Roman Andrzejewski (biskup)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roman Andrzejewski
Biskup tytularny Tullii
Humana Divinis
Ludzkie ku Boskiemu
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1938
Morzyczyn
Data i miejsce śmierci 7 lipca 2003
Klusek
Biskup pomocniczy włocławski
Okres sprawowania 1981–2003
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 21 maja 1961
Nominacja biskupia 12 listopada 1981
Sakra biskupia 20 grudnia 1981
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 20 grudnia 1981
Konsekrator Jan Zaręba
Współkonsekratorzy Czesław Lewandowski
Tadeusz Zawistowski
Grób bp. Romana Andrzejewskiego w Licheniu Starym

Roman Andrzejewski (ur. 19 lutego 1938 w Morzyczynie, zm. 7 lipca 2003 w Klusku[1]) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy włocławski w latach 1981–2003.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny rolniczej. W latach 1955–1961 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. 21 maja 1961 przyjął we Włocławku święcenia kapłańskie z rąk biskupa pomocniczego włocławskiego Franciszka Korszyńskiego. Kontynuował studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1966 obronił magisterium z filologii klasycznej. Był następnie asystentem i starszym asystentem na KUL-u. W latach 1968–1970 pracował jako prefekt ds. wychowania we włocławskim seminarium. W 1973 obronił doktorat nauk humanistycznych z filologii klasycznej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W roku akademickim 1974/1975 był słuchaczem Papieskiego Instytutu Altioris Latinitatis przy Uniwersytecie Salezjańskim w Rzymie. W czasie rzymskich studiów był jednocześnie spikerem w Polskiej Sekcji Radia Watykańskiego.

W latach 1974–1982 wykładał literaturę łacińską i łacinę kościelną na Wydziale Prawa Kanonicznego KUL-u. Był również wieloletnim profesorem łaciny i patrologii w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. Ogłosił ponad 150 prac naukowych z filologii klasycznej i patrologii. Był współautorem przekładu Dziejów Apostolskich w Biblii poznańskiej. Tłumaczył na łacinę m.in. dokumenty procesu beatyfikacyjnego biskupa Michała Kozala.

W listopadzie 1981 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji włocławskiej ze stolicą tytularną Tullia. Sakry biskupiej udzielił mu 20 grudnia 1981 we Włocławku biskup diecezjalny włocławski Jan Zaręba, któremu towarzyszyli biskupi Czesław Lewandowski i Tadeusz Zawistowski.

Był w diecezji m.in. wikariuszem generalnym i wikariuszem biskupim w Kaliszu. Po śmierci Jana Zaręby pełnił funkcję administratora diecezji (od listopada 1986 do grudnia 1987), ponownie po przejściu Henryka Muszyńskiego na stolicę arcybiskupią gnieźnieńską (1992). Jako współkonsekrator w styczniu 2000 uczestniczył w udzieleniu święceń biskupich biskupowi pomocniczemu włocławskiemu Stanisławowi Gębickiemu.

W latach 1988–1996 przewodniczył Komisji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Rolników (następnie był krajowym duszpasterzem rolników), działał na rzecz upowszechnienia kościelnych uniwersytetów ludowych. Działał również w innych komisjach Episkopatu, m.in. ds. Duszpasterstwa Ogólnego, ds. Liturgii, Podkomisji ds. Duszpasterstwa Kobiet. Był również aktywnym działaczem środowisk kombatanckich i sybirackich.

Zmarł nagle w czasie urlopu, prawdopodobnie na zawał serca. Został pochowany w sanktuarium maryjnym w Licheniu Starym.

Przypisy

  1. Zmarł bp Roman Andrzejewski, krajowy duszpasterz rolników. gazeta.pl (arch.), 2003-07-07. [dostęp 2014-10-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nitecki P., Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999, ISBN 83-211-1311-7, Warszawa 2000.
  • Polak G., Kto jest kim w Kościele katolickim?, Katolicka Agencja Informacyjna, Warszawa 1996.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]