Roman Tokarczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Roman Tokarczyk
Roman Tokarczyk
Data urodzenia 16 marca 1942
Zawód prawnik, nauczyciel akademicki
Narodowość polska
Tytuł profesor zwyczajny
Uczelnia Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie,
Wyższa Szkoła Zarządzania i Administracji w Zamościu
Stanowisko Kierownik Katedry Teorii Organizacji i Kierownictwa UMCS w Lublinie
Kierownik Katedry Prawa WSZiA w Zamościu
Odznaczenia
Złoty Krzyż ZasługiSrebrny Krzyż ZasługiBrązowy Krzyż ZasługiBrązowy Medal "Za zasługi dla obronności kraju"
Strona internetowa
Roman Tokarczyk na dziedzińcu Harvard Law School University, 1974
Roman Tokarczyk wśród Profesorów i Absolwentów Wydziału Prawa i Administracji UMCS w Lublinie (drugi od prawej w pierwszym rzędzie)
Roman Tokarczyk wśród Absolwentów Wydziału Prawa i Administracji UMCS w Lublinie
Roman Tokarczyk w rodzinnym gronie
Roman Tokarczyk z rodziną

Roman Andrzej Tokarczyk (ur. 16 marca 1942 w Gródkach) – polski prawnik i filozof, profesor zwyczajny. Wykładowca na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz na Wydziale Zarządzania i Administracji Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji w Zamościu. Zajmuje się etyką, historią doktryn polityczno-prawnych, filozofią prawa, komparatystyką prawniczą i prawem amerykańskim. Jest autorem popularnych książek z tego zakresu. Przetłumaczył dzieła Hobbesa i Fullera.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1961 roku ukończył Liceum Pedagogiczne w Biłgoraju, w 1966 roku prawo i filozofię na UMCS. Był radnym Miejskiej Rady Narodowej w Lublinie w latach 1969–1973. Stopień doktora dostał w 1970 roku. Habilitował się w 1976 roku. Tytuł profesora otrzymał w 1990, profesora zwyczajnego w 1994 roku.

Od 1979 roku jest kierownikiem Zakładu Teorii Organizacji i Kierownictwa na Wydziale Prawa i Administracji na UMCS. W latach 1996–2000 był dziekanem Wydziału Prawa i Ekonomii Studii Generalis Sandomiriensis. W latach 1993–1997 był członkiem Trybunału Stanu. Był wykładowcą na obecnym Uniwersytecie Rzeszowskim oraz w Wyższej Szkole Handlowej w Radomiu.

Odbywał staże naukowe z Fundacji Fullbrighta m.in. w: International Research and Exchange Board w Nowym Jorku, w uniwersytetach Notre Dame, Harvard, Berkeley, Los Angeles i Fundacji NATO w Paryżu, Rzymie, Wiedniu, Kopenhadze.

Jest dotychczas promotorem 2311 i recenzentem 3212 prac licencjackich i magisterskich, 9 obronionych dysertacji doktorskich, 7 otwartych przewodów doktorskich, recenzentem 18 prac doktorskich i 11 rozpraw habilitacyjnych, opiniodawcą w kilku procesach nadawania tytułu profesora, recenzentem w przewodzie doctor honoris causa.

Członek wielu organizacji naukowych m.in.: Polskiej Akademii Medycyny, Komitetów Naukowych PAN, The New York Academy of Sciences, Komitetu Wykonawczego The International Communal Studies Association.

Jest autorem terminu biojurysprudencja jako gałęzi prawoznawstwa obejmującej regulacje zagrożeń dla życia człowieka od chwili jego poczęcia aż do śmierci. Jest także autorem terminów takich jak: bioprawo (regulacje prawne problematyki należącej do przedmiotu biojurysprudencji), biojusgeneza (problematyka ochrony normatywnej poczętej istoty ludzkiej i płodu ludzkiego - religijna, moralna, prawna), biojusterapia (problematyka ochrony normatywnej życia człowieka od narodzin aż do śmierci - religijna, moralna, prawna) i biojustanatologia (problematyka normatywna śmierci człowieka - religijna, moralna, prawna)[potrzebne źródło].

Został odznaczony m.in. Brązowym, Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Brązowym Medalem "Za Zasługi dla Obronności Kraju", Odznaką „Za Zasługi dla Lubelszczyzny”, Odznaką "Za Zasługi dla Województwa Zamojskiego" oraz wyróżniony wieloma innymi medalami, dyplomami i nagrodami

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Współczesne doktryny polityczne (1971)
  • 25 Lat Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (1975)
  • Winstanley (1975)
  • Prawa wierne naturze. Krytyka doktryny Lona Luvois Fullera (1976)
  • Doktryna Prawa Natury Lona Luvois Fullera (1976)
  • Utopia Nowej Lewicy Amerykańskiej (1979)
  • Współczesna amerykańska myśl polityczna (1981)
  • Szkice z Myśli Politycznej Marksizmu (1981)
  • Tradycja i postęp w prawie (red.) (1983)
  • Prawa narodzin, życia i śmierci (1984)
  • Hobbes. Zarys żywota i myśli (1987)
  • Historia filozofii prawa (1988)
  • Klasycy praw natury (1988)
  • Komparatystyka prawnicza (1989)
  • Gródki. Dzieje wsi roztoczańskiej (1992)
  • Filozofia prawa (1993)
  • Rozważania o sprawiedliwości (1993)
  • Polska myśl utopijna (1995)
  • Prawo amerykańskie (1996)
  • Biojurysprudencja. Nowy nurt jurysprudencji (1997)
  • Współczesne kultury prawne (2000).
  • Ze sztandarem prawa przez świat (współredaktor Krzysztof Motyka) (2002)
  • Turobin. Dzieje miejscowości (2002)
  • Przykazania etyki prawniczej. Księga myśli, norm i rycin (2003)
  • Etyka Prawnicza (2005)
  • Antologia Anegdoty Akademickiej (2006)
  • Biojurysprudencja. Podstawy prawa dla XXI wieku (2008)
  • Biojurisprudence. Foundations of law for the twenty-first century (2008)
  • Nowa Lewica (2010)
  • Medycyna a Normy (2011)
  • Liceum Pedagogiczne w Biłgoraju (2011)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Juha - Pekka Rentto, Bioiurisprudence? A Comment to Professor Tokarczyk, Recent Developments and State Practice, Helsinki, 1999.
  • Jan Klabbers, Bioiurisprudence?, "Religion and Human Rights. An International Jurnal, Helsinki, no. 20, 1999.
  • Wagner Wenceslas J., Comment On Prof. Tokarczyk’s Article „The Subject Matter of Bioiurisprudence and Biolaw”, Dialoque and Universalism 2000, vol. X, No. 7-8.
  • Aleksander Mereżko, Biojurysprudencja - nowij napriom w suczastii naući prawa, "Juridićieskij Żurnał" 2008, nr 1.
  • Jerzy Jaskiernia, Biojurysprudencja - nowe oblicze prawa. "Państwo i Prawo" 2008, z. 11.
  • Jan Filip, Biojurisprudence - nový pohled na právo nebo jen nový směr právní vědy?, Časopis pro právní vědu a praxi, Roč. 17, č. 2(2009), s. 71-76
  • Mateusz Godawa, Biojurisprudence as an Original Concept of Knowledge and Information on the Law, Proceedings of the 8th International Conference on Human Rights. The Rights to Knowledge and Information in a Heterogenic Society. Edited by: Bronisław Sitek, Jakub J. Szczerbowski, Aleksander W. Bauknecht and Anna Kaczyńska, Cambridge Scholars Publishing 2009, s. 350 - 372
  • Oktawian Nawrot, Jerzy Zajadło, Biojurysprudencja - dom zbudowany na piasku czy na skale?, Diametros 2009, nr 22 s. 172 - 177
  • Jerzy Stelmach, Bartosz Brożek, Marta Soniewicka, Wojciech Załuski Paradoksy bioetyki prawniczej, Warszawa 2010
  • Edyta Sadowska, Biojurysprudencja, 12 listopada 2010
  • Anetta Breczko, Podmiotowość prawna człowieka w warunkach postępu biotechnomedycznego, Białystok 2011, s. 39, 414.
  • Słownik Bioetyki, Biopolityki i Ekofilozofii, Redakcja naukowa Mariusz Ciszek, Polskie Towarzystwo Filozoficzne, Warszawa 2008 S. 32 - 33
  • Biojurysprudencja. Podstawy prawa dla XXI wieku. Roman Tokarczyk. Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie - Skłodowskiej, Lublin, 2008
  • Biojurisprudence. Foundations of law for the twenty-first century. Roman Tokarczyk. Maria Curie - Sklodowska University Press, Lublin, 2008
  • Stetsenko S. Biojurisprudence: A Fundamental Part of the Modern General Theoretical Law, Legal journal «Law of Ukraine», 9(2013|) s. 194 - 216
  • Oksana Kaszyncewa, Prawo bioetyki i prawo medyczne: Nowy kierunek doświadczeń naukowych Kijowskiego Uniwersytetu Prawa na Ukrainie, Problemy ukraińskiego prawa cywilnego i handlowego Kijów 2009 s.208
  • David Keane, Survival of the Fairest? Evolution and the Geneticization of Rights, Oxford J Legal Studies (2010) 30(3): s. 469

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]