Roman Bartoszcze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roman Bartoszcze
Roman Bartoszcze
Data i miejsce urodzenia 9 grudnia 1946
Jaroszewice
Prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Okres urzędowania od 5 maja 1990
do 29 czerwca 1991
Następca Waldemar Pawlak
Poseł I kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Ruch dla Rzeczypospolitej
Okres urzędowania od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Roman Bolesław Bartoszcze (ur. 9 grudnia 1946 w Jaroszewicach) – polski polityk, pierwszy prezes PSL, poseł na Sejm X i I kadencji. Brat Piotra Bartoszcze.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1963 Zasadniczą Szkołę Górniczą w Rydułtowach. Od 1969 do 1980 należał do ZSL. W 1980 został jednym z liderów "Solidarności Chłopskiej", a po zjednoczeniu w 1981 podjął działalność w NSZZ Rolników Indywidualnych "Solidarność". W stanie wojennym był internowany przez ponad dwa miesiące. Po zwolnieniu działał w Ogólnopolskim Komitecie Oporu Rolników, wydawał pismo "Żywią i bronią".

W 1989 z ramienia Komitetu Obywatelskiego został wybrany posłem na Sejm kontraktowy. W 1990 wstąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego i został jego pierwszym prezesem. W tym samym roku kandydował w wyborach prezydenckich – w I turze z 25 listopada uzyskał 1 176 175 głosów (7,15%) i zajął 5. miejsce wśród sześciu kandydatów.

W czerwcu 1991 utracił kierownictwo PSL, po czym odszedł z tej partii i założył Polskie Forum Ludowo-Chrześcijańskie "Ojcowizna". Po raz drugi uzyskał mandat poselski z listy POC, w 1992 przystąpił do klubu parlamentarnego Ruchu dla Rzeczypospolitej. W wyborach parlamentarnych w 1997 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Narodowo-Chrześcijańsko-Demokratycznego Bloku dla Polski.

W wyborach prezydenckich w 2010 poparł kandydaturę Marka Jurka i wszedł w skład jego społecznego komitetu poparcia[1].

Posiadał 12-hektarowe gospodarstwo rolne w Sławęcinie (powiat inowrocławski)[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

28 sierpnia 2006, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej, został odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Przypisy

  1. W Warszawie został zaprezentowany Społeczny Komitet Poparcia Marka Jurka. marekjurek.pl, 16 czerwca 2010. [dostęp 17 czerwca 2010].
  2. Maria Polcynowa, Z chłopskiej natury, "Głos Wielkopolski" z 19–20 maja 1990, s. 3
  3. M.P. z 2006 r. Nr 80, poz. 807

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]