Roman Żuliński
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Roman Żuliński (ur. w l. 30. XIX w.[1], zm. 5 sierpnia 1864 r. w Warszawie) – polski nauczyciel (matematyk), współpracownik Romualda Traugutta, powieszony na stokach Cytadeli Warszawskiej. Brat Tadeusza, Józefa Anzelma i Kazimierza.
W 1862 roku był członkiem dyrekcji Białych. W czasie powstania styczniowego był dyrektorem wydziału ekspedytury Rządu Narodowego. Aresztowany 6 marca 1864 roku, więziony był w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. 30 lipca tego samego roku skazany na śmierć. 5 sierpnia 1864 został powieszony wraz z Romualdem Trauguttem, Józefem Toczyskim, Rafałem Krajewskim i Janem Jeziorańskim.
Napisał Zasady rachunku różniczkowego i całkowego (1859).
Przypisy
- ↑ S. Król podaje 1830 rok, Encyklopedia Internautica – 1833, Internetowa encyklopedia PWN – 1834, a Encyklopedia WIEM – 1837 rok.
[edytuj] Bibliografia
- Stefan Król, Cytadela Warszawska, Książka i Wiedza, Warszawa 1978, s. 144.
- Żuliński Roman (w:) Internetowa encyklopedia PWN
- Żuliński Roman (w:) Encyklopedia WIEM
- Żuliński Roman (w:) Encyklopedia Internautica
