Román Martínez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Román Martínez
{{{nazwa}}}
Pseudonim ”Rocky”
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1983
Portoryko Vega Baja
Obywatelstwo  Portoryko
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa super piórkowa
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 31
Zwycięstwa 27 (KO 16)
Porażki 2
Remisy 2

Román Martínez (ur. 31 stycznia 1983 w Vega Baja) – portorykański bokser, były mistrz świata organizacji WBO w kategorii superpiórkowej.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowiec zadebiutował 22 grudnia 2001 roku. W debiucie znokautował w 4 rundzie Wilfredo Ramosa. Do końca 2007 roku stoczył kolejne 17 walk, z których 16 wygrał i 1 zremisował, zdobywając tytuły: WBO Latino, WBO Inter-Continental oraz WBO NABO.

14 marca 2009 roku zdobył tytuł WBO w wadze super piórkowej. Martínez pokonał przez techniczny nokaut w 4 starciu, Brytyjczyka Nicky'ego Cooka. Sędzia przerwał walkę w 4 rundzie, gdy Cook po raz kolejny znalazł się na deskach[1]. 12 września w obronie tytułu zmierzył się z Kolumbijczykiem Feiderem Vilorią. Martínez zwyciężył przez techniczny nokaut w 9 rundzie[2].

29 maja 2010 roku przystąpił do 2 obrony pasa. Jego rywalem był Nikaraguańczyk Gonzalo Munguia. Po wstępnych rundach, Martínez przejął inicjatywę i po świetnym prawym podbródkowym, Munguia znalazł się na deskach i dał się wyliczyć[3]. 4 września w kolejnej obronie tytułu zmierzył się z Ricky'm Burnsem. Martínez świetnie rozpoczął pojedynek, bo już w 1 rundzie Burns znalazł się na deskach. Po 12 emocjonujących rundach, jednogłośnie na punkty (115-112, 115-112, 115-113) zwyciężył Burns i zadał Portorykańczykowi pierwszą porażkę[4][5].

15 września 2012 roku dostał szansę walki o wakujący pas WBO w wadze super piórkowej. Jego rywalem był Meksykanin Miguel Beltran Jr. Po bardzo wyrównanym i emocjonującym pojedynku, Martínez zwyciężył niejednogłośnie na punkty (114-113, 114-113, 111-116) i odebrał swój dawny tytuł[6][7].

19 stycznia 2013 roku przystąpił do pierwszej obrony mistrzostwa. Jego rywalem był Meksykanin Juan Carlos Burgos. Walka zakończyła się remisem (116-112, 111-117, 114-114) i Martínez obronił tytuł. Wynik wzbudził wiele kontrowersji, gdyż to Meksykanin dominował w tym pojedynku[8][9].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]