Rolf Liebermann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rolf Liebermann
Rolf Liebermann par Claude Truong-Ngoc 1980.jpeg
Rolf Liebermann (1980)
Data i miejsce urodzenia 14 września 1910
Zurych
Pochodzenie szwajcarskie
Data i miejsce śmierci 2 stycznia 1999
Paryż
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna, rozrywkowa
Zawód kompozytor
Wytwórnia płytowa Decca, RCA Red Seal
Powiązania Hamburgische Staatsoper,
Opéra Garnier
Odznaczenia
Komandor Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Krzyż Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi RFN

Rolf Liebermann (ur. 14 września 1910 w Zurychu, zm. 2 stycznia 1999 w Paryżu)[1] – kompozytor szwajcarski oraz dyrektor instytucji muzycznych.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Rolf Liebermann pochodził ze znanej berlińskiej rodziny Liebermanów, z której wywodzili się też Max Liebermann i Walther Rathenau. Jego ojciec, Franz Joseph Moritz Liebermann-Roßwiese (1872–1931), po długim pobycie w szwajcarskim sanatorium ożenił się ze Szwajcarką Lucie Lang i pozostał na stałe w tym kraju.

W latach 1929-1933 Rolf studiował prawo na uniwersytecie w Zurychu. Równocześnie uczył się muzyki w prywatnym konserwatorium Joségo Berra oraz komponował utwory dla kabaretów. W 1936 ukończył kurs dyrygentury w Budapeszcie u Hermanna Scherchena, a rok później został jego asystentem w orkiestrze Musica Viva w Wiedniu.

Po odbyciu w latach 1938-1940 służby wojskowej studiował kompozycję. Od 1945 do 1950 pracował jako reżyser dźwięku w Radiu Zurich, a w latach 1950-1957 był szefem orkiestry Szwajcarskiego Radia (SRG). W 1954 na zlecenie Donaueschinger Musiktage napisał Concerto for Jazzband and Symphony Orchestra, uznany za początek Trzeciego nurtu w muzyce.

W latach 1959-1973 i 1985-1988 pełnił funkcję dyrektora artystycznego hamburskiej Staatsoper. W owym czasie odbyły się w niej 24 prawykonania oper, stworzonych na jej zamówienie, m.in. Diabłów z Loudun Krzysztofa Pendereckiego.

W latach 1973-1980 Liebermann kierował paryską Opéra Garnier. Został odznaczony m.in. Komandorią Legii Honorowej, Komandorią Orderu Sztuki i Literatury oraz Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żoną Rolfa Liebermanna była Helene Vidal, która m.in. napisała libretto do jego opery La Forêt.

Wybrane kompozycje[edytuj | edytuj kod]

  • 1943 Polyphone Studien na orkiestrę kameralną
  • 1944 Une des fins du monde (kantata) na baryton i orkiestrę
  • 1945 Chinese Love Songs
Furioso
  • 1947 Schweizerische Volksliedersuite
  • 1949 Music na orkiestrę i recytatora
Chinese Song
Symphony No 1
  • 1950 Streitlied zwischen Leben und Tod
  • 1951 Sonata for piano
  • 1952 Leonore 40/45 (opera)
  • 1954 Penelope (opera)
Concerto for Jazzband and Symphony Orchestra
  • 1955 The School for Wives (opera)
  • 1957 Die Schule der Frauen (opera)
  • 1958 Geigy Festival Concerto na bęben bazylejski i orkiestrę
  • 1959 Capriccio na sopran, skrzypce i orkiestrę
  • 1964 Concert des Echanges
  • 1981 Essai 81 na wiolonczelę i fortepian
  • 1984 Ferdinand na głos i instrumenty
  • 1987 La Forêt (opera)
  • 1988 Herring Quintet
Cosmopolitan Greetings
  • 1989 Medea Monologue na sopran, chór żeński i orkiestrę
  • 1990 3x1 = CH+X na mezzosopran, chór i orkiestrę
  • 1992 Freispruch für Medea (opera)
  • 1994 Enigma
Violin Concerto
  • 1995 Piano Concerto
  • 1996 Die schlesischen Weber (do tekstów Heinricha Heinego) na chór mieszany, kwartet smyczkowy i fortepian
  • 1997 Variations on a Theme from Appenzell na pięć instrumentów
  • 1998 Mouvance na dziewięciu perkusistów i fortepian

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]