Roméo Dallaire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roméo Antonius Dallaire
Roméo Dallaire (2006 r.)
Roméo Dallaire (2006 r.)
generał broni
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1946
Denekamp,
 Holandia
Siły zbrojne Canadian Forces emblem.svg Kanadyjskie Siły Zbrojne
Odznaczenia

OC CMM GOQ MSC CD
Senator prowincji Quebec
Przynależność polityczna Liberalna Partia Kanady
Okres urzędowania od 25 marca 2005

Roméo Antonius Dallaire (ur. 25 czerwca 1946 w Denekamp, Holandia) - obecnie pełni funkcję senatora prowincji z Quebec w Kanadzie.

W latach 1993 - 1994 służył w Rwandzie jako głównodowodzący sił pokojowych ONZ (UNAMIR) próbując zapobiec ludobójstwu w Rwandzie. Autor bestsellerowej książki "Shake Hands with the Devil".

Jego zmagania z Interahamwe (które bestialsko mordowało przedstawicieli grupy Tutsi w 1994 r.) ukazano w filmach Hotel Ruanda (2004 r.) i Podać rękę diabłu (Shake Hands with the Devil) (2007 r.). W postać generała Dallaire'a, głównodowodzącego siłami pokojowymi UNAMIR, wcielili się w tych filmach Nick Nolte i Roy Dupuis.

Młodość i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Dallaire urodził się w Denekamp w Holandii jako syn kanadyjskiego podoficera Roméo Louis Dallaire i holenderskiej pielęgniarki Katarzyny Vermaessen. Do Kanady przybył wraz z matką w grudniu 1946 roku. Dzieciństwo spędził w Montrealu.

W 1963 r. wstąpił do Kanadyskich Sił Zbrojnych jako kadet Le Collège militaire royal de Saint-Jean. W 1970 r. ukończył ze stopniem licencjata Królewskie Kolegium Wojskowe Kanady po czym został przydzielony do The Royal Regiment of Canadian Artillery.

W 1971 r. Dallaire złożył wniosek o kanadyjski paszport, by móc uczestniczyć w misjach zagranicznych ze swoim wojskiem. Wtedy też, ku swemu zaskoczeniu dowiedział się, że bycie synem kanadyjskiego żołnierza nie czyniło z niego automatycznie obywatela Kanady. Później uzyskał kanadyjskie obywatelstwo.

Dallaire był także słuchaczem Canadian Land Force Command and Staff College, United States Marine Corps, Command and Staff College, a także brytyjskiego Higher Command and Staff Course.

Dowodził batalionem artylerii 5e Régiment d’Artillerie Légère du Canada. 3 lipca 1989 awansował do rangi generała brygady. Stał na czele brygady zmechanizowanej 5th Canadian Mechanized Brigade Group. W latach 1990-1993 był także komendantem Collège militaire royal de Saint-Jean.

Rwanda[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz też: Ludobójstwo w Rwandzie.

Początki misji[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec 1993 r. Dallaire został głównodowodzącym Misji Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Pomocy Rwandzie (UNAMIR). Rwanda znajdowała się wówczas w stanie wojny domowej pomiędzy ekstremistycznym rządem Hutu a partyzantami Tutsi. Celem misji była pomoc we wprowadzeniu w życie postanowień Porozumień w Aruszy. Stronę Hutu reprezentowała armia oraz ówczesny prezydent Juvénal Habyarimana, Tutsi - dowódca rebeliantów Paul Kagame, który obecnie pełni funkcję prezydenta Rwandy.

Pierwsze oznaki komplikacji misji pojawiły się gdy 22 stycznia 1994 w stolicy Rwandy Kigali wylądował francuski samolot DC-8 z bronią i amunicją dla Sił Zbrojnych Rwandy. Dallaire nie mógł zatrzymać transportu, gdyż leżało to poza mandatem ONZ. Szef sztabu Armii Rwandy oznajmił Dallaire, że amunicja została zamówiona przed podpisaniem Porozumień z Aruszy i okazał dokument poświadczający, iż broń została wysłana przez Belgię, Izrael, Francję, Wielką Brytanię, Holandię oraz Egipt. Oprócz przyjmowania dostaw broni, żołnierze z oddziałów rządowych zaczęli także masowe legitymowanie obywateli. Dowody osobiste, na których znajdowała się także informacja o przynależności etnicznej umożliwiły później milicji Hutu łatwą identyfikację swoich ofiar.