Rolling Thunder Revue

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rolling Thunder Revue – tournée Boba Dylana przeprowadzone w 1975 r., a potem powtórzone na identycznych zasadach w 1976 r.

Historia tournée[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym impulsem do stworzenia jakiejś szczególnej tury koncertowej był projekt wspólnego tournée Phila Ochsa i Boba Dylana. Gdy pod koniec 1973 r. Ochs zorganizował koncert poświęcony Chile, wystąpił na nim także Bob Dylan. Dawni przyjaciele Bob i Phil, byli skłóceni od kilku lat i koncert ten był okazją do pogodzenia. Obaj postanowili zorganizować wspólną trasę koncertową po małych klubach i zebrane pieniądze mieli przeznaczyć na cele charytatywne. Jednak planów tych nie udało się zorganizować z powodu psychicznycb problemów Ochsa[1].

Jak wspomina Robbie Robertson, ostateczna idea podobnego w założeniach tournée zakiełkowała w głowie Dylana już w 1974 r., podczas pierwszego po ośmiu latach tournée artysty z The Band. Chciał po prostu podróżować pociągiem i utworzyć coś na wzór taboru cygańskiego i happeningu. Koncerty miały być otwarte, aby zjawiali by się w tej grupie różni ludzie, którzy robiliby różne rzeczy w różnym czasie.

Ostateczna idea skrystalizowała się wiosną 1975 r., gdy Dylan był na Korsyce. Być może przyczyniło się do tego także to raczej sztywne, odpersonalizowane i niezbyt porywające poprzednie tournée. Ostatecznie pociąg zastąpiono karawaną samochodów, autami-domkami kempingowymi, autobusami itp.

Dylan chciał koniecznie nadać tej turze koncertowej jakąś tajemniczą nazwę i zdaje się, że najpierw myślał o Montezuma Revue. Ale pod koniec października 1975, gdy grupa miała wyruszyć z Nowego Jorku, artysta wprowadził nazwę Rolling Thunder Revue.

Główna teoria wyjaśniająca nazwę wywodzi ją od indiańskiego szamana o tym właśnie nazwisku. Inna znajduje wyjaśnienie w nazwie operacji bombardowania Kambodży. Te podejrzenia jeszcze się umocniły, gdy Bob Neuwirth (stary przyjaciel Dylana) pokazał się w koszulce z nadrukiem Guam. A właśnie z tej wyspy startowały samoloty do bombardowań. Sam Dylan podaje jednak inne, trzecie, objaśnienie nazwy. Otóż siedział on przed domem rozmyślając o nadchodzącym torunée, gdy nagle popatrzył w niebo (...): i usłyszałem bum! A potem bum, bum, bum, bum przetoczyło się od zachodu na wschód. Więc doszedłem do wniosku, że to powinna być ta nazwa. Ale i to można zakwestionować, bowiem Dylan był wtedy najpewniej w Malibu i McGuinn był przekonany, że to po prostu były startujące samoloty wojskowe z pobliskiej bazy lotniczej Vanderburg i nazwa tournée powinna brzmieć Sonic Boom Jet Revue[2].

Potem okazało się, że fraza rolling thunder w jednym z języków Indian znaczy tyle, co „mówić prawdę”, z czego oczywiście Dylan był niezmiernie zadowolony.

Na tydzień w miejscu, gdzie zaplanowano koncert, pojawiali się ludzie z ulotkami reklamującymi występ. Wynajmowano salę pod przybranym nazwiskiem i nocą przed koncertem pojawiała się kawalkada samochodów z artystami i wszystkimi, którzy do nich dołączyli. Odbywał się koncert i natychmiast po jego zakończeniu trupa wyruszała dalej. Muzycy zmieniali się, gdyż przecież wszyscy mieli swoje harmonogramy, ale przybywali inni, którzy akurat mieli czas.

Pierwsze tournée Rolling Thunder Revue rozpoczęło się 30 października 1975 r. i zakończyło się 8 grudnia tego samego roku koncertem Night of the Hurricane w Madison Square Garden w Nowym Jorku.

Drugie tournée pod tą nazwą, z którego zestawiono album Hard Rain, rozpoczęło się 18 kwietnia 1976 r. i zakończyło 25 maja tego samego roku.

W czasie tournée kręcony był film Renaldo & Clara, który łączył koncertowe wykonania utworów z fragmentami fabularyzowanymi związanymi z różnymi tematami, takimi jak np. małżeństwo, seks, lojalność, Bóg itd. Scenariusz filmu zawdzięcza wiele pisarzowi, dramaturgowi i aktorowi Samowi Shepardowi, który wziął udział w tym tournée i swoje wrażenia opisał w książce Rolling Thunder Logbook.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Oto muzycy, którzy przewinęli się przez grupę w obu turach koncertowych:

Koncerty[edytuj | edytuj kod]

1975[edytuj | edytuj kod]

Rolling Thunder Revue (pocz. 30 października 1975)

1976[edytuj | edytuj kod]

Rolling Thunder Revue 2 (pocz. 18 kwietnia 1976)

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mark Brend. American Troubadours. s. 109.
  2. Broszurka do albumu The Bootleg Series Vol. 5: Bob Dylan Live 1975, The Rolling Thunder Revue, s. 22-27.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]