 r., powracał jednak ciągle do Tell el-Far'ah w latach 1946-1960. Publikował głównie na łamach czasopisma Revue Biblique, którego był redaktorem naczelnym w latach 1938-1965. Był znanym egzegetą katolickim. Jego osiągnięciem jest między innymi przyjęcie teorii czterech źródeł (J-E-D-P) w odniesieniu do Pięcioksięgu. Był inicjatorem i wydawcą Biblii Jerozolimskiej.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • R. de Vaux OP: Instytucje Starego Testamentu. T. 1. Poznań: Wydawnictwo "Pallotinum", 2004.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Briend, Jacques: Roland de Vaux. W: Encyclopedia of the Dead Sea Scrolls. Schiffman, Lawrence H. and VanderKam, James C.. T. 1. Oxford: 2000, s. 202-203. ISBN 0-19-513796-5.